Μὴ πηγαίνετε στὰ μέντιουμ .
Σὲ ἕνα ἄλλο ἀδελφὸ ἔλεγε: «Νὰ μὴ πηγαίνετε σὲ μέντιουμ καὶ σὲ μάγους καὶ μάγισσες, γιὰ νὰ σᾶς λύνουν τὰ προβλήματά σας. Αὐτοί, παιδί μου, μπορεῖ νὰ σὲ τρελλάνουν τελείως καὶ νὰ σοὺ «φᾶνε» καὶ ὅλα τα λεφτά. Μὴ μπλέκεσαι μ᾿ αὐτούς. Μακριά.
Στὸ Χριστὸ μόνο κοντὰ καὶ στὴν Ἐκκλησία».

Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸν Γέροντα Πορφύριο

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ: Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος, όταν ήθελε να πάει να προσευχηθεί στην Παναγία, έκοβε λίγα αγριολούλουδα έξω από την καλύβη του και τα πήγαινε στην Εικόνα Της. «Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;», έλεγε.Ήθελε, ο Άγιος Παΐσιος , να πηγαίνουμε αφιερώματα στην Παναγία, ό,τι έχει ο καθένας. Έλεγε μάλιστα για κάποιον που πήγε στην Μονή των Ιβήρων, για να προσκυνήσει την Παναγία την Πορταΐτισσα.

Η Εικόνα αυτή είναι γεμάτη με φλουριά. Σκανδαλίσθηκε κάπως ο προσκυνητής και είπε, όταν έφευγε: «Παναγία μου, εγώ ήθελα να σε δω απλή και όχι με φλουριά».
Στο δρόμο όμως τον έπιασε ένας πόνος δυνατός και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου, ζητώντας βοήθεια από την Παναγία. «Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα Σου φέρω δυό φλουριά».
Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία, τον έκανε καλά και του είπε: «Έτσι μου τα φέραν τα φλουριά, δεν τα ζήτησα εγώ»!
Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος ήθελε να «συγγενεύουμε» με την Παναγία. Και συγγενεύουμε με την Παναγία – έλεγε –, με την ταπείνωση, γιατί η Παναγία ήταν ταπεινή.
Ας σκεφθούμε: Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ Της είπε ότι θα γεννήσει τον Υιόν του Θεού, τον Μεσσία, Αυτή ονόμασε τον Εαυτό Της «δούλη Κυρίου». «Ιδού η δούλη Κυρίου – είπε στον αρχάγγελο –, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»! Και η Ίδια πάλι εμεγάλυνε τον Κύριο λέγοντας, «ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». Για την ταπείνωσή Της η Παναγία κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος.
Ο άγιος Ανδρέας της Κρήτης, λέγει σε ένα τροπάριό του σ᾽ Αυτήν: «Χαίροις μετά Θεόν η Θεός, τα δευτερεία της Τριάδος η έχουσα»!
Πρέπει να προσευχόμαστε, χριστιανοί μου, στην Παναγία ανοίγοντας την καρδιά μας σ᾽ Αυτήν, μιλώντας Της ελεύθερα, γιατί είναι η Μάνα μας. Μα, μαζί με την καρδιακή αυτή δική μας προσευχή, πρέπει να λέγουμε στην Παναγία και τις προσευχές και τα τροπάρια που θέσπισαν οι άγιοι Πατέρες γ᾽ Αυτήν.
Οι καλύτερες προσευχές στην Παναγία είναι οι Παρακλητικοί Κανόνες σ᾽Αυτήν και οι Χαιρετισμοί.
Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος συνιστούσε πολύ να διαβάζουν οι χριστιανοί κάθε μέρα το Θεοτοκάριο.
Το Θεοτοκάριο είναι μιά μεγάλη Συλλογή 62 Κανόνων προς την Υπεραγία Θεοτόκο, που τους συγκέντρωσε ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης από χειρόγραφα του Αγίου Όρους.
Είναι υπέροχα, χριστιανοί μου, τα τροπάρια των Κανόνων αυτών και βοηθάει πολύ την ψυχή μας να διαβάζουμε από την Συλλογή αυτή, όσο μπορούμε κάθε μέρα.

Τό 1853 στήν Ἀθῆνα καί στόν Πειραιά μέ τήν χολέρα.
Τί συνέβη καί τί μεσολάβησε τότε, ὥστε νά ἀφανισθεῖ τό κακό;
Ἁγκυροβολημένα στον Πειραιά Γαλλικά στρατεύματα μετέδωσαν στους ντόπιους τήν χολέρα καί χάνονταν καθημερινῶς περί τούς 200 Ἀθηναίους καί Πειραιῶτες. Ὁ συνολικός τους πληθυσμός ἦταν τότε 30.000 ψυχές.
Ὁ ἁρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ἔδωσε ἐντολή νά πραγματοποιηθεῖ λιτανεία μέ τίς θαυματουργές εἰκόνες καί μέ τά ἱερά λείψανα τῶν Ἁγίων. Ἡ συμμετοχή ἦταν πάνδημη καί κατασυγκινητική. Πολλοί ἔβγαλαν τά σανδάλια τους καί βάδιζαν πάνω στα κακοτράχαλα σοκάκια μέ πόδια γυμνά, γιά νά ἔχει ἡ προσφορά καί ἡ θυσία πόνο.
Ἡ λιτανεία ἔφτασε μέχρι ‘’ἔξωθεν τῆς πόλεως’’. Τό ‘’ἔξωθεν’’ ἦταν τότε ἡ περιοχή τοῦ Λυκαβητοῦ. Ἐκεῖ σταμάτησαν. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος παρακάλεσε τόν λαό νά γονατίσει καί ὁ ἴδιος διάβασε μέ δάκρυα στα μάτια μιά εἰδική εὐχή, πού εἶχε ἑτοιμάσει γιά τήν ἀπαλλαγή τῆς πόλεως ἀπό τήν μάστγα τῆς χολέρας.
Τήν ἑπομένη ἡμέρα πέθαναν 50. Τήν δεύτερη μέρα μονάχα 5 καί τήν τρίτη κανένας!

ηλιας Στεφανου χαιντουτη

Χθες στις 10:50 π.μ. · 

 

 

 

 

Γέροντα, τί προϋποθέσεις χρειάζονται, για να κατοικήση στον άνθρωπο το
Άγιο Πνεύμα;
– Αγωνιστικό πνεύμα, ταπείνωση, φιλότιμο, αρχοντιά, θυσία. Ο άνθρωπος είναι άχρηστος, άμα λείψη η Χάρις του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα είναι το φώς, το θείο φώς. Όλη η βάση εκεί είναι. Αν κανείς δεν βλέπη, μπορεί να χτυπήση πάνω στο τζάμι, να πέση σε κανέναν γκρεμό ή σε λάκκο ή σε ακαθαρσίες, και σε βόθρο ακόμη. Δεν βλέπει που πάει, γιατί στερείται το φώς. Άμα όμως βλέπη λίγο, προφυλάγεται· άμα βλέπη πιο πολύ, αποφεύγει όλους αυτούς τους κινδύνους και βαδίζει με ασφάλεια στον δρόμο του. Και για να ᾿ρθή το Φώς, πρέπει να θέλης να βγής από το σκοτάδι. Και λίγο θαμπά αν βλέπουν οι άνθρωποι, δεν θα πέφτουν, και ο Θεός δεν θα στενοχωριέται. Αν ένας πατέρας στενοχωριέται, όταν τα παιδιά του πέφτουν στις λάσπες, στα αγκάθια, στον γκρεμό, πόσο μάλλον ο Θεός!
Όλο το κακό που γίνεται στον κόσμο, είναι γιατί λείπει ο θείος φωτισμός. Και όταν λείπη ο θείος φωτισμός, βρίσκεται στο σκοτάδι ο άνθρωπος. Τότε ο ένας λέει «από ᾿δώ θα πάμε», ο άλλος λέει «όχι, εγώ ξέρω καλά· από ᾿δώ θα πάμε», ο άλλος «από ᾿δώ», ο άλλος «από ᾿κεί». Ο καθένας νομίζει ότι είναι καλό να πάνε από εκεί που λέει αυτός.
Το να καίη κανείς κιλά λιβάνι, όταν προσεύχεται, αν ο νους του είναι γεμάτος από κακούς λογισμούς για τους άλλους, δεν ωφελεί.
Από τον νου κατεβαίνει το τηλεγράφημα στην καρδιά και κάνει τον άνθρωπο θηρίο.
Ο Θεός θέλει να έχουμε « καρδίαν καθαράν » ,και η καρδιά μας να είναι καθαρή, όταν δεν επιτρέπουμε να περνάη από τον νου μας κακός λογισμός για τους άλλους.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Β’ «Πνευματική Αφύπνιση» ‐ 50

Χρειάζεται ἀγώνας.
Ἔχομε νά παλέψομε «πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου». Ἔχομε νά παλέψομε μέ τόν «λέοντα τὸν ὠρυόμενον». Δέν ἐπιτρέπεται στόν ἀγώνα νά ἐπιτύχει ὁ πολυμήχανος. Αὐτό προϋποθέτει δάκρυ, μετάνοια, προσευχή, ἐλεημοσύνη, αἴτηση μέ συνοδεία τήν ἐμπιστοσύνη στόν Χριστό καί ὄχι τήν ὀλιγοπιστία. Μόνον ὁ Χριστός μπορεῖ νά μᾶς βγάλει ἀπ΄τόν κλοιό τῆς ἐρημιᾶς. Προσευχή καί μετάνοια καί ἐλεημοσύνη. Δῶστε ἔστω κι ἕνα ποτήρι νερό, ἄν δέν ἔχετε χρήματα. Καί νά ξέρετε ὅτι ὅσο ἁγιάζεσθε, τόσο εἰσακούονται οἱ προσευχές σας.

Απόσπασμα από το Βιβλίο
«ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ»
του ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ