Ἅγιος Παΐσιος: «Ἡ γκρίνια γίνεται συνήθεια, γιατί ἡ γκρίνια φέρνει γκρίνια καὶ ἡ κακομοιριὰ φέρνει κακομοιριά»

Ἅγιος Παΐσιος: «Ἡ γκρίνια γίνεται συνήθεια, γιατί ἡ γκρίνια φέρνει γκρίνια καὶ ἡ κακομοιριὰ φέρνει κακομοιριά»

Λόγοι Ἁγίου Παϊσίου περὶ ἀχαριστίας, γκρίνιας 

καὶ πίστης στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ

Ἐπιμέλεια: Ἠλιάδης Χριστόδουλος - Φιλόλογος

Μερικοὶ λένε «πιστεύω ὅτι ὁ Θεὸς θὰ μὲ βοηθήσει», καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη προσπαθοῦν νὰ μαζεύουν χρήματα, γιὰ νὰ μὴ στερηθοῦν τίποτε.

Αὐτοὶ ἐμπαίζουν τὸν Θεό, γιατί δὲν ἐμπιστεύονται τὸν ἑαυτό τους στὸν Θεὸ ἀλλὰ στὰ χρήματα.

Ἂν δὲν παύσουν νὰ ἀγαποῦν τὰ χρήματα καὶ νὰ στηρίζουν σ΄ αὐτὰ τὴν ἐλπίδα τους, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ στηρίξουν τὴν ἐλπίδα τους στὸν Θεό. Δὲν λέω νὰ μὴν ἔχουν οἱ ἄνθρωποι μιὰ οἰκονομία στὴν ἄκρη γιὰ ὥρα ἀνάγκης, ἀλλὰ νὰ μὴ στηρίζουν τὴν ἐλπίδα τους στὰ χρήματα καὶ δίνουν σ’ αὐτὰ τὴν καρδιά τους, γιατί ἔτσι ξεχνοῦν τὸν Θεό.

Ὅποιος κάνει σχέδια δικά του, χωρὶς νὰ ἐμπιστεύεται στὸν Θεό, καὶ λέει μετὰ ὅτι ἔτσι θέλει ὁ Θεός, αὐτὸς εὐλογεῖ τὸ ἔργο του ταγκαλακίστικα καὶ συνέχεια βασανίζεται. Δὲν ἔχουμε καταλάβει τὴν δύναμη καὶ τὴν καλωσύνη τοῦ Θεοῦ. Δὲν Τὸν ἀφήνουμε νοικοκύρη νὰ μᾶς κυβερνάει, γι’ αὐτὸ ταλαιπωρούμαστε. 

Στὸ Σινά, ἐκεῖ στὸ ἀσκητήριο τῆς Ἁγίας Ἐπιστήμης ὅπου ἔμενα, τὸ νερὸ ἦταν ἐλάχιστο. Μιά–μια σταγόνα ἔτρεχε ἀπὸ ἕναν βράχο μέσα σὲ μιὰ σπηλιά, καμμιὰ εἰκοσαριὰ μέτρα μακριὰ...

Διαβάστε περισσότερα »

 

 

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος καὶ ἡ κληρονομιά του

Ἀπόσπασμα Ὁμιλίας τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γέροντος Χριστοδούλου,

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὅρους

Ποιὰ ἦταν –ποιὰ εἶναι καὶ σήμερα– ἡ φωνή τοῦ ὁσίου Γέροντος; Ποιὰ εὐωδία ἀνέδιδε –καὶ ἀναδίδει ἀκόμα– ἡ παρουσία του στὴ μονή μας, στὴν ἀδελφότητά μας, καὶ σὲ ὅλη τὴν ἀδελφότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους; Ποιὰ εἶναι ἐν τέλει ἡ κληρονομιὰ ποὺ μᾶς ἄφησε; Ξεχώρισα τέσσερα συναφῆ χαρακτηριστικά, τὰ ὁποῖα δὲν τονίζονται ὅσο θὰ ἔπρεπε στὶς ἀναφορὲς γιὰ τὸ πρόσωπό του.

Πρῶτον, εἶναι ἡ ἐπίγνωση, ποὺ γεννᾶται ἀπὸ τὴν αὐτογνωσία. Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἡ θεολογία τῆς νοερᾶς προσευχῆς καὶ τοῦ ἀκτίστου φωτὸς εἶχε ἀρχίσει νὰ παίρνει μορφὴ μόδας, καὶ ἀπὸ ἀληθινὴ ἐμπειρία νὰ γίνεται «φιλολογίες ἐξωτερικοῦ ἀνθρώπου» ἀπὸ μοναχοὺς καὶ κοσμικοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι μὲ τὸ διάβασμα καὶ τὰ σχήματα εὐσεβείας γίνονται ἰσοστάσιοι τῶν νηπτικῶν Ἁγίων, ἦλθε ὁ γέροντας νὰ μᾶς προσγειώσει, καὶ νὰ μᾶς τονίσει ὅτι πρέπει νὰ στοχεύσουμε στὴ μετάνοια, στὴ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας, κι ὄχι σὲ φῶτα καὶ θεῖες δωρεές.

Δεύτερο χαρακτηριστικὸ τοῦ Ὁσίου ἦταν τὸ μέτρο, καρπὸς κι αὐτὸ τῆς αὐτογνωσίας, δηλαδὴ τὸ ὅτι δὲν ἔκλινε δεξιὰ ἢ ἀριστερὰ στὴν πνευματικὴ ζωή, ἀλλὰ φρόντιζε νὰ ἀκολουθεῖ σὲ ὅλα τὴ βασιλικὴ ὁδό.

Τρίτον, ἡ λεπτότητα τῆς ψυχῆς καὶ εὐαισθησία. Εὐαισθησία στὸ νὰ προσέχει τὴ συνείδηση τῶν ἄλλων, νὰ φροντίζει γιὰ ὅλα τὰ πλάσματα τοῦ Θεοῦ, καὶ μὲ πολλὴ σπουδὴ καὶ σοβαρότητα νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν προκοπὴ καὶ οἰκοδομὴ τῶν ἀνθρώπων. Ὅταν ἤμουν στὸ...

Διαβάστε περισσότερα »