Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
«Ητοιμάσθηνκαι ουκ εταράχθην»
–Γέροντα, πώ ς θα ξεπεράσωτον θυμό;
–Σκοπός είναινα προλαβαίνης να μη φθάνης στον θυμό. Και το γάλα,αν δεν προλάβηςνα το κατεβάσης από την φωτιά, μόλις φουσκώση, χύνεται.
–Πώςθα προλαβαίνωνα μη θυμώνω;
–Χρειάζεται επαγρύπνηση. Να παρακολουθήςτον εαυτόσουκαι να συγκρατήςτον θυμόσου,για να μη ριζώση μέσα σουτο πάθος, γιατίμετά,και να θελήσηςνα το κόψηςμε το τσεκούρι,θα πετάη συνέχεια «λαίμαργα».
Να θυμάσαι αυτό που είπε οΔαβίδ: «Ητοιμάσθηνκαι ουκ εταράχθην»
Είδες εκείνος ομοναχός τίέκανε; Μόλις έβγαινε από το κελλίτου, έκανετον σταυρότου και έλεγε: «Θεέμου, φύλαξέμε από τους πειρασμούς»και ήταν έτοιμοςνα αντιμετωπίση πειρασμό. Ήτανσαν να κρατούσε σκοπιά. Κοιτούσε από που θα του έρθη οπειρασμός,για να αμυνθή. Αν λοιπόν κάποιος αδελφός του φερόταν άσχημα, αυτός ήταν έτοιμοςκαι τον αντιμετώπιζεμε πραότητακαι ταπείνωση. Έτσι να κάνης κι εσύ.
–Γέροντα, μερικές φορέςσε έναν πειρασμό λέω απόμέσα μου: «δένθα μιλήσω», αλλά στο τέλος ξεσπάω.
–Τί θα πη ξεσπάς; Τα σπασμένα τίγίνονται μετά; Καίγονται; Δεν έχεις, φαίνεται, πολλήυπομονή, γι ̓ αυτόφθάνεις μέχρις ενός σημείου και ύστερα ξεσπάς.
Χρειάζεσαι λίγη ακόμη... Πριν μιλήσης,να λές δυό-τρείς φορέςτην ευχή,για να πάρης λίγο φώς. Μια γυναίκα, όταν θύμωνε, έλεγετο «Πιστεύω»και ύστερα μιλούσε. Κοσμικοί άνθρωποικαι βλέπεις τί αγώνα κάνουν!
–Γέροντα, όταν αντιδρώ με την συμπεριφορά μιας αδελφής, τί να κάνω;
–Να βλέπηςτην αδελφή με καλωσύνη. Να προσπαθήςνα την δικαιολογής με αγάπη. Αυτό θα σε βοηθήσηνα αποκτήσης φυσιολογικά μια σταθερή, καλήπνευματικήκατάσταση καί, ότανθα έρχεταιτο πάθοςτου θυμού,θα βρίσκη κατειλημμένητηνθέσητης καρδιάς σου από την αγάπηκαι δεν θα μπορή πλέοννα σταθή·θα φεύγη.
–Γέροντα, πώ ς θα ξεπεράσωτον θυμό;
–Σκοπός είναινα προλαβαίνης να μη φθάνης στον θυμό. Και το γάλα,αν δεν προλάβηςνα το κατεβάσης από την φωτιά, μόλις φουσκώση, χύνεται.
–Πώςθα προλαβαίνωνα μη θυμώνω;
–Χρειάζεται επαγρύπνηση. Να παρακολουθήςτον εαυτόσουκαι να συγκρατήςτον θυμόσου,για να μη ριζώση μέσα σουτο πάθος, γιατίμετά,και να θελήσηςνα το κόψηςμε το τσεκούρι,θα πετάη συνέχεια «λαίμαργα».
Να θυμάσαι αυτό που είπε οΔαβίδ: «Ητοιμάσθηνκαι ουκ εταράχθην»
Είδες εκείνος ομοναχός τίέκανε; Μόλις έβγαινε από το κελλίτου, έκανετον σταυρότου και έλεγε: «Θεέμου, φύλαξέμε από τους πειρασμούς»και ήταν έτοιμοςνα αντιμετωπίση πειρασμό. Ήτανσαν να κρατούσε σκοπιά. Κοιτούσε από που θα του έρθη οπειρασμός,για να αμυνθή. Αν λοιπόν κάποιος αδελφός του φερόταν άσχημα, αυτός ήταν έτοιμοςκαι τον αντιμετώπιζεμε πραότητακαι ταπείνωση. Έτσι να κάνης κι εσύ.
–Γέροντα, μερικές φορέςσε έναν πειρασμό λέω απόμέσα μου: «δένθα μιλήσω», αλλά στο τέλος ξεσπάω.
–Τί θα πη ξεσπάς; Τα σπασμένα τίγίνονται μετά; Καίγονται; Δεν έχεις, φαίνεται, πολλήυπομονή, γι ̓ αυτόφθάνεις μέχρις ενός σημείου και ύστερα ξεσπάς.
Χρειάζεσαι λίγη ακόμη... Πριν μιλήσης,να λές δυό-τρείς φορέςτην ευχή,για να πάρης λίγο φώς. Μια γυναίκα, όταν θύμωνε, έλεγετο «Πιστεύω»και ύστερα μιλούσε. Κοσμικοί άνθρωποικαι βλέπεις τί αγώνα κάνουν!
–Γέροντα, όταν αντιδρώ με την συμπεριφορά μιας αδελφής, τί να κάνω;
–Να βλέπηςτην αδελφή με καλωσύνη. Να προσπαθήςνα την δικαιολογής με αγάπη. Αυτό θα σε βοηθήσηνα αποκτήσης φυσιολογικά μια σταθερή, καλήπνευματικήκατάσταση καί, ότανθα έρχεταιτο πάθοςτου θυμού,θα βρίσκη κατειλημμένητηνθέσητης καρδιάς σου από την αγάπηκαι δεν θα μπορή πλέοννα σταθή·θα φεύγη.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη καιΑρετές» -70-λ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου