Τότε που τον
γνωρίσαμε είχαμε δύο παιδιά. Τώρα έχουμε τέσσερα παιδιά με τέσσερεις
καισαρικές... Όταν είχαμε δύο παιδιά, μας έλεγε να κάνουμε κι άλλο. Του είπα:
«Παππούλη, πως θα κάνουμε κι άλλο παιδί; Έχουμε προβλήματα υγείας». «Ας λένε οι
γιατροί, μας βεβαίωσε. Εσείς θα κάνετε. Ο Θεός θέλει να κάνετε και θα κάνετε».
Όταν η γυναίκα μου το άκουσε, ενώ φοβόταν, πήρε τέτοιο θάρρος… Κάναμε τρίτο και
μετά τέταρτο παιδί. Οι γιατροί έλεγαν: «Παλαβοί, τρελοί είστε; Αποκλείεται. Δεν
αναλαμβάνουμε. Να φύγετε». Εμείς γελούσαμε. «Το παιδί θα πεθάνει, αλλά θα
πεθάνεις κι εσύ», έλεγαν στην γυναίκα μου. Αφού, όμως ο παππούλης είχε πει ότι
δεν υπάρχει πρόβλημα, όλα πήγαν καλά. Μας κάλυψε η αγάπη και η ευλογία του.
Όταν είχε έλθει στο σπίτι μας, του είπε η γυναίκα μου: «Παππούλη πώς να σωθώ;».
«Να πιαστείς από το φουστάνι της Παναγίας», της απάντησε. Δηλαδή με απόλυτη
εμπιστοσύνη, όπως ένα παιδάκι εμπιστεύεται την μάνα του.
(Μαρτυρίες προσκυνητών, Ν.
Ζουρνατζόγλου, 71π.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου