Τρίτη 17 Μαρτίου 2020


Γέροντα, και αν ένα σανίδι κάποτε είχε επάνω την εικόνα του Χριστού, της Παναγίας ή κάποιου Αγίου και έσβησαν τα χρώματα από τον καιρό, και πάλι δεν πρέπει να το ασπαζώμαστε;
– Ναί, βέβαια! Όταν ασπάζεται ο άνθρωπος με ευλάβεια και θερμή αγάπη τις άγιες εικόνες, παίρνει τα χρώματα από αυτές και ζωγραφίζονται οι Άγιοι μέσα του. Οι Άγιοι χαίρονται, όταν ξεσηκώνωνται από τα χαρτιά ή από τα σανίδια και τυπώνωνται στις καρδιές των ανθρώπων. Όταν ασπάζεται ο Χριστιανός με ευλάβεια τις άγιες εικόνες και ζητάη βοήθεια από τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους, με τον ασπασμό που κάνει με την καρδιά του, ρουφάει μέσα στην καρδιά του όχι μόνον την Χάρη του Χριστού, της Παναγίας ή των Αγίων, αλλά και τον Χριστό ολόκληρο ή την Παναγία ή τον Άγιο, και τοποθετούνται πια στο Τέμπλο του Ναού του. «Ναός του Αγίου Πνεύματος είναι ο άνθρωπος» . Βλέπεις, και κάθε Ακολουθία με τον ασπασμό των εικόνων αρχίζει και με τον ασπασμό τελειώνει. Εάν το καταλάβαιναν αυτό οι άνθρωποι, πόση χαρά θα αισθάνονταν, πόση δύναμη θα έπαιρναν!…
Όταν βλέπουμε τις άγιες εικόνες, πρέπει να ξεχειλίζη η καρδιά μας από αγάπη προς τον Θεό και τους Αγίους και να πέφτουμε να τις προσκυνούμε και να τις ασπαζώμαστε με πολλή ευλάβεια.






-Γεροντα,γιατι στις γιορτες συνηθως συμβαινει καποιος πειρασμος;
-Δεν ξερεις; Στις γιορτες ο Χριστος, Παναγια,οι Αγιοι εχουν χαρα και κερνουν,δινουν ευλογιες,δωρα πνευματικα στους ανθρωπους. Εδω οι γονεις κερνουν, οταν γιορταζουν τα παιδια, ΄η οι βασιλεις χαριζουν ποινες, οταν γεννιεται κανενα βασιλοπουλο, οι Αγιοι γιατι να μην κερασουν; Μαλιστα η χαρα που δινουν κραταει πολυ και βοηθιουνται πολυ οι ψυχες. Για αυτο ο διαβολος, επειδη το ξερει αυτο, δημιουργει πειρασμους, για να στερηθουν οι ανθρωποι τα θεια δωρα και να μην χαρουν ουτε να ωφεληθουν απο την γιορτη. Και βλεπεις, μερικες φορες στην οικογενεια , οταν σε μια γιοτρη ετοιμαζωνται ολοι να κοινωνησουν, τους βαζει ο πειρασμος να μαλωσουν, και οχι μονο δεν κοινωνουν,αλλα ουτε στην εκκλησια πηγαινουν. Τα φερνει ετσι τα πραγματα το ταγκαλακι, ωστε να στερηθουν ολη την θεια βοηθεια.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης – Ποίημα στην μητέρα του
Όταν ο Γέρον Παΐσιος εκάρη μοναχός, έστειλε μια φωτογραφία στην πολυαγαπημένη μητέρα του Ευλαμπία. Στο πίσω μέρος της είχε γράψει ένα λυρικό ποίημα αποχαιρετισμού. Το αποχαιρετιστήριο αυτό λυρικό ποίημα έγραφε τα εξής:
Μαννούλα μου σε χαιρετώ εγώ πάω να μονάσω,
Φεύγω την μάταιαν ζωήν, τον πλάνον, να γελάσω,
Στην μοναξιάν στην έρημον τα νιάτα να περάσω,
Δια την αγάπην του Χριστού, όλα θα τα θυσιάσω.

Όλα του κόσμου τα αγαθά,σαν σκύβαλλα θα αφήσω,
Να εκτελέσω την πρώτη εντολήν, τον Θεόν να αγαπήσω
Με τον σταυρόν στον Γολγοθάν, τον Ιησούν ν’ακολουθήσω,
Και εις την άνω Ιερουσαλήμ, εύχομαι να σε συναντήσω.

Φεύγω απ’την μεγάλην σου στοργήν, μαννούλα να μπορέσω
Δια να ήμεθα αιώνια μαζί, τον Ιησούν, θα παρακαλέσω,
Διαυτό μικρός εθέλησα τα μαύρα, δια να φορέσω,
Να αφιερωθώ εις τον Χριστόν, του Θεού να αρέσω.

Και δια μητέρα εις το εξής, θα έχω την Παναγίαν,
Να με φυλάξη αβλαβή, απ’ του εχθρού την πανουργίαν
Μάννα μου με κατάνυξιν, στην έρημον εδώ στην ησυχίαν
Θα εύχομαι πάντα δια εσέ, και διόλην την πολιτείαν.

Μοναχού Παϊσίου Φιλοθεΐτου. Αγ. Όρος 1-5-1957
Αφιερούται στην σεβαστήν μου
Μητέραν. Παΐσιος




  


ΑΣΧΟΛΗΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο



































Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξεις να διορθώσεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς να διορθώσεις τους άλλους.
Αν διορθώσεις τον εαυτό σου, αµέσως διορθώνεται ενα κοµµατάκι της Εκκλησίας. Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι, η Εκκλησία θα ήταν διορθωµένη. Άλλα σήµερα οι άνθρωποι ασχολούνται µε όλα τα άλλα θέµατα εκτός από τον εαυτό τους. Γιατί το να ασχολείσαι µε τον εαυτό σου έχει κόπο, ενώ το να ασχολείσαι µε τους άλλους είναι εύκολο.



Άνοιξη 1993.
Μου είπε ο γέροντας ότι οι Τούρκοι κουβαλάνε τα κόλλυβα τους στο ζωνάρι τους.
Ότι θα έλθει μία μέρα μία μεγάλη δύναμη(δεν την καθόρισε),που θα εισβάλει στην Τουρκία, της οποίας το 1/3 θα σφαγιασθει, το 1/3 θα πάει στα βάθη της Ανατολής και το τελευταίο 1/3 θα βαφτιστουν χριστιανοί ορθόδοξοι.
Πρίν από αυτό, είπε ότι θα γίνει μία αψιμαχια μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Οι Τούρκοι πιθανόν να καταλάβουν δύο νησιά.
"Αλλά εγώ" είπε ο γέροντας, "Δεν θα ζω για να δω αυτά τα πράγματα ".
Μαρτυρία απο Γκότσης Δημήτριος Αντισυνταγματαρχης ΠΒ Θεσσαλονίκη.
Από το βιβλίο μαρτυρίες προσκυνητών του Νικολάου Α. Ζουρνατζογλου.



"– Γέροντα, ένα παιδάκι πόσο πρέπει να νηστεύη;
– Αν το παιδί είναι γερό, έχη υγεία, μπορεί να νηστεύη. Άλλωστε τώρα υπάρχουν ένα σωρό τροφές νηστήσιμες. Παλιά τα παιδιά νήστευαν και όλη μέρα έτρεχαν και έπαιζαν, αλλά έτρωγαν πολλές φορές. Στα Φάρασα, την Μεγάλη Σαρακοστή όλοι, μικροί-μεγάλοι, έκαναν ενάτη. Μάζευαν οι γονείς τα παιδιά στο Κάστρο, τους έδιναν παιχνίδια, για να παίζουν, και στις τρεις το απόγευμα, που χτυπούσε η καμπάνα για Προηγιασμένη, πήγαιναν και κοινωνούσαν. Έλεγε ο Άγιος Αρσένιος: «Τα παιδιά, όταν παίζουν όλη την ημέρα, δεν θυμούνται το φαγητό· τώρα που θα βοηθήση και ο Χριστός, δεν θα αντέξουν;».
Και οι μεγάλοι, όταν δεν νηστεύουν, ελέγχονται βλέποντας τα παιδιά να νηστεύουν. Όταν μικρός δούλευα με τον μάστορά μου για πολύ καιρό σε κάποιο σπίτι και τρώγαμε εκεί, Τετάρτη και Παρασκευή έφευγα και πήγαινα να φάω στο σπίτι μου, γιατί αυτοί δεν νήστευαν. Μια φορά, Τετάρτη ήταν, έφεραν να με κεράσουν μπακλαβά. «Ευχαριστώ, τους είπα, αλλά νηστεύω». «Για δες, είπαν, μικρό παιδί να νηστεύη και εμείς μεγάλοι άνθρωποι να τρώμε!»."
Από το βιβλίο: Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – Λόγοι Δ΄ «Οικογενειακή Ζωή», εκδ. Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκη


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου