Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018



Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Όταν, Γέροντα, άπό κάποια πείρα πού έχω, βλέπω περίπου τί εξέλιξη θά έχη μία κατάσταση του εαυτού μου, σ’ αυτό υπάρχει αυτοπεποίθηση;
Νά μη βγάζης συμπεράσματα μόνη σου. Ό Απόστολος Πέτρος, όταν τον κάλεσε ό Χριστός, περπάτησε επάνω στό νερό. Μόλις όμως του είπε ό λογισμός του ότι θά βουλιάξη, βούλιαξε. Και ό Χριστός τον άφησε. Άφου λές ότι θά βουλιάξης, βούλιαξε. Και βλέπεις, ό ταπεινός, καί θαύματα νά κάνη, πάλι δέν πιστεύει στον λογισμό του. ‘Ηταν στην Ιορδανία ένας πολύ απλός παπάς πού έκανε θαύματα. Διάβαζε ανθρώπους και ζώα πού είχαν κάποια αρρώστια και γίνονταν καλά. Πήγαιναν καί Μουσουλμάνοι σ’ αυτόν, όταν έπασχαν άπό κάτι, και τους θεράπευε.


Αυτός, πριν λειτουργήση, έπαιρνε ένα ρόφημα μέ λίγο παξιμάδι καί μετά όλη την ημέρα δέν έτρωγε τίποτε. Κάποτε έμαθε ό Πατριάρχης ότι τρώει πριν άπό την Θεία Λειτουργία καί τον κάλεσε στό Πατριαρχείο. Πήγε εκείνος, χωρίς νά ξέρη γιατί τόν ζητάνε. Ώσπου νά τον φωνάξη ό Πατριάρχης, περίμενε μαζί μέ άλλους σέ μιά αίθουσα. Εξω έκανε πολλή ζέστη είχαν κλειστά τά παντζούρια καί άπό μιά τρυπούλα περνούσε μιά ακτίνα. Αυτός νόμισε ότι είναι σχοινί. Επειδή είχε ιδρώσει, βγάζει τό ράσο του καί τό κρεμάει πάνω στην ακτίνα. Όταν τό είδαν οι άλλοι πού καθονταν εκεί στην αίθουσα, τα έχασαν.
Πάνε και λένε στον Πατριάρχη: Ό παπάς πού κολατσίζει πριν από την Θεία Λειτουργία κρέμασε το ράσο του πάνω σε μια ακτίνα!. Τον κάλεσε μέσα ο Πατριάρχης καί άρχισε νά τον ρωτάη: Τί κάνεις; Πώς πάς; Κάθε πότε λειτουργείς; Πώς ετοιμάζεσαι για την Θεία Λειτουργία;. Νά, λέει, διαβάζω την ακολουθία του ορθρου, κάνω και μερικές μετάνοιες και ύστερα φτιάχνω ένα ρόφημα, κολατσίζω λίγο, καί έπειτα λειτουργώ. Γιατί το κάνεις αυτό;, τον ρωτάει ο Πατριάρχης.
Αμα φάω λιγάκι πρίν από την Θεία Λειτουργία, λέει εκείνος, όταν κάνω κατάλυση, πάει ο Χριστός επάνω. Ένώ, αν φάω μετά την Θεία Λειτουργία, πάει ο Χριστός από κάτω! Με καλό λογισμό το έκανε! Του λέει τότε ο Πατριάρχης: Όχι, δεν είναι σωστό αυτό. Πρώτα νά κάνης κατάλυση, καί έπειτα νά τρως λίγο. Έβαλε μετάνοια καί το δέχθηκε. Θέλω νά πώ, παρόλο πού είχε φθάσει σε τέτοια κατάσταση, νά κάνη θαύματα, το δέχθηκε άπλα δέν είχε δικό του θέλημα.
Ένώ, αν πίστευε στον λογισμό του, μπορούσε νά πη: Έγώ διαβάζω ανθρώπους καί ζώα άρρωστα καί γίνονται καλά, κάνω θαύματα τί μου λέει αυτός; Έτσι πού τό σκέφτομαι, είναι πιο καλά, γιατί αλλιώς πάει τό φαγητό πάνω άπό τον Χριστό.
Έχω καταλάβει ότι ή υπακοή πολύ βοηθάει. Καί λίγο μυαλό νά εχη κανείς, άν κάνη υπακοή, γίνεται φιλόσοφος. Είτε έξυπνος είτε κουτός είτε υγιής είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς καί βασανίζεται άπό λογισμούς, άν κάνη υπακοή, ελευθερώνεται. Λύτρωση είναι ή υπακοή.
Ό μεγαλύτερος εγωιστής είναι αυτός πού ακολουθεί τους λογισμούς του καί δεν ρωτάει κανέναν αύτοκαταστρέφεται. Μπορεί κάποιος να είναι έξυπνος, τετραπέρατος, αλλά, αν έχη θέλημα, αυτοπεποίθηση και φιλαυτία, βασανίζεται συνέχεια. Μπερδεύεται άσχημα και του δημιουργούνται προβλήματα. Γιά νά βρή τον δρόμο του, πρέπει νά άνοιξη την καρδιά του σέ κάποιον πνευματικό και νά ζητήση ταπεινά την βοήθεια του. Μερικοί όμως αντί νά πάνε στον πνευματικό, πάνε στον ψυχίατρο., θά τους δώση μόνο χάπια. Μόνον όμως τά χάπια δέν λύνουν το πρόβλημα. Χρειάζονται και πνευματική βοήθεια, γιά νά μπορέσουν νά το αντιμετωπίσουν σωστά και νά καλυτερέψη ή κατάσταση τους, και νά μήν ταλαιπωρούνται.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου