ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ
Τρίτη 28 Απριλίου 2026
«Εἶπε Γέρων», ὁ ἅγιος Παΐσιος
Γύρω ἀπό μιά ἐπιστολή τοῦ ἁγίου Παϊσίου
Τό «Γεροντικό» εἶναι ἕνα θαυμάσιο βιβλίο, πού περιλαμβάνει λόγους ἁγίων Γερόντων, πού ἀναφέρονται σέ θέματα πνευματικῆς ζωῆς. Αὐτοί οἱ λόγοι προϋποθέτουν ἀφ’ ἑνός μέν αὐτούς πού ἐρωτοῦν, γιατί ἀναζητοῦν «ὁδό σωτηρίας», τρόπο ἀπαλλαγῆς ἀπό τά πάθη καί τίς δαιμονικές ἐνέργειες, ἀφ’ ἑτέρου δέ αὐτούς πού ἔχουν τό χάρισμα τῆς διακρίσεως καί διακρίνουν τό θεϊκό ἀπό τό δαιμονικό. Καί αὐτό εἶναι σημαντικό, γιατί πολλές φορές γίνεται σύγχυση μεταξύ κτιστῶν καί ἀκτίστων ἐνεργειῶν, ὁπότε ἡ διάκριση αὐτή εἶναι ἔργο τῆς ἐμπειρικῆς θεολογίας.
Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ Ὃσὶου Παϊσὶου
«Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο,
πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ,
να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι».
«Εκείνος που αγωνίζεται πολύ καιρό και δεν βλέπει πνευματική πρόοδο
έχει υπερηφάνεια και εγωισμό.
Πνευματική πρόοδος υπάρχει εκεί που υπάρχει πολύ ταπείνωση.»
* * *
» Να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για να κερδίσουμε τον παράδεισο.Είναι πολύ στενή η πύλη και μην ακούτε αυτούς που σας λένε ότι όλοι θα σωθούμε».
* * *
«Συνετός και μυαλωμένος άνθρωπος είναι εκείνος που αντελήφθη καλώς
ότι υπάρχει τέρμα της παρούσης ζωής
και σπεύδει και αυτός να θέσει τέρμα εις τα σφάλματα και ελαττώματά του».
Ἡ μαρτυρικὴ ὀσιακὴ κοίμηση καὶ ὁ ἐνταφιασμὸς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στίς 12 Ἰουλίου 1994
Φωτογραφία: Τὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ὁσίου
Παϊσίου
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος
ὁ Ἁγιορείτης»,
ἔκδοση Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς
Ἰωάννης ὁ
Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης 2015
«Χθὲς συνεθαπτόμην σοι Χριστέ…»
Μικρή εὐλογία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου
Η
πνευματική αγάπη είναι ανώτερη από την αγάπη που έχουν τα κατά σάρκα
αδέρφια, γιατί συγγενεύει κανείς από Χριστό, κι όχι από μάνα. Όσοι έχουν
αυτή την αγνή (αρχοντική) αγάπη, είναι γεμάτοι από καλωσύνη, γιατί μέσα
τους έχουν το Χριστό και στο πρόσωπό τους ζωγραφισμένη την θεότητα.
Αδύνατον είναι φυσικά να έλθει η αγάπη του Χριστού μέσα μας, εάν δεν
βγάλουμε έξω τον εαυτό μας από την αγάπη μας, και να την δώσουμε στον
Θεό και στις Εικόνες Του και να δινόμαστε πάντα στους άλλους, χωρίς να
θέλουμε να μας δίνονται οι άλλοι.
Όσοι πονάνε
πολύ και για την σωτηρία όλου του κόσμου και βοηθάνε με τον τρόπο τους
(αγωνιζόμενοι) και εμπιστεύονται τον εαυτό τους ταπεινά στα χέρια του
Θεού, αυτοί νιώθουν και την μεγαλύτερη χαρά του κόσμου, και η ζωή τους
τότε είναι μια συνεχής δοξολογία, γιατί φτερουγίζουν εσωτερικά σαν
άγγελοι, δοξολογώντας μέρα-νύχτα τον Θεό.
Η Αγία Ευφημία και ο Αγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ήταν στην αυλή της Καλύβης του ο Γέροντας (Παΐσιος), όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Επανελάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις.
Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια»;
-Ποιός, Γέροντα;
-Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω.
-Τι συμβαίνει, Γέροντα;
-Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.
Του διηγήθηκε τότε το έξης:
«Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. (Με το μακαρίτη Τρίτση).
Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: «Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:
«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)