Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

 ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

 


 

  Ἅγιος Παΐσιος: «Μόνον ἐγωιστὴς ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν τὴν γνωρίσει· ἕνας ταπεινὸς δὲν φεύγει»!

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου
«Bλέπω μερικὰ νέα παιδιά, Ἑλληνόπουλα, χωρὶς νὰ ἔχουν διαβάσει οὔτε μιὰ γραμμὴ ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, πᾶνε καὶ διαβάζουνε Βραχμανισμό, Βουδισμό, τὸ Κοράνι κ.λ.π., πᾶνε καὶ στοὺς Ἰνδούς. Ὕστερα δὲν ἀναπαύονται καὶ ἐπιστρέφουν στὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ ἔχουν μαζέψει ἕνα σωρὸ μικρόβια. Παθαίνουν ζημιὰ καὶ εἶναι δύσκολο νὰ βροῦν μετὰ τὴν ἀλήθεια. Πρέπει πρῶτα κανεὶς νὰ γνωρίσει τὴν Ὀρθοδοξία, καὶ ὕστερα, ἅμα δὲν τοῦ ἀρέσει, φεύγει. Ἂς τὴν γνωρίσει σωστά, καὶ μετὰ ἂς κάνει σύγκριση μὲ τὶς διάφορες θεωρίες ποὺ ἀκούει. Γιατί, ἂν γνωρίσει τὴν Ὀρθοδοξία, μπορεῖ νὰ ξεχωρίσει τὸ μπακίρι ἀπὸ τὸν χρυσὸ ἢ νὰ καταλάβει τὸν χρυσὸ πόσων καρατίων εἶναι. Δὲν ξεγελιέται εὔκολα, γιὰ νὰ περάσει ὅσα γυαλίζουν γιὰ χρυσάφι. Πάντως ἔχω προσέξει ὅτι μόνον ἐγωιστὴς ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν τὴν γνωρίσει· ἕνας ταπεινὸς δὲν φεύγει».

Ἡ συμφιλίωσις μὲ τὸν θάνατο: μάθημα πίστεως ἀπὸ τὸν Ἅγιο Παΐσιο

«Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», (2015) Βασιλικά Θεσσαλονίκης: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος».
— Γέροντα, ἔγινε ἡ τελικὴ διάγνωσις. Ὁ ὄγκος ποὺ ἔχετε εἶναι καρκίνος, καὶ μάλιστα ἄγριος.
— Φέρε ἕνα μαντήλι νὰ χορέψω τὸ «Ἔχε γειὰ, καημένε κόσμε»! Ἐγὼ ποτὲ δὲν χόρεψα στὴν ζωή μου, ἀλλὰ τώρα, ἀπὸ τὴ χαρά μου ποὺ πλησιάζει ὁ θάνατος, θὰ χορέψω.
— Γέροντα, ὁ γιατρὸς εἶπε ὅτι πρέπει νὰ γίνουν πρῶτα ἀκτινοβολίες, γιὰ νὰ συρρικνωθεῖ ὁ ὄγκος, καὶ μετὰ νὰ γίνῃ ἐπέμβασις.
— Κατάλαβα! Πρῶτα θὰ βομβαρδίσῃ ἡ ἀεροπορία καὶ μετὰ θὰ γίνῃ ἡ ἐπίθεσις! Λοιπόν, θὰ πάω ἐπάνω καὶ θὰ σᾶς φέρω νέα!...
Μερικοί, ἀκόμη καὶ γέροι, ἂν τοὺς πῇ ὁ γιατρὸς «θὰ πεθάνῃς» ἢ «πενήντα τοῖς ἑκατὸ ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ ζήσῃς», στεναχωριοῦνται. Θέλουν νὰ ζήσουν. Τί θὰ βγάλουν; Ἀπορῶ! Ἂν εἶναι κανείς νέος, ἐ, κάπως δικαιολογεῖται· ἀλλὰ ἕνας γέρος νὰ κάνῃ προσπάθεια νὰ ζήσῃ, αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνω. Ἄλλο εἶναι νὰ κάνῃ μία θεραπεία, γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ἀντέξῃ κάπως τὸν πόνο. Δὲν θέλει, δηλαδή, νὰ παρατείνῃ τὴ ζωή του, ἀλλὰ θέλει μόνο νὰ εἶναι λίγο πιὸ ὑποφερτοὶ οἱ πόνοι καὶ νὰ αὐτοεξυπηρετεῖται, μέχρι νὰ πεθάνῃ· αὐτὸ ἔχει νόημα.

 

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Ἡ ταινία «Ἅγιος Παΐσιος – Οἱ ὡραιότερες στιγμὲς» στὴν Pemptousia TV

Διαθέσιμη ἀποκλειστικὰ μέσῳ τῆς ὑπηρεσίας on demand τῆς Pemptousia.TV εἶναι ταινία «Ἅγιος Παΐσιος – Οἱ ὡραιότερες στιγμές», ἡ ὁποία συγκίνησε καὶ καθήλωσε τὸ κοινὸ στὴν Ἑλλάδα, τὴν Κύπρο καὶ τὸ ἐξωτερικό.

Οἱ πιὸ συγκινητικές, φωτεινὲς καὶ ἀξέχαστες στιγμὲς ἀπὸ τὴ σειρὰ ποὺ ἄγγιξε ἑκατομμύρια τηλεθεατές. Μιὰ ξεχωριστὴ τηλεοπτικὴ προβολὴ γεμάτη πίστη, ἀγάπη, ταπείνωση καὶ ἐλπίδα, μέσα ἀπὸ τὶς σημαντικότερες στιγμὲς τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Μιὰ τηλεοπτικὴ ἐμπειρία ποὺ ὑπενθυμίζει τὶς διαχρονικὲς ἀξίες τῆς προσφορᾶς, τῆς συγχώρεσης καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπο.
Πατῆστε στὴν εἰκόνα γιὰ νὰ δεῖτε τὴν ταινία:...

Κάποτε στὴν αὐλή τῆς «Παναγούδας», μαζὶ μὲ ἕναν γιόγκι...

Ἐκεῖνο ποὺ ἔζησα, ἦταν ἡ ἀγνὴ καὶ ἀνόθευτη δύναμις τῆς Πεντηκοστῆς τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ, τῶν ἐνθέων ἀνθρώπων τοῦ θείου Πνεύματος.

Ἐκεῖνο ποὺ ἔζησα, ἦταν ἡ ἀγνὴ καὶ ἀνόθευτη δύναμις τῆς Πεντηκοστῆς τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ, τῶν ἐνθέων ἀνθρώπων τοῦ θείου Πνεύματος.
Εἶχα τὴν ἄνωθεν εὐλογία νὰ γνωρίσω τὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη, ἤδη ἀπὸ τὸ 1981. Τὸν συνήντησα πολλὲς φορὲς στὴν αὐλὴ τῆς Καλύβης του, τῆς «Παναγούδας», ἄλλοτε μὲ κόσμο, κατὰ τὸ συνηθέστερον, ἄλλοτε ὄντας αὐτὸς τελείως μόνος, αὐτὸς καὶ ἡ ἐλαχιστότητά μου.
Κάποτε, τελείως ἀπροσδοκήτως καὶ ἀσχεδιάστως, βρέθηκα νὰ κάνω τὸν …«διερμηνέα» ἀνάμεσα στὸν Ἅγιο Παΐσιο καὶ σ’ ἕναν σκελετωμένο καὶ κουρελιασμένο γιόγκι, μὲ βαθουλωμένα γυάλινα μάτια, κυριολεκτικὰ ἀποστεωμένο ἀπὸ τὴν πολλὴ ἀσιτία καὶ ἄσκηση. Ἡ ὅλη συνάντησις ἔγινε...

Φῶς ἀπό τό λυχνάρι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου – 1ον

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 
Εἶναι χρήσιμο νὰ θυμούμαστε τὶς διδαχὲς τὸν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἐμπνευόμαστε ἀπ’ αὐτές. Νὰ ἀποτελοῦν ὁδηγὸ στὴν πολυκύμαντη ζωή μας καὶ φῶς στὸ πνευματικὸ σκοτάδι ποὺ μᾶς περιβάλλει.
Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ εἶναι λιγότεροι ἀπ’ ὅ,τι φανταζόμαστε. Πολλοὶ φέρουν τὸ ὄνομα χριστιανός, ἀλλὰ πόσοι τὸ τιμοῦν στὴ ζωή τους; Δὲν πρέπει νὰ μένουν στὴν καύχηση, ἀλλὰ νὰ ἀποδεικνύουν μὲ τὶς πράξεις τους τὴ Χριστιανική τους ἰδιότητα. Νὰ ἔχουν ἠθικὸ κριτήριο, πνευματικὴ εὐαισθησία καὶ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Οἱ πειρασμοὶ πάντα θὰ ὑπάρχουν καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζονται μὲ πνευματικὸ ἀγώνα καὶ ὅταν ὁδηγοῦν στὴν ἁμαρτία, νὰ μὴ λησμονοῦν ὅτι ἡ πόρτα τῆς μετανοίας εἶναι ἀνοικτή.
Οἱ διδαχὲς ποὺ ἀκολουθοῦν, σχολιασμένες τὸ κατὰ δύναμη, μποροῦν νὰ παρομοιαστοῦν ὡς ἀναμμένο κεράκι, ποὺ δὲν σβήνει, γιατί τροφοδοτεῖται ἀπὸ...

«Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογίας»

 Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ 
Περίληψη 
Ἡ παροῦσα μελέτη ἐξετάζει τὴ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου σχετικὰ μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες καὶ τὸ ἐνδεχόμενο τοῦ «χαράγματος», ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογικῆς παραδόσεως. Στόχος τῆς ἐργασίας δὲν εἶναι ἡ ἀξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικῶν ἐξελίξεων μὲ πολιτικὰ ἢ τεχνοκρατικὰ κριτήρια, ἀλλὰ ἡ θεολογικὴ ἀποτίμηση τοῦ πνευματικοῦ νοήματος ποὺ ἀποδίδει ὁ Ἅγιος στὸ ζήτημα τῆς ἐλευθερίας, τῆς συνείδησης καὶ τῆς σταδιακῆς ἀλλοίωσης τοῦ ἀνθρώπου. 
Ἡ μελέτη ἀποδεικνύει ὅτι ὁ λόγος τοῦ Ὁσίου Παϊσίου δὲν συνιστᾶ ἰδιωτικὴ ἢ καινοφανῆ ἐσχατολογικὴ προσέγγιση, ἀλλὰ κινεῖται σὲ σαφῆ συνέχεια μὲ τὴν πατερικὴ ἑρμηνεία τῆς Ἀποκαλύψεως, ἐκφρασθεῖσα ἀπὸ Πατέρες ὅπως ὁ Ἱππόλυτος Ρώμης, ὁ Ἀνδρέας καὶ ὁ Ἀρέθας Καισαρείας, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Κύριλλος Ἱεροσολύμων καὶ ὁ Θεοδώρητος Κύρου. Ἰδιαίτερη ἔμφαση δίδεται στὴν ἀπουσία χρονολογικῶν προσδιορισμῶν, στοιχεῖο ποὺ χαρακτηρίζει τὴ γνήσια ἐκκλησιαστικὴ προφητικότητα. Συμπεραίνεται ὅτι ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου ἀποτελεῖ σύγχρονη ποιμαντικὴ ἔκφραση πατερικῶν ἀρχῶν καὶ ὄχι τεχνοφοβικὴ ἢ συνωμοσιολογικὴ τοποθέτηση. 
Εἰσαγωγή. 
Στὴ σύγχρονη ἐποχή, πολλὲς τεχνολογικὲς ἀλλαγὲς προκαλοῦν στοὺς πιστοὺς ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὴν πνευματική τους ζωή, τὴν ἐλευθερία τους καὶ...

Ἅγιος Παΐσιος - Οἱ Χαιρετισμοὶ τῆς Παναγίας

Ἁγίου Παισίου Ἁγιορείτου, 
Λόγοι ΣΤ’ «Περὶ Προσευχῆς», ἐκδόσεις «Ἱερόν Ἡσυχαστήριον Ἑὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης
-Πέστε μας, Γέροντα, κάτι γιὰ τὴν Παναγία.
-Τί νὰ σᾶς πῶ; Μὲ φέρνετε σὲ πολὺ δύσκολη θέση. Γιὰ νὰ μιλήση κανεὶς γιὰ τὴν Παναγία, πρέπει νὰ Τὴν ζήση.
-Γέροντα, καὶ τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας ἔχει δύναμη πνευματική, ὅπως τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ;
-Ναί. Ὅποιος ἔχει πολλὴ εὐλάβεια στὴν Παναγία, ἀκούει τὸ ὄνομά Της καὶ ἀλλοιώνεται. Ἤ, ἂν τὸ βρῇ κάπου γραμμένο, τὸ ἀσπάζεται μὲ εὐλάβεια καὶ σκιρτάει ἡ καρδιά του. Μπορεῖ νὰ κάνη ὁλόκληρη Ἀκολουθία μὲ ἕναν συνεχῆ ἀσπασμὸ στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας[1]. Καὶ ὅταν προσκυνᾶ τὴν εἰκόνα Της, δὲν ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι εἶναι εἰκόνα, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, καὶ πὲφτει κάτω...

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Ἅγιος Παΐσιος: «Μᾶς στέλνει ὁ Θεὸς ἀνθρώπους νὰ δοκιμαστοῦμε, νὰ ἐργαστοῦμε, νὰ στεφανωθοῦμε»

Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
«Ἐκεῖνος ποὺ ζητάει ταπείνωση ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ δὲν δέχεται τὸν ἄνθρωπο ποὺ τοῦ στέλνει ὁ Θεός, γιὰ νὰ τὸν ταπεινώσει, δὲν ξέρει τί ζητάει, διότι οἱ ἀρετὲς δὲν ἀγοράζονται μὲ τὰ ψώνια στὸν μπακάλη (ὅσα κιλὰ θέλουμε), ἀλλὰ μᾶς στέλνει ὁ Θεὸς ἀνθρώπους νὰ δοκιμαστοῦμε, νὰ ἐργαστοῦμε, νὰ τὴν ἀποκτήσουμε καὶ νὰ στεφανωθοῦμε».

Ἅγιος Παΐσιος: Μακάριοι οἱ γονεῖς ποὺ φρενάρουν ἀπὸ τὸ κακὸ τὰ παιδιά τους μὲ τὴν ἁγία τους ζωή!

Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
 
Μακάριοι οἱ γονεῖς ποὺ δὲν χρησιμοποιοῦν τὴν λέξη «μὴ» στὰ παιδιά τους, ἀλλὰ τὰ φρενάρουν ἀπὸ τὸ κακὸ μὲ τὴν ἁγία τους ζωή, τὴν ὁποία μιμοῦνται τὰ παιδιά, καὶ ἀκολουθοῦν τὸν Χριστὸ μὲ Πνευματικὴ λεβεντιὰ χαρούμενα. 

Μαρτυρία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Κοσμᾶ γιὰ τὸν Ἅγιο Τύχωνα τὸν Ρῶσο

✟ Μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ
«Συγχωρήστε με, δὲν θέλω νὰ μιλῶ ποτέ γιὰ τὶς προσωπικές μου στιγμές. Ἀφοῦ ὅμως μοῦ ζητήθηκε νὰ ἀναφέρω προσωπικὲς μου ἐμπειρίες ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία μου μὲ τὸν ἅγιο Παΐσιο, θὰ ἀναφέρω ἀπλὰ μερικὰ γεγονότα, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ὠφελήσουν ὅλους μας [...]
Νέος ἱερεὺς πλησίασα τὸ Ἱερὸ κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Καψάλας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἀσκοῦνταν ὁ π. Παΐσιος, πρὶν ἐγκαταβιώσῃ στὴν Παναγούδα. Πολὺ φόβο πήγαινα γιὰ νὰ τὸν γνωρίσω, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἐναποθέσω τὰ προβλήματά μου. Ἔπλαθα μέσα μου μία εἰκόνα ἐπισήμου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐντυπωσίαζε καὶ θὰ μᾶς ἐδίδασκε.
Ὅταν εἰσήλθαμε στὸ κελλί καὶ μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἀντικρύσαμε ὄχι ἕναν ἐπιβλητικὸ μοναχό, ἀλλὰ ἕναν ἁπλό, ταπεινό, εὐπρεπισμένο βέβαια, ἀλλὰ φτωχὰ ντυμένο μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔλαμπε ἀπὸ χάρη Θεοῦ, σκόρπιζε...