Άγιος Παΐσιος Σουρωτή: Ένα Ησυχαστήριο γνωστό στα πέρατα του κόσμου
Ο Άγιος Παΐσιος στη Σουρωτή – ή όπως κανονικά ονομάζεται το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου – συγκεντρώνει χιλιάδες προσκυνητές κάθε χρόνο από διάφορες περιοχές του πλανήτη. Αυτό το γυναικείο μοναστήρι (μοναστήρι Αγίου Παϊσίου), που ιδρύθηκε το 1967 με τη βοήθεια του Αγίου Παϊσίου, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα όχι μόνο στην ευρύτερη περιοχή, αλλά σε ολόκληρη τη χώρα.
Εκεί, άλλωστε είναι και η τελευταία κατοικία του γέροντα (ο τάφος του Αγίου Παϊσίου) με τον τόσο γλυκό λόγο, που κατατάχθηκε στο αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μόλις το 2015 και η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουλίου. Την ημέρα εκείνη ο Άγιος Παΐσιος στη Σουρωτή συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από όλο τον κόσμο, που καταφτάνει με μοναδικό σκοπό να προσκυνήσει στο σημείο που έχει ταφεί.
Οι μοναχές του μοναστηριού της Σουρωτής είχαν από το 1966 πνευματικό καθοδηγητή τους το γέροντα Παΐσιο, ενώ η μονή είναι αφιερωμένη εκτός από τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και στον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη. Στη Σουρωτή το μοναστήρι του Αγίου Παϊσίου είναι χτισμένο σε μία περιοχή που ονομάζεται «Τεφεκέδες», που πιθανότατα σημαίνει μικροί λόφοι ή «Ασβεσταριά» από τους ασβεστοκάμινους που υπήρχαν εκεί παλαιότερα.
Μοναστήρι Αγίου Παϊσίου: Η ίδρυση
Το 1966 ο γέροντας Παΐσιος βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για ιατρικές εξετάσεις και αμέσως μετά εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος. Την περίοδο εκείνη ήρθε σε επαφή, μέσω ενός ιερέα, με μία ομάδα γυναικών, που προσπαθούσαν επί χρόνια να ιδρύσουν ένα μοναστήρι χωρίς ωστόσο να το καταφέρνουν. Μάλιστα, οι κοπέλες τον επισκέπτονταν καθημερινά στο νοσοκομείο για να μαθαίνουν για την πορεία της υγείας του, ενώ έδωσαν και το αίμα που χρειάστηκε για την επέμβαση. Έτσι μόλις ο γέροντας Παΐσιος έγινε καλά ανέλαβε να τις βοηθήσει, ενώ βρήκε και τον τόπο που θα χτιζόταν το μοναστήρι.
Η περιοχή άρεσε στο γέροντα γιατί, «είχε πουρνάρια και ασβεστόπετρα πράγμα που έδειχνε ότι το κλίμα ήταν καλό», αναφέρεται στο βιβλίο «Ιερόν Ησυχαστήριον – Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος». Πράγματι σε ένα χρόνο η μονή (μοναστήρι του Αγίου Παϊσίου) είχε ιδρυθεί και εγκαταστάθηκαν εκεί οι πρώτες μοναχές. Αυτά ήταν τα πρώτα στάδια που οδήγησαν στην ίδρυση της μονής που σήμερα όλοι γνωρίζουν ως: Ο Άγιος Παΐσιος στη Σουρωτή ή μοναστήρι του Αγίου Παϊσίου.
Οι δυσκολίες στην ανέγερση & η τελευταία επιθυμία του Αγίου Παϊσίου
Μάλιστα, για να χτιστούν ορισμένα από τα κτίσματα της Μονής υπήρχε ένας μάστορας, ενώ τις υπόλοιπες εργασίες τις έκαναν οι μοναχές. «Προκειμένου να μπουν τα θεμέλια θρυμμάτιζαν με κομπρεσέρ τους βράχους που δεν μπορούσε να σπάσει το σκαπτικό μηχάνημα, ενώ στη διάρκεια του κτισίματος μετέφεραν με τα χέρια τα υλικά, έκαναν το μπετόν στη μπετονιέρα και βοηθούσαν στο καλούπωμα και ξεκαλούπωμα», αναφέρεται στο ίδιο βιβλίο.
Στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου πέρασε ο γέροντας Παΐσιος και τους τελευταίους 8 μήνες της ζωής του, λόγω της εξέλιξης του καρκίνου που τον ταλαιπωρούσε. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν το θάνατο του εξέφρασε την επιθυμία να ταφεί στη συγκεκριμένη μονή (ο τάφος του Αγίου Παϊσίου), αλλά και να μη γίνει ποτέ εκταφή του, ενώ έδωσε στις μοναχές και τα λίγα λόγια που ήθελε να χαραχτούν στον τάφο του. Ο γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, έγινε Άγιος όταν στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και αποφάσισε την κατάταξη του στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Επίσης, στις 2 Νοεμβρίου του 2017 ανακηρύχθηκε προστάτης του όπλου των Διαβιβάσεων στον Ελληνικό Στρατό, στο οποίο είχε υπηρετήσει και ο ίδιος ως ασυρματιστής. Ο Άγιος Παΐσιος στη Σουρωτή είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της χώρας, ένα ησυχαστήριο ταπεινό που δέχεται με αγάπη όποιον θέλει να τιμήσει τον αγιορείτη γέροντα, που τόσο αγαπούσε και προσευχόταν για τους ανθρώπους.
Ο βίος του Αγίου Παϊσίου: Από την Καππαδοκία στον «Ασυρματιστή του Θεού»
O Άγιος Παΐσιος (Αρσένιος Εζνεπίδης), παιδί πολύτεκνης οικογένειας, γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας το 1924, την τραγική περίοδο του ξεριζωμού των Ελλήνων. Η οικογένεια του μαζί με χιλιάδες πρόσφυγες έφτασε τον Σεπτέμβριο του 1924 στον Πειραιά και από εκεί μετακινήθηκε προς την Κέρκυρα, την Ηγουμενίτσα και τελικά στην Κόνιτσα, όπου ο Αρσένιος Εζνεπίδης τέλειωσε το σχολείο. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ξυλουργός, ενώ αργότερα υπηρέτησε στο στρατό ως ασυρματιστής.
Σε ηλικία 29 ετών αναχώρησε για το Άγιο Όρος και έμεινε αρχικά στη Μονή Εσφιγμένου και αργότερα στη Μονή Φιλοθέου, όπου έλαβε και το όνομα Παΐσιος. Το 1958 άφησε το Άγιο Όρος και μετέβη στην Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο Κονίτσης, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Από εκεί πήγε στο Όρος Σινά, αλλά το 1964 επέστρεψε και πάλι στο Άγιο Όρος και το 1979 εγκαταστάθηκε στη σκήτη της Παναγούδας. Η φήμη του είχε πλέον ξεπεράσει τα σύνορα της Ελλάδας και κόσμος κατέφτανε από παντού για τον δει και να τον ακούσει παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν εξαιρετικά ταπεινός.
*Οι πληροφορίες προέρχονται από το βιβλίο «Ιερόν Ησυχαστήριον – Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου