Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

– Γέροντα, διότι οι άνθρωποι χαίρονται με τα κοσμικά πράγματα;
– Δεν σκέφτονται την αιωνιότητα οι σημερινοί άνθρωποι. Η υπερηφάνεια τους κάνη να ξεχνούν ότι θα χαθούν τα πάντα. Δεν έχουν συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής. Δεν νιώσανε άλλες, ουράνιες χαρές. Δεν σκιρτά η καρδιά τους για κάτι ανώτερο. Δίνεις λ.χ. σε κάποιον ένα κολοκύθι. «Τι ωραίο κολοκύθι!». λέει. Του δίνεις ανανά, «Ο ανανάς έχη λέπια», σού λέει και τον πετάει, επειδή δεν έφαγε ποτέ. Ή πές σε έναν τυφλοπόντικα: «Τί ευειδής είναι ο ήλιος!», αυτός πάλι θα χωθή μέσα στο χώμα. Όσοι αναπαύονται μέσα στον υλικό κόσμο, μοιάζουν με τα ανόητα πουλάκια που δεν θορυβούν μέσα στο αυγό, για να σπάσουν το τσόφλι και να βγουν έξω, να χαρούν τον ήλιο, το ουράνιο πέταγμα στην παραδεισένια ζωή, αλλά παραμένουν ακίνητα και πεθαίνουν μέσα στο τσόφλι του αυγού.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου