Πέμπτη 12 Μαρτίου 2020

Ἅγιος Παΐσιος: «Δὲν σοῦ φιλῶ τὸ χέρι, μοῦ λέει, γιατί φοβᾶμαι μὴν κολλήσω μικρόβια! Τί νὰ πῆς; Κάνουν ἔτσι μαύρη τὴν ζωή τους»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Γ' ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ (σελ. 45-47)
Θυμᾶμαι, καὶ στὸ Κοινόβιο εἴχαμε ἕναν μοναχὸ πού ὡς λαϊκὸς ἦταν νωματάρχης. Τὸν εἶχαν βάλει διαβαστή, γιατί ἦταν μορφωμένος. Τόσα χρόνια ἦταν στὸ μοναστήρι καὶ σιχαινόταν. Ποῦ νὰ ἄγγιξη πόμολο! Μὲ τὸ πόδι ἄνοιγε τὴν πόρτα ἢ σκουντοῦσε τὸ μάνταλο μὲ τὸν ἀγκώνα καὶ μετὰ καθάριζε μὲ οἰνόπνευμα τὸ μανίκι ποῦ τὸ ἀκούμπησε! Ἀκόμη καὶ τὴν πόρτα τῆς ἐκκλησίας μὲ τὸ πόδι τὴν ἄνοιγε. Καὶ ἐπέτρεψε ὃ Θεός, ὅταν γέρασε, νὰ σκουληκιάσουν τὰ πόδια του, ἰδίως τὸ ἕνα μὲ τὸ ὅποιο ἄνοιγε τὶς πόρτες. ‘Ήμουν παρανοσοκόμος, ὅταν ἦρθε γιὰ πρώτη φορὰ στὸ νοσοκομεῖο τῆς Μονῆς μὲ δεμένο τὸ πόδι. Μοῦ εἶπε ὃ νοσοκόμος νὰ τὸ λύσω καὶ ἐκεῖνος πῆγε νὰ φέρη κάτι γάζες. Ὅταν τὸ ἄνοιξα, τί νὰ δῶ! Πῶ, πῶ, ἦταν γεμάτο σκουλήκια! Πήγαινε στὴν θάλασσα, τοῦ λέω, πλύν’ τό, νὰ φύγουν τὰ σκουλήκια, καὶ ἔλα νὰ κάνουμε ἀλλαγή. Ποῦ εἶχε φθάσει! Τί τιμωρία! Ἔγω τὰ ἔχασα. Μοῦ λέει ὃ νοσοκόμος: Κατάλαβες ἀπὸ τί εἶναι αὐτό; Κατάλαβα, τοῦ λέω, ἐπειδὴ ἀνοίγει τὴν πόρτα μὲ τὸ πόδι!.
– Καὶ σ’ αὐτὴν τὴν κατάσταση, Γέροντα, συνέχιζε νὰ ἄνοιγη τὴν πόρτα μὲ τὸ πόδι;
– Ναί, μὲ τὸ πόδι! Καὶ εἶχε γεράσει καλόγερος!
– Δὲν τὸ κατάλαβε;
– Δὲν ξέρω. Μετὰ πῆγα στὴν Μονὴ Στομίου στὴν Κόνιτσα. Τί θάνατο εἶχε ποιὸς ξέρει! Καὶ ἔβλεπες, ἐκεῖ στὸ Κοινόβιο μερικοὶ νέοι μοναχοὶ πήγαιναν καὶ ἔτρωγαν ἀπὸ τὸ περίσσευμα πού ἄφηναν στὰ πιάτα τοὺς τὰ γεροντάκια, γιὰ νὰ πάρουν εὐλογία! Μάζευαν τὰ περισσεύματα τῶν κλασμάτων. Ἢ ἄλλοι ἀσπάζονταν τὸ πόμολο, γιατί τὸ ἀκούμπησαν οἱ Πατέρες, καὶ αὐτός, ὅταν προσκυνοῦσε τὶς εἰκόνες, μόλις πού....

Ἡ ἀσθένεια ἀποτελεῖ ἰσχυρὴ δοκιμασία τοῦ ἀνθρώπου, ἐνισχύει τὴν πίστη του. Μέσα ἀπὸ τὴν ἀσθένεια καὶ τὸν πόνο ὁ ἄνθρωπος ἔρχεται πιὸ κοντὰ στὸν Θεὸ

Στυλιανὴ Π. Στυλιανίδου, Ἀκτινοθεραπεύτρια Ὀγκολόγος MD, 
MSc Ἰατρικῆς Α.Π.Θ. – Ἐπιμελήτρια Α’, Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ. – 
Θεολόγος Α.Π.Θ., MSc Θεολογίας Α.Π.Θ.
Ἡ δύναμη τῆς πίστης τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀσθενοῦν, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἀνίατη νόσο, ἀναφέρεται σχεδὸν σ’ ὅλους τους Βίους τῶν Ἁγίων, ὅπως καὶ οἱ θαυματουργικὲς θεραπεῖες. Οἱ Ἅγιοι καὶ ἰδιαίτερα ἡ Θεοτόκος προβάλλονται ὡς “ἰατροὶ ψυχῶν καὶ σωμάτων”. Τὰ ἁγιολογικὰ κείμενα ποὺ διηγοῦνται θαυματουργικὲς ἰάσεις μὲ τὴ χάρη τῆς Παναγίας εἶναι πάρα πολλά. 

Ὁ ἄνθρωπος ζώντας στὴν καθημερινὴ εὐδαιμονία καὶ μέσα στὴ σύγχρονη κοινωνία, ὅπου ἐπικρατεῖ τὸ ὑλιστικὸ πνεῦμα, νιώθει ἰσχυρὸς καὶ κάποιες φορὲς – ἴσως καὶ ἀσυνείδητα – παρατηρεῖται ἔκπτωση τῆς πίστης του στὸ Θεό, στὸ Χριστό, στὴν Παναγία, στοὺς Ἁγίους. Ὅταν ὅμως νοσεῖ ἀπὸ διάφορες κυρίως ἀνίατες ἀσθένειες, ἀλλὰ καὶ ὁποιαδήποτε ἀρρώστια, νιώθει ἀδύναμος καὶ φοβᾶται γιὰ τὴ ζωή του. Τότε ἐπικαλεῖται τὸν Θεό, τὸν Χριστό, τὴν Παναγία, τοὺς Ἁγίους καὶ ἐκλιπαρεῖ γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ζωῆς του. Ἡ ἀσθένεια ἀποτελεῖ ἰσχυρὴ δοκιμασία τοῦ ἀνθρώπου, ἐνισχύει τὴν πίστη του. Ὁ ἀσθενὴς ποὺ πιστεύει ἰσχυρὰ καὶ ἀφήνει τὴ ζωή του στὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, νιώθει ψυχικὴ ἀνακούφιση, πνευματικὴ καὶ σωματικὴ ἠρεμία, ἁπαλύνεται ὁ πόνος του, ψυχικὸς καὶ σωματικός. Ἡ ἰσχυρὴ πίστη ἔχει ἀποδειχτεῖ πολλὲς φορὲς ὅτι μπορεῖ νὰ ἀνατρέψει τὶς προβλέψεις τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, νὰ ὁδηγήσει σὲ ἴαση τῆς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου