Όταν στην προσευχή δεν νιώθουμε παρηγοριά και χαρά, όπως το μικρό παιδί που πηγαίνει στην αγκαλιά της μάννας του, τότε ή κάποιον έχουμε πληγώσει με την συμπεριφορά μας και την σκληρότητα ή υπάρχει υπερηφάνεια.

Ο άνθρωπος που έχει ταπείνωση, και να ξεκλίνη κάποτε, τον σκεπάζει η χάρις του Θεού, ενώ ο υπερήφανος είναι σαν το χαλασμένο τιμόνι που πάντα βαδίζει στραβά, ή σαν ένα πριόνι τροχισμένο από την μία πλευρά.