Πάτερ, εἶμαι βαριὰ ἄρρωστος, ἔχω καρκίνο. Θὰ πάω στὴν Ἁγγλία γιὰ θεραπεία. Ἔχω σάρκωμα πνευμόνων…

Επισκεφτήκαμε τὸν Ἅγ. Πορφύριο μαζὶ μὲ τὸν ἄντρα μου, τον Π., τὸ 1988, διότι ἀντιμετώπιζε ἕνα πολύ σοβαρό πρόβλη-μα υγείας. Ὅταν περάσαμε στο Κελλί, τοῦ εἶπε ὁ σύζυγός μου:

-Πάτερ, εἶμαι βαριὰ ἄρρωστος, ἔχω καρκίνο. Θὰ πάω στὴν Ἁγγλία γιὰ θεραπεία. Ἔχω σάρκωμα πνευμόνων…

-Ἐκεῖ ὅλα θὰ πᾶνε καλά.

Πήγαμε στὴν Ἀγγλία καὶ ξεκίνησε χημειοθεραπεῖες. Τὸ σάρκωμα πνευμόνων εἶναι ἡ χειρότερη μορφή καρκίνου καὶ στὸν ἄντρα μου ή πρωτογενής ἐστία ἦταν στοὺς πνεύμονές του. Δὲν ἦταν ἀπὸ μετάσταση. Εἶχε δύσπνοια ἀπὸ ἀπόφραξη, συριγμό, αἰμοπτύσεις καὶ βήχα.

Ἐκεῖ στὴν Ἁγγλία, συναντηθήκαμε μὲ μία Ἑλληνίδα ποὺ γνώριζε τὸν Ἅγιο Πορφύριο καὶ μᾶς εἶπε μὲ μεγάλη σιγουριά:
«Ο Γέροντας Πορφύριος σᾶς εἶπε ὅτι ὅλα θὰ πᾶνε καλά, ὄχι ὅτι θὰ γίνει καλά. Ἀπὸ πνευματικῆς πλευρᾶς τὸ ἐννοοῦσε».
Εἶχε δίκιο. Ὅταν τὸ κατάλαβα, στεναχωρήθηκα πάρα πολύ.

Ὅταν ἐπιστρέψαμε ἀπὸ τὴν Ἀγγλία καὶ πήγαμε πάλι στὸν Ἅγιο Πορφύριο, ἀπελπισμένος ὁ ἄντρας μου τοῦ εἶπε:
-Πάτερ, τί θὰ κάνω; Ἔχω ἔξι μικρὰ παιδιά…

-Ἐσὺ κοίταξε τὶς ἁμαρτίες σου καὶ ὁ Θεὸς θὰ ἀναλάβει τὴν οἰκογένειά σου.

Επισκεφτήκαμε καὶ τὸν Ἅγιο Παΐσιο ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε:
«Νὰ χρησιμοποιήσεις τὴν ἐπιστήμη ἕως τέλους καὶ μετὰ θὰ ἀναλάβει ἡ Παναγία».

Τὸν παρηγοροῦσε καὶ τὸν χτυποῦσε χαϊδευτικὰ στὴν πλάτη, ἐνῶ ὁ σύζυγός μου ἔκλαιγε.

Πήγαμε καὶ στὸν Ἅγιο Ἰάκωβο Τσαλίκη. Καὶ ἐκεῖνος τὸν παρηγόρησε ἐπὶ πολλή ὥρα καὶ θυμᾶμαι ποὺ τοῦ ἔλεγε:
«Νὰ κάνουμε ὑπομονή… Ἔχω καὶ ἐγὼ ἀρρώστιες… Θὰ προ-σεύχομαι για σένα».

Ὁ σύζυγός μου σιγά-σιγὰ ἀποδέχτηκε τὴν ἀνίατη ασθέ-νειά του καὶ ἔφτασε νὰ μοῦ λέει:
«Εὐχαριστῶ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ μεγάλο δώρο που μοῦ ἔκανε! Τὸν καρκίνο».
Νοσηλευότανε στο Νοσοκομεῖο Παπανικολάου καὶ κοιμήθηκε τὸ 1989 μὲ όδυνηρό θάνατο. Ψυχορραγοῦσε ἐπὶ 8 ὧρες μὲ πολὺ δυνα-τοὺς πόνους σὲ ὅλο του τὸ σῶμα καὶ μὲ μεγάλη δύσπνοια.

Τὴν τρίτη ἡμέρα ἀπὸ τὸν θάνατό του, τηλεφώνησα στὸν Ἅγ. Πορφύριο καὶ τὸν ρώτησα:
-Πάτερ, τί γίνεται μὲ τὸν ἄντρα μου; Σώθηκε ή ψυχή του;
-Σώθηκε…!
Καὶ ἐσὺ νὰ γίνεις πιὸ καλή.

Ἔκανα τὴν ἴδια ἐρώτηση καὶ στὸν Ἅγιο Παΐσιο, ὅταν τὸν συνάντησα στὴν Σουρωτὴ καὶ ταπεινὰ μοῦ εἶπε:
«Αὐτὸς εἶναι καλὰ ἐκεῖ ποὺ εἶναι. Ἐμεῖς τί θὰ κάνουμε!»
Ἐπισκέφτηκα καὶ τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο Τσαλίκη στὴν Ἱ. Μονή Ὁσίου Δαυίδ καὶ μοῦ εἶπε:

«Ο Π… κατέκτησε μία ἀπὸ τὰς Οὐράνιας Μονάς!».
Τέλος ρώτησα, μέσω γνωστοῦ, καὶ τὸν Γέροντα (σήμερα Ἅγιο) Ἐφραὶμ τὸν Κατουνακιώτη καὶ ἀπάντησε:
«Μακάρι νὰ εἴχαμε ὅλοι τὸν θάνατο του Π…..!».
***
Ἕνα χρόνο μετά, τὸ 1990, ἐπισκέφτηκα τὸν Ἅγ. Πορφύ-ριο μαζὶ μὲ κάποιους συγγενεῖς μου. Μᾶς ρώτησε ὁ Ἅγιος:
Τί κάνετε ἐκεῖ στὴν Λάρισα; Πῶς πάει ὁ ἀγώνας σας;

-Νά…, άγωνιζόμαστε πάτερ γιὰ νὰ παραμείνει ὁ Θεολόγος.

-Δὲν θὰ γίνει ὅπως τὸ θέλετε ἐσεῖς, ἀλλὰ ὅπως τὸ θέλει ὁ Θεός.

Εκείνη τὴ στιγμὴ στεναχωρηθήκαμε, διότι ἐμεῖς τρέφαμε ἐλπίδες ὅτι θὰ ἐπανερχότανε στὸν ἀρχιερατικὸ θρόνο ὁ μακαριστός σήμερα Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Θεολόγος.

Εἶχε ἤδη κοιμηθεῖ ὁ Μητροπολίτης Λαρίσης Σεραφείμ Ὀρφανὸς καὶ εἶχε ἀναλάβει ὁ Σεβ. κ. Δημήτριος Μπεκιάρης μετὰ ἀπὸ τὰ ἐπεισόδια κατάληψης τοῦ Ἐπισκοπείου.

Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1995 ὁ κ. Θεολόγος ὑποβλήθηκε σὲ ἐγχείρηση στομάχου στο Νοσοκομεῖο «Ερυθρός Σταυρός», διότι ἔπασχε ἀπὸ καρκίνο, καὶ ἑπτὰ μῆνες ἀργότερα κοιμή-θηκε.

Πέντε χρόνια μετὰ τὴν προφητεία τοῦ Ἁγίου.

**Μαρτυρία κυρίας Ε. Κ., Λάρισα
Πηγη:Ο Όσιος Πορφύριος
Ο Προφήτης
Μαρτυρίες
Το κόκκινο βιβλιο

Ιερεας Γκελιας Αρσενιος