«Άγιος Παΐσιος»: Κυκλοφόρησε το τρέιλερ της ταινίας – Πότε είναι η πρεμιέρα

Η ταινία φέρνει για πρώτη φορά σκηνές που δεν έχουν προβληθεί στην τηλεόραση και αφηγείται την ιστορία που συγκίνησε εκατομμύρια Έλληνες

Συντάκτης

Vradini.gr

Στη δημοσιότητα δόθηκε από τη Feelgood Entertainment το επίσημο trailer της ταινίας «Άγιος Παΐσιος», η οποία αναμένεται να βγει στους κινηματογράφους της Ελλάδας στις 29 Ιανουαρίου 2026.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Στάμος Τσάμης, ενώ το σενάριο έγραψε ο Γιώργος Τσιάκκας. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Προκόπης Αγαθοκλέους, Νικήτας Τσακίρογλου, Χρήστος Λούλης, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Σμαράγδα Σμυρναίου, Γιάννης Στάνκογλου, Γιώργος Αρμένης, Χριστίνα Παυλίδου, Αντώνης Κατσαρής, Παΐσιος Έξαρχος, Δημήτρης Ήμελλος, Δρόσος Σκώτης, Δέσποινα Γκάτζιου, Ρηνιώ Κυριαζή, καθώς και ο Κώστας Αποστολάκης.

Η εταιρεία αναφέρει ότι η ταινία φέρνει για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη σκηνές που δεν έχουν προβληθεί στην τηλεόραση και αφηγείται την ιστορία που συγκίνησε εκατομμύρια Έλληνες. Η ταινία ξεκινά από τη γέννηση του Αγίου Παϊσίου, κατά κόσμον Αρσενίου Εζνεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας, και παρακολουθεί τη ζωή του από την προσφυγιά στην Ελλάδα, την παιδική του ηλικία στην Κόνιτσα της Ηπείρου, την στρατιωτική του θητεία και την πορεία του στο Άγιον Όρος, μέχρι να πάρει το μοναχικό όνομα Παΐσιος στη Μονή Φιλοθέου.

Η ταινία «Άγιος Παΐσιος» θα προβάλλεται στους κινηματογράφους από τις 29 Ιανουαρίου 2026.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

 

Το Ψαλτήρι είναι θεόπνευστο βιβλίο, γεμάτο κατάνυξη. Ο Δαβίδ μοιάζει με κάποιον που, χωρίς να είναι αρχιτέκτονας, έκανε ένα αρχιτεκτόνημα που το θαυμάζουν.

 

Από το βιβλίο: Από την ασκητική και ησυχαστική Αγιορειτική παράδοση, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Μεταμόρφωση Χαλκιδικής  

 ΤΕΜΠΗ "θα φτάσει ο κόσμος σε τέτοια απελπισία που όταν βρει κάποιον να φοράει μανδύα και να κρατάει ραβδί , θα του πει μπες μπροστά και εμείς σε ακολουθούμε" ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

 Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Παραθέτουμε διάλογο και μήνυμα μέσω αυτού 

-Πολιτική σωτηρία και κάθαρση, ενώ αισθανόμαστε τα χνώτα του ΨΕΥΤΟ- ΡΩΜΑΙΙΚΟΥ είναι ουτοπία  και παγίδα (ίσως η χειρότερη από όσες πέσαμε).

-τώρα κρατηθείτε και όπως επαναλαμβάνεις τόσα χρόνια που γράφεις "ΣΤΩΜΕΝ καλώς" 

-ήδη ξεκίνησαν ..συκοφαντίες , διαβολιές, δολοφονίες χαρακτήρων ...μπαμπέσικα πράγματα 

-το σκηνικό στήθηκε πάλι προσεγμένα 

-η αδικία , η εξαθλίωση , ο κοινωνικός αποκλεισμός , η οικονομική δυσανεξία , το έρεβος μέσα στις πόλεις με τους λαθραίους είναι καθημερινότητα και όχι απλά εφιάλτης..

-όλοι ψάχνουν σωτήρα και εσύ μου είπες τις προάλλες,  ότι άκουσες τον ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ να λέει: 

" θα φτάσει ο κόσμος σε τέτοια απελπισία που όταν βρει κάποιον  να φοράει μανδύα και να κρατάει ραβδί , θα του πει.... μπες μπροστά και εμείς σε ακολουθούμε" 

"η διακοπή του σφραγίσματος θα έρθει από εκεί που χύνονται τα νερά βλ. Μεσοποταμία"..κάπου εκεί κοντά στην φωτιά του ΙΡΑΝ

"η διακοπή του σφραγίσματος θα έρθει από εκεί που χύνονται τα νερά βλ. Μεσοποταμία"..κάπου εκεί κοντά στην φωτιά του ΙΡΑΝ

 

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1980 ειπώθηκε: “ένα γεγονός στον Τίγρη ποταμό θα διακόψει το σφράγισμα του αντίχριστου”

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

1η Δημοσίευση (ΙΑΝ. 2020)

Με αναφαινόμενες κατακλυσμιαίες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και στην ευρύτερη περιοχή της δηλ. στην Αν. Μεσόγειο ήρθαν στον νου λόγοι που ακούσαμε μέσα σε μια ανήλια σπηλιά στις υπώρειες του ΑΘΩΝΑ στο Περιβόλι της Παναγίας μας. Δεκαετία του 80 και ένας καλός φίλος μας έφερε σε ΘΕΟΥ Κοινωνία με ένα αγιορείτη ασκητή. Εδώ που φτάσαμε καλύτερα να μιλήσει το προσωπικό βίωμα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ήταν ημέρες που ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα ερωτοτροπούσε με τα πακέτα Ντελόρ της ΕΟΚ και ετοιμαζόταν να σπρώξει τις ζωές μας στην κρεατομηχανή της Νέας εποχής. Δηλ. με λίγα λόγια όλα φαινόταν υπέροχα και η συντριπτική πλειοψηφία ετοιμαζόταν να ζήσει το όνειρο της ΕΕ που ερχόταν αλλά κανείς δεν γνώριζε με τι αντίκρισμα.

Τότε και διαδίκτυο δεν υπήρχε, οι πληροφορίες μεταδιδόταν με καθυστέρηση χρόνου, κάπου – κάπου μαθαίναμε κάτι που έλεγε στα πνευματικά του παιδιά ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ στην ΠΑΝΑΓΟΥΔΑ.

 

Του.Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου 

«Οι δοκιμασίες είναι μερικές φορές η αντιβίωση που δίνει ο Θεός για τις αρρώστιες της ψυχής»

Οι δοκιμασίες που μας έρχονται είναι μερικές φορές η αντιβίωση που δίνει ο Θεός για τις αρρώστιες της ψυχής μας και πολύ μας βοηθούν πνευματικά. Τρώει ο άνθρωπος ένα μαλακό σκαμπίλι και μαλακώνει η καρδιά του. Ο Θεός ξέρει φυσικά σε τι κατάσταση βρίσκεται ο καθένας μας, αλλά, επειδή εμείς δεν ξέρουμε, επιτρέπει να δοκιμασθούμε, για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να βρούμε τα πάθη που υπάρχουν κρυμμένα μέσα μας και να μην έχουμε παράλογες απαιτήσεις την ημέρα της Κρίσεως. Γιατί, και να παρέβλεπε τα πάθη μας και να μας έπαιρνε όπως είμαστε στον Παράδεισο, και εκεί πάλι θα δημιουργούσαμε προβλήματα. Γι’ αυτό ο Θεός επιτρέπει στον διάβολο να δημιουργή εδώ πειρασμούς, για να μας ξεσκονίζουν, ώστε να ταπεινωθή και να εξαγνισθή η ψυχή μας με τις θλίψεις, οπότε μετά μας χαριτώνει. Η πραγματική χαρά γεννιέται από την πίκρα που γεύεται κανείς με χαρά για τον Χριστό που πικράθηκε, για να μας σώση. Ο Χριστιανός πρέπει να χαίρεται ιδιαίτερα, όταν τον βρίσκη κάποια δοκιμασία, χωρίς να έχη δώσει ο ίδιος αφορμή.

Λέμε καμμιά φορά στον Θεό: «Θεέ μου, δεν ξέρω τι θα κάνης, εν λευκώ σου παραδίδω τον εαυτό μου, για να τον κάνης άνθρωπο». Οπότε και ο Θεός πάει να με κάνη όχι μόνον άνθρωπο αλλά υπεράνθρωπο και αφήνει τον διάβολο να ‘ρθή να με πειράξη και να με ταλαιπωρήση. Τώρα με τον καρκίνο βλέπω τα τερτίπια του και γελάω. Βρε τον διάβολο! Εσείς ξέρετε με τι σαπούνι πλένει ο διάβολος τον άνθρωπο, όταν ο Θεός επιτρέπη να τον πειράξη, για να δοκιμασθή; Με τους αφρούς της κακίας του. Έχει καλό … σαπούνι! Όπως η γκαμήλα βγάζει αφρούς, όταν θυμώνη, έτσι κάνει και ο διάβολος σε τέτοιες περιπτώσεις. Και μετά τρίβει τον άνθρωπο, όχι για να φύγουν οι λεκέδες του και να εξαγνισθή, αλλά από κακία. Και ο Θεός όμως αφήνει τον διάβολο να τρίβη τον άνθρωπο, ίσα-ίσα μέχρι να φύγουν οι λεκέδες και να καθαρίση. Αν άφηνε να τον τρίψη όπως τρίβουν τα ρούχα, θα τον ξέσχιζε.

– Γέροντα, μπορούμε να λέμε για τους διάφορους πειρασμούς που συμβαίνουν στην ζωή μας ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού;

– Όχι, να μην μπερδεύουμε το θέλημα του Θεού με τον πειρασμό και με όσα φέρνει ο πειρασμός. Ο Θεός αφήνει τον διάβολο ελεύθερο μέχρις ενός σημείου να πειράξη τον άνθρωπο, και τον άνθρωπο τον αφήνει ελεύθερο να κάνη το καλό ή το κακό. Δεν φταίει όμως ο Θεός για το κακό που θα κάνη ο άνθρωπος. Ο Ιούδας λ.χ. ήταν μαθητής του Χριστού. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν θέλημα Θεού να γίνη προδότης; Όχι, αλλά ο ίδιος ο Ιούδας επέτρεψε στον διάβολο να μπη μέσα του. Κάποιος είπε σε έναν ιερέα: «Πάτερ, σε παρακαλώ, κάνε ένα Τρισάγιο για τον Ιούδα». Ήταν δηλαδή σαν να έλεγε: «Εσύ, Χριστέ, είσαι άδικος· έτσι ήταν θέλημά Σου, να Σε προδώση ο Ιούδας· γι’ αυτό τώρα βοήθησέ τον».

Μετρημένες είναι οι περιπτώσεις που επιτρέπει ο Θεός να δοκιμασθούν μερικοί ευλαβείς, για να έρθη σε συναίσθηση κάποιος που έχει άσχημη ζωή και να μετανοήση. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν διπλό μισθό. Δίνει δηλαδή ο Θεός την δυνατότητα σε μερικούς οι οποίοι με τις δοκιμασίες που περνούν εξοφλούν σ’ αυτήν την ζωή αμαρτίες και γκρινιάζουν παράλογα, να βοηθηθούν από την υπομονή αυτών που, ενώ δεν έσφαλαν, ταλαιπωρούνται, αλλά δεν γογγύζουν. Ας υποθέσουμε ότι ένας πολύ καλός, πολύ ευλαβής, οικογενειάρχης βρίσκεται στο σπίτι του με την οικογένειά του και ξαφνικά γίνεται σεισμός και πέφτει το σπίτι, πλακώνει όλη την οικογένεια και μετά από φοβερή ταλαιπωρία πεθαίνουν όλοι. Γιατί το επέτρεψε αυτό ο Θεός; Για να μη γογγύζουν οι άλλοι που φταίνε και τιμωρούνται. Γι’ αυτό, όσοι σκέφτονται τους μεγάλους σταυρούς των δικαίων, ποτέ δεν στεναχωριούνται για τις δικές τους μικρές δοκιμασίες. Βλέπουν ότι, ενώ έσφαλαν στην ζωή τους, εν τούτοις υποφέρουν λιγώτερο από τους δικαίους, γι’ αυτό λένε σαν τον καλό ληστή: «Αυτοί δεν έκαναν τίποτε και υπέφεραν τόσο· εμείς τι πρέπει να πάθουμε;».

Δυστυχώς όμως μερικοί μοιάζουν με τον ληστή που σταυρώθηκε εξ αριστερών του Χριστού και λένε: «Πήγαιναν με τον σταυρό στο χέρι και δες τι έπαθαν!». Υπάρχουν και περιπτώσεις – αυτές είναι πολύ σπάνιες – που επιτρέπει ο Θεός από αγάπη να βρίσκουν μεγάλες δοκιμασίες μερικούς πολύ εκλεκτούς αγωνιστές, για να τους στεφανώση. Αυτοί είναι μιμητές του Χριστού. Βλέπετε, στην Αγία Συγκλητική, επειδή βοηθούσε πνευματικά πολλές ψυχές με τις νουθεσίες της, πήγε ο διάβολος να την εμποδίση από αυτό το έργο. Τριάμισι χρόνια έμεινε άφωνη από την αρρώστια της.

Άλλοτε πάλι κάποιος πραγματικός μιμητής του Χριστού ζητάει ως χάρη από τον Θεό να συγχωρήση σφάλματα των συνανθρώπων του, να τους απαλλάξη από την δικαία Του οργή, και να τιμωρηθή αυτός αντί αυτών, ενώ δεν φταίει ο ίδιος. Αυτός πολύ συγγενεύει με τον Θεό και πολύ συγκινεί τον Θεό η μεγάλη αυτή αρχοντική αγάπη του παιδιού Του. Εκτός δε από την χάρη που του κάνει και χαρίζει τα σφάλματα των άλλων, επιτρέπει να έχη και μαρτυρικό τέλος, κατά το επίμονο αίτημά του. Συγχρόνως όμως του ετοιμάζει και το καλύτερο αρχοντικό παραδεισένιο παλάτι με ακόμη μεγαλύτερη δόξα, διότι πολλοί άνθρωποι τον είχαν αδικήσει με την κατ’ όψιν κρίση τους, που νόμιζαν ότι ο Θεός τον τιμώρησε για τις δικές του αμαρτίες.

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Δ΄ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ)

 

 

 

Του.Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου 

Ἡ πνευματικὴ εἰλικρίνεια χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη

 

Ὁ κόσμος πάει ἄσχημα σήμερα, γιατὶ ὅλοι λένε μεγάλες «ἀλήθειες», ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται ὅμως στὴν πραγματικότητα. Τὰ γλυκὰ λόγια καὶ οἱ μεγάλες ἀλήθειες ἔχουν ἀξία, ὅταν βγαίνουν ἀπὸ ἀληθινὰ στόματα, καὶ πιάνουν τόπο μόνο

στοὺς καλοπροαίρετους ἀνθρώπους καὶ σʹ ἐκείνους ποὺ ἔχουν καθαρὸ νοῦ.

 Ὁ Ἅγιος Παΐσιος μιλάει γιὰ τὴν καύση τῶν νεκρῶν

–Γέροντα, σκέφτονται νὰ ἀρχίσουν νὰ καῖνε τοὺς νεκροὺς γιὰ λόγους ὑγιεινῆς καὶ γιὰ ἐξοικονόμηση χώρου.

   

 

 

Ταπείνωση έχει αυτός που ό,τι καλό κάνει, το ξεχνά αμέσως, και το παραμικρό καλό που του κάνουν, το θεωρεί πολύ μεγάλο και νιώθει ευγνωμοσύνη.

Άγιος Παϊσιος