''Η
ψυχή που συγκινείται από τις ομορφιές του υλικού κόσμου φανερώνει ότι ζη
μέσα της ο μάταιος κόσμος, γι’ αυτό έλκεται από την πλάση και όχι από
τον Πλάστη, από τον πηλό και όχι από τον Θεό. Δεν έχει σημασία αν ο
πηλός αυτός είναι καθαρός και δεν έχη λάσπη αμαρτίας. Η καρδιά, όταν
έλκεται από κοσμικές ομορφιές, οι οποίες δεν είναι αμαρτωλές, αλλά δεν
παύουν να είναι μάταιες, νιώθει κοσμική χαρά της ώρας, η οποία δεν έχει
θεϊκή παρηγοριά, φτερούγισμα εσωτερικό με αγαλλίαση πνευματική. Όταν
όμως ο άνθρωπος αγαπάη την πνευματική ωραιότητα, τότε γεμίζει και
ομορφαίνει η ψυχή του''.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου