Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

– Με απασχολεί, Γέροντα, ο πόνος των ανθρώπων, αλλά δεν έχω παρρησία, για να ζητήσω από τον Θεό να βοηθήση.
Μου λέει ο λογισμός: «Με την κακομοιριά που έχεις, πώς θα σε ακούση ο Θεός;».
– Μήν ακούς το ταγκαλάκι που σε πιάνει από τα δεξιά και σε απελπίζει.
Να λές: «Θεέ μου, είμαι κακομοίρα, αλλά άκουσέ με, γιατί εξ αιτίας μου αδικούνται οι άλλοι».
Κάποτε, σε περίοδο μεγάλης ανομβρίας, ένας μοναχός88 στο Άγιον Όρος προσευχήθηκε ως εξής: «Θεέ μου, είπε, Σε παρακαλώ, ρίξε λίγη βροχή.
Όχι για μάς· εμείς καλόγεροι είμαστε και υποσχεθήκαμε να κάνουμε άσκηση. Λυπήσου τον καημένο τον κόσμο που υποφέρει, αλλά και πάλι από το υστέρημά του θα δώση και σ’ εμάς. Αν ήμουν σε καλή πνευματική κατάσταση, θα με άκουγες και δεν θα υπέφερε ο κόσμος. Το ξέρω, είμαι πολύ αμαρτωλός· όμως δεν είναι αδικία να υποφέρη ο κόσμος εξ αιτίας μου; Βοήθησέ τους. Εκείνοι δεν έχουν χρόνο να κάνουν προσευχή· κάνω εγώ λίγη προσευχή για εκείνους».
Σε μία‐μιάμιση ώρα έπιασε βροχή σε όλη την Μακεδονία, στην Θεσσαλία και στο Άγιον Όρος!

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής»
88 Πρόκειται για τον ίδιο τον Γέροντα Παΐσιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου