Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ, ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ!!!

 

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους.
  

<<ΒΟΗΘΑΕΙ ΨΥΧΗ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥ.

 Διηγήθηκε ο Γέροντας Παΐσιος:

«Μόλις είχα πάει στην Σκήτη των Ιβήρων, το έμαθε ο μπαρμπά-Θανάσης ο κουρτζής (δασοφύλακας) από το Μοναστήρι του Φιλοθέου και ήλθε να με δή. Ήταν γνωστός μου και μου έφερε κάτι ευλογίες, διότι τότε στις αρχές δεν είχα τίποτε. Τον ευχαρίστησα και του είπα να γράψη τα ονόματα των κεκοιμημένων συγγενών του, γιά να τα μνημονεύω. Εκείνος επηρεασμένος από κάποιον μάρτυρα του Ιεχωβά, έλεγε: “Άμα πεθάνη ο άνθρωπος, δεν υπάρχει τίποτε· μετά θάνατον όλα χάνονται…”

Δεν πέρασε καιρός και εκοιμήθη και ο ίδιος.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΡΟΥ ΑΝΟΧΗΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

 

«Κανείς δεν έχει κάνει συμφωνία με τον Θεόν πότε θα πεθάνη.

Ο Θεός, τον κάθε άνθρωπο τον παίρνει στην καλλίτερη στιγμή της ζωής του, μ’ έναν ειδικό τρόπο, γιά να σώση την ψυχή του! Εάν δη, ότι κάποιος θα γίνη καλλίτερος, τον αφήνει να ζήση. Εάν δη όμως, ότι θα γίνη χειρότερος, τον παίρνει, γιά να τον σώση!

 

Μερικούς πάλι, που δεν έχουν αρκετά σωστή ζωή, αλλά έχουν την διάθεσι να κάνουν καλό, τους παίρνει κοντά Του, πριν προλάβουν να το κάνουν, επειδή ξέρει, ότι θα έκαναν το καλό, μόλις τους δινόταν η ευκαιρία. Είναι δηλαδή σαν να τους λέει: “Μην κουράζεσθε· αρκεί η καλή διάθεσι που έχετε”!

ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΟΣ...

 

«Είχα ακού­σει, ότι ένα κο­ρι­τσά­κι σε κάποιο χω­ριό πήγε να βο­σκή­ση την κα­τσί­κα τους. Την έδε­σε στο λι­βά­δι και πήγε πιο πέρα να παί­ξη. Ξε­χά­σθη­κε όμως στο παι­χνί­δι και η κα­τσί­κα λύ­θη­κε και έφυ­γε. Έψα­ξε, αλλά δεν την βρή­κε και γύ­ρι­σε στο σπί­τι, χω­ρίς την κα­τσί­κα…

Ο πα­τέ­ρας του θύ­μω­σε πολύ, το έδει­ρε και το έδιω­ξε από το σπί­τι…

«Να πας να βρης την κα­τσί­κα.», του είπε. «Εάν δεν την βρης, να πας να κρε­μα­σθής».

Ξε­κί­νη­σε το τα­λαί­πω­ρο να πάη να ψά­ξη...

ΗΓΙΑΣΜΕΝΑΙ ΗΡΩΙΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΩΝΟΣ!!! 
 <<Μερικοί άνθρωποι, παρόλο που μετάνοιωσαν γιά κάποιο σφάλμα τους και ο Θεός τους συγχώρησε, οπότε έπαψαν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, αυτοί δεν ξεχνούν το σφάλμα τους.

Ζητούν επίμονα από τον Θεόν να τιμωρηθούν σ’ αυτήν την ζωή γιά το σφάλμα τους, γιά να εξοφλήσουν! Αφού λοιπόν επιμένουν, ο Καλός Θεός εκπληρώνει αυτό το φιλότιμο αίτημά τους, τους κρατάει όμως τοκισμένη την πληρωμή στο Ουράνιο Ταμιευτήριό Του, στον Παράδεισο!

Αυτοί είναι τα αρχοντόπουλα του Θεού, είναι τα πιο φιλότιμα παιδιά του Θεού!!!

 Στο Λειμωνάριο λ.χ. αναφέρεται το εξής γιά τον αββά Ποιμένα τον βοσκό:

 ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: Θα έρθη εποχή που θα ξεραθούν τα ποτάμια, όλοι θα διψάσουν, όλοι θα υποφέρουν.




                                                 




 

Στερεύουν τα ποτάμια της Ευρώπης από τον καύσωνα -Αποκαλύφθηκε ναυάγιο στον Δούναβη, φορτωμένα στο 10% τα πλοία στον Ρήνο