Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

«Κάποιος π. Παΐσιος που θεραπεύει αρρώστους»

Το 1990 – διηγείται ο ιερομόναχος Βασίλειος Θεοδωρίδης από το Καρακαλληνό Κελλί του Αγίου Νικολάου – ήμουν στην Θάσο, εφημέριος στο χωριό Ποταμιά, και κάποτε με κάλεσε μια οικογένεια στο σπίτι της. Συζητήσαμε και μου είπε η κυρία του σπιτιού ότι ο […]

Διαβάστε τη συνέχεια

 

  

" Όταν ο ανάπηρος δεχτεί την αρρώστια του με χαρά, ο Θεός θα τον κατατάξει με τους ομολογητές"

                                                   Άγιος Παϊσιος 

 

 Η νηστεία, γενικώς η άσκηση, πρέπει να ξεκινά από μία θυσία που κάνει ο άνθρωπος για την αγάπη του Χριστού. Ο διάβολος καίγεται από την αγάπη μας προς τον Χριστό. Με ξερή άσκηση δεν γίνεται.


 Όταν κλείσουν τα σαρκικά μάτια και ανοίξουν τα μάτια της ψυχής, θα δούμε πράγματα που θα μας εκπλήξουν. Στην άλλη ζωή θα δούμε πολλές εκπλήξεις.


 ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ για αυτά που ζούμε και έρχονται - Νικόλαος Ζουρνατζόγλου

 

φωτο ΘΗΒΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ 

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

από τους Λόγους του Αγίου Παϊσίου και άλλων Θεοφόρων Πατέρων σχετικά με τα επερχόμενα γεγονότα

 

Εισαγωγικό σημείωμα

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα δύσκολα χρόνια που περνούμε και την κρισιμότητα των  καταστάσεων, κρίθηκε σκόπιμο προς ενημέρωσή σας, να παρατεθούν ορισμένα στοιχεία, σταχυολογημένα από τους Λόγους του Αγίου Παϊσίου, που βρίσκονται κατατεθειμένα στο αρχείο των εκδόσεών μας, μέρος των οποίων ήδη έχει συμπεριληφθεί στα βιβλία μας που κυκλοφορούν «Μαρτυρίες Προσκυνητών Τόμος Α΄ 8η Ἔκδοση» και «Τόμος Β΄ 2 η Έκδοση».

Η πνευματική κληρονομιά που μας άφησε ο Άγιος Παΐσιος  είναι ουράνια και ανεκτίμητη. Οι μαρτυρίες των προσκυνητών κρύβουν έναν πραγματικό πνευματικό θησαυρό, διότι σε κάθε μαρτυρία βρίσκει κανείς απαντήσεις στους

καθημερινούς προβληματισμούς, ενώ μας προετοιμάζουν, μας ενδυναμώνουν και μας εμψυχώνουν για τα επερχόμενα, που τόνιζε κατ’ επανάληψη ο Άγιος, ότι θα ζήσουμε. 

 Μητροπολίτης Μόρφου: «Ὀ Ὄσιος Παΐσιος ἤταν Παναγιόφιλος, τοῦ είχε ἐμφανισθεῖ ἀρκετὲς φορὲς!»

 

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: 

«Τὸν ὅσιο Παΐσιο τὸν γνώρισα τὸ 1982, ὅταν ἤμουν φοιτητὴς Νομικῆς. Ήταν ἄνθρωπος, ποὺ περίμενε νἀκούσει κάτι τὸ πονεμένο γιὰ νὰ ἔχει καρδιακή προσευχή, κι ἦταν πάντοτε ἐν ἀναμονῇ στὸ ἀκουστικό, γιὰ νὰ ἀφουγκραστεί τὸν πόνο τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ἦταν ἕνας ἀσκητὴς γιὰ τὸν κόσμο. Τοῦ ἄνοιγες τὴν καρδιά σου, καὶ σοῦ ἄνοιγε τὸν νοῦ. “Φῶς Χριστοῦ ἔφαινε πᾶσι”, διὰ τοῦ Γέροντος Παϊσίου.