Γέροντα, στο βιβλίο «Αγιορείτες Πατέρες» αναφέρετε ότι οι δαίμονες έδειραν
τον Γερο‐Ευλόγιο. Πώς το επέτρεψε ο Θεός;
– Ποιός έφαγε το ξύλο;
– Ο Γερο‐Ευλόγιος.
– Όχι, οι δαίμονες έφαγαν το ξύλο! Και στην περίπτωση που επιτρέπει ο Θεός ένας άνθρωπος να δείρη κάποιον άλλον και αυτός το δέχεται ταπεινά, τελικά σακατεύεται εκείνος που δέρνει. Δεν μου λές, ο διάβολος τί φοβάται περισσότερο;
– Την ταπείνωση, Γέροντα.
– Κι εγώ νόμιζα ότι φοβάται την υπερηφάνεια, γιατί νιώθει ...κόμπλεξ! «Περήφανος εγώ, λέει, περήφανος και αυτός, που θα πάη;»! Ναί, βρέ παιδί, έτσι είναι, την ταπείνωση φοβάται ο διάβολος· αυτή τον σακατεύει.
Όπου υπάρχει ταπείνωση, δεν μπορεί να σταθή ο διάβολος. Με την ταπείνωση φωτίζεται ο άνθρωπος και δεν σκοντάφτει ποτέ στην πνευματική του πορεία· ξεπερνάει όλα τα εμπόδια που του βάζει ο πειρασμός.
Θυμάστε τον Μέγα Αντώνιο που είδε τις παγίδες του διαβόλου απλωμένες σε όλη την γή; «Ποιός μπορεί να γλυτώση απ᾿ αυτές;», φώναξε. Και αμέσως άκουσε μια φωνή να του λέη: «Η ταπεινοφροσύνη»
Αγίου Παΐσιου Αγιορείτου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου