Ο όσιος γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης, ο κατά κόσμον… ολιγογράμματος άγιος μοναχός, μας άφησε πολυτίμητες διδαχές για την Παιδεία και τον δάσκαλο. Αν στα διάφορα σεμινάρια που διοργανώνονται «με το κιλό» κάθε χρόνο, για τους δασκάλους ακούγαμε τα λόγια του Γέροντα και όχι τις ανούσιες και ανιαρές τιποτολογίες, που μας σερβίρουν κάποιοι σχολικοί σύμβουλοι και οι άσχετοι, συνήθως και ασήμαντοι εισηγητές τους, ίσως η Παιδεία να ξανακαθόταν στον βασιλικό της θρόνο.
Τρίτη 14 Ιουλίου 2026
Πως θα έπρεπε να είναι η πραγματική φιλία;
Εκείνος που βρήκε πιστό φίλο, βρήκε θησαυρό. (Σοφ. Σειρ. στ´ 14)
Στην κιθάρα, οι μουσικοί φθόγγοι είναι διαφορετικοί, η συμφωνία, όμως, που παράγεται, είναι αρμονική και ο μουσικός που παίζει την κιθάρα είναι ένας. Έτσι και στη φιλία, κιθάρα είναι η αγάπη. Μουσικοί φθόγγοι είναι τα φιλικά λόγια, που προσφέρονται με αγάπη από τους φίλους. Όλοι αυτοί μαζί, δημιουργούν μια αρμονική συμφωνία. Ενώ ο μουσικός είναι η δύναμη της αγάπης, που παράγει τη γλυκειά μελωδία. (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)
Βιβλίο για Άγιο Παΐσιο: Μύρον εκκενωθέν ΕΔΩ
πηγή: https://proseuxi.gr
Στην κιθάρα, οι μουσικοί φθόγγοι είναι διαφορετικοί, η συμφωνία, όμως, που παράγεται, είναι αρμονική και ο μουσικός που παίζει την κιθάρα είναι ένας. Έτσι και στη φιλία, κιθάρα είναι η αγάπη. Μουσικοί φθόγγοι είναι τα φιλικά λόγια, που προσφέρονται με αγάπη από τους φίλους. Όλοι αυτοί μαζί, δημιουργούν μια αρμονική συμφωνία. Ενώ ο μουσικός είναι η δύναμη της αγάπης, που παράγει τη γλυκειά μελωδία. (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)
Βιβλίο για Άγιο Παΐσιο: Μύρον εκκενωθέν ΕΔΩ
πηγή: https://proseuxi.gr
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΞΕΝΑΓΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΚΗΝ ΟΙΚΙΑΝ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ!!!
Ο ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ, ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ!!!
του Αγίου
Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους
<<«ΕΓΩ ΟΛΟ ΤΡΩΓΩ...»!
Τον επεσκέφθη κάποτε, εις τα Κατουνάκια που ευρισκόταν, ο π. Δανιήλ των Δανιηλαίων. Κτυπούσε την πόρτα του κελλιού του π.Παϊσίου, λέγοντας το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών», και γιά ώρα δεν έπαιρνε απάντησι. Τέλος…, άνοιξε ο Γέροντας Παΐσιος.
Ήταν πνιγμένος στα δάκρυα και κρατούσε στα χέρια Του ένα κρεμμύδι και παξιμάδι, και έτρωγε...
Τον ερώτησε τότε, ο π. Δανιήλ:
«Τί κάνεις, πάτερ Παΐσιε;».
Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΤΩΧΕΙΑ, ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΟΥΣ!!!
Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου
Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!!!
<<Η ΠΤΩΧΕΙΑ ΤΟΥ!
Κάποια μέρα, ενώ καθόταν στην αυλή του πτωχικού του ξηροκάλυβου (στην Καλύβη του Υπατίου εις τα Κατουνάκια), αντιλήφθηκε κάποιον κρυμμένον στο δάσος να τον παρακολουθή. Έδινε την εντύπωσι ανθρώπου που ψάχνει ευκαιρία να κλέψη…
Ο Γέροντας εσκέφθη και είπε μέσα του:
«Ο καϋμένος θα έχη ανάγκη».
Η ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΑΡΔΙΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ!!!
Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!!
<<ΦΑΝΕΛΛΕΣ.
Ο Γέροντας Παΐσιος πήγαινε σε Πατέρες ασθενείς και ηλικιωμένα γεροντάκια «ευλογίες», ρούχα και τρόφιμα. Κάποιος ηλικιωμένος Γέροντας είχε ένα σημείωμα στην πόρτα του κελλιού του: «Μη με ενοχλήτε. Είμαι γέρος και ασθενής». Δεν ήθελε να δεχθή τίποτε από κανέναν.
Ο π. Παΐσιος τον κατάφερνε να δέχεται αυτά που τού επήγαινε, λέγοντας:
«Κράτησέ τα, Γέροντα, διότι είσαι και ασθενής και γέρος!».
ΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ!!!
Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!
<<ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΟΣ.
Ο Γέροντας Παΐσιος είχε γνωρίσει τον παπά-Τύχωνα τον Ρώσσο, την εποχή που ήταν στην Ι.Μονή Εσφιγμένου, και τον έκανε Γέροντά Του. Τακτικά μετέβαινε στο Κελλί Του, γιά να τον βλέπη και να τον συμβουλεύεται. Συχνά τον ρωτούσε ο παπά-Τύχων:
«Πότε θα πάρης το Σχήμα;».
«Όποτε είναι ευλογημένο, Γέροντα, δεν με απασχολεί», απαντούσε ο π. Παΐσιος.
Αυτός, αν καί ήταν χρόνια Μοναχός, ακόμη δεν είχε γίνει Μεγαλόσχημος.
Τον ενδιέφερε κυρίως να ζή ως Μοναχός! Όχι απλώς να πάρη τυπικά το Μεγάλο Σχήμα, αλλά ήθελε να πάρη και την Χάρι του Σχήματος! Έδινε περισσότερη βαρύτητα να το φορέση από μέσα, δηλαδή να γίνη Μοναχός κατά τον έσω άνθρωπο!
Γι’ αυτό έλεγε:
ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ, ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ!!!
Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους.
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους.
<<ΒΟΗΘΑΕΙ ΨΥΧΗ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥ.
Διηγήθηκε ο Γέροντας Παΐσιος:
«Μόλις είχα πάει στην Σκήτη των Ιβήρων, το έμαθε ο μπαρμπά-Θανάσης ο κουρτζής (δασοφύλακας) από το Μοναστήρι του Φιλοθέου και ήλθε να με δή. Ήταν γνωστός μου και μου έφερε κάτι ευλογίες, διότι τότε στις αρχές δεν είχα τίποτε. Τον ευχαρίστησα και του είπα να γράψη τα ονόματα των κεκοιμημένων συγγενών του, γιά να τα μνημονεύω. Εκείνος επηρεασμένος από κάποιον μάρτυρα του Ιεχωβά, έλεγε: “Άμα πεθάνη ο άνθρωπος, δεν υπάρχει τίποτε· μετά θάνατον όλα χάνονται…”
Δεν πέρασε καιρός και εκοιμήθη και ο ίδιος.
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΡΟΥ ΑΝΟΧΗΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!
«Κανείς δεν έχει κάνει συμφωνία με τον Θεόν πότε θα πεθάνη.
Ο Θεός, τον κάθε άνθρωπο τον παίρνει στην καλλίτερη στιγμή της ζωής του, μ’ έναν ειδικό τρόπο, γιά να σώση την ψυχή του! Εάν δη, ότι κάποιος θα γίνη καλλίτερος, τον αφήνει να ζήση. Εάν δη όμως, ότι θα γίνη χειρότερος, τον παίρνει, γιά να τον σώση!
Μερικούς πάλι, που δεν έχουν αρκετά σωστή ζωή, αλλά έχουν την διάθεσι να κάνουν καλό, τους παίρνει κοντά Του, πριν προλάβουν να το κάνουν, επειδή ξέρει, ότι θα έκαναν το καλό, μόλις τους δινόταν η ευκαιρία. Είναι δηλαδή σαν να τους λέει: “Μην κουράζεσθε· αρκεί η καλή διάθεσι που έχετε”!
ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΟΣ...
«Είχα ακούσει, ότι ένα κοριτσάκι σε κάποιο χωριό πήγε να βοσκήση την κατσίκα τους. Την έδεσε στο λιβάδι και πήγε πιο πέρα να παίξη. Ξεχάσθηκε όμως στο παιχνίδι και η κατσίκα λύθηκε και έφυγε. Έψαξε, αλλά δεν την βρήκε και γύρισε στο σπίτι, χωρίς την κατσίκα…
Ο πατέρας του θύμωσε πολύ, το έδειρε και το έδιωξε από το σπίτι…
«Να πας να βρης την κατσίκα.», του είπε. «Εάν δεν την βρης, να πας να κρεμασθής».
Ξεκίνησε το ταλαίπωρο να πάη να ψάξη...
ΗΓΙΑΣΜΕΝΑΙ ΗΡΩΙΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΩΝΟΣ!!!
<<Μερικοί άνθρωποι, παρόλο που μετάνοιωσαν γιά κάποιο σφάλμα τους και ο Θεός τους συγχώρησε, οπότε έπαψαν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, αυτοί δεν ξεχνούν το σφάλμα τους.
Ζητούν επίμονα από τον Θεόν να τιμωρηθούν σ’ αυτήν την ζωή γιά το σφάλμα τους, γιά να εξοφλήσουν! Αφού λοιπόν επιμένουν, ο Καλός Θεός εκπληρώνει αυτό το φιλότιμο αίτημά τους, τους κρατάει όμως τοκισμένη την πληρωμή στο Ουράνιο Ταμιευτήριό Του, στον Παράδεισο!
Αυτοί είναι τα αρχοντόπουλα του Θεού, είναι τα πιο φιλότιμα παιδιά του Θεού!!!
Στο Λειμωνάριο λ.χ. αναφέρεται το εξής γιά τον αββά Ποιμένα τον βοσκό:
Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ, ΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ, ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑ!!!
«Όταν κάνουμε γρήγορα μία εργασία, αποκτούμε μία νευρικότητα...
Και η εργασία που γίνεται με νευρικότητα, δεν είναι αγιασμένη…
Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να φτιάξουμε πολλά και να είμασθε όλο αγωνία…
Αυτό είναι δαιμονική κατάστασι…
Η ΠΟΛΥΕΙΔΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΡΟΠΩΣ ΕΚΔΗΛΟΥΜΕΝΗ, ΑΝΕΡΜΗΝΕΥΤΟΣ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!
«Γέροντα, διάβασα σε σχόλια κάποιου πατερικού βιβλίου ότι ο άνθρωπος, όταν κάνη κάποια αμαρτία, πρέπει να τιμωρηθή, γιά να πληρώση γιά το κακό που έκανε».
Και απήντησε ο Άγιος Γέροντας:
«Όχι, δεν είναι έτσι.
Ο άνθρωπος, αν μετανοιώση, δεν τιμωρείται· τον ελεεί ο Χριστός!
Χρειάζεται πολλή προσοχή στα σχόλια, γιατί μπορεί ένας σχολιαστής να είναι αρκετά καλός, αλλά καμμιά φορά να κάνη λανθασμένες ερμηνείες. Αν κανείς δεν είναι σίγουρος ότι ο σχολιαστής είναι καλός, καλλίτερα να διαβάση μόνον το κείμενο.
Και σ’ εμένα είπε κάποιος ότι, τον Προφήτη Ησαΐα τον πριόνισαν, γιατί έπρεπε να πριονισθή γιά τις αμαρτίες του κόσμου... Ενώ ο Ίδιος παρακάλεσε τον Θεόν, να πριονισθή γιά τις αμαρτίες του κόσμου, και ο Θεός υπέκυψε στην πολλή αγάπη που είχε γιά τον λαό!! Αλλά γιά κάθε πριονιά ο Θεός θα του δώση και ένα στεφάνι!
Είναι απαραίτητο, να ξέρη κανείς μερικά πράγματα, γιά να καταλάβη κάποια άλλα. Ο αββάς Ποιμήν (ο οποίος ζητούσε από τον Κύριο να φαγώθη από θηρίο, και έτσι έγινε), μπορούσε να καταλάβη τον Προφήτη Ησαΐα, αν και η περίπτωσι τού ενός διέφερε από του άλλου, διότι στην περίπτωσι του Προφήτη Ησαΐα υπήρχε η θυσία γιά τον κόσμο».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)