«Όταν το παιδί είναι ανήσυχο, αν το πάρει η μάνα του αγκαλιά και το χαϊδέψει και το φιλήσει , ηρεμεί, γαληνεύει. Αν το χορτάσει στοργή και αγάπη, όταν είναι μικρό, ύστερα έχει δύναμη αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ζωής».
Τρίτη 17 Μαρτίου 2026
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Και βλέπεις σε όλα τα κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη! Ο καημένος ο κόσμος –ο Θεός να βάλει το χέρι Του! – βράζει σαν την χύτρα ταχύτητος.
Και οι μεγάλοι πώς τα φέρνουν! Μαγειρεύουν-μαγειρεύουν, τα ρίχνουν όλα
στην χύτρα ταχύτητος και σφυρίζει τώρα η χύτρα! Θα πεταχθή σε λίγο η
βαλβίδα! Είπα σε κάποιον που είχε μία μεγάλη θέση: «Γιατί μερικά
πράγματα δεν τα προσέχετε; Τί θα γίνει;». «Πάτερ μου, μου λέει, λίγο χιόνι ήταν πρώτα το κακό, τώρα έχει γίνει ολόκληρη χιονοστιβάδα. Μόνο ένα θαύμα μπορεί να βοηθήση».
Αλλά και με τον τρόπο που πηγαίνουν μερικοί να βοηθήσουν την κατάσταση,
κάνουν μεγαλύτερη την χιονοστιβάδα του κακού…. Έτσι και το κακό
λίγο-λίγο έχει γίνει πια χιονοστιβάδα και κυλάει, τώρα θέλει βόμβα για
να σπάση….
– Νὰ προσευχηθῆς μέχρις ἐκεῖ ποὺ δὲν σοῦ δημιουργεῖται ἄγχος. Καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ποσότητα, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν χρόνο ποὺ διαθέτεις.
Νὰ ξέρης ὅμως ὅτι ἐκεῖνο ποὺ μετρᾶ δὲν εἶναι τὸ πόσο προσεύχεται κανείς, ἀλλὰ τὸ πῶς προσεύχεται.
Μπορεῖ κάποιος νὰ διαθέτη πολὺ χρόνο στὴν προσευχὴ καὶ νὰ νομίζη πὼς προσεύχεται, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα νὰ μὴν προσεύχεται, ἐπειδὴ δὲν προσεύχεται μὲ πόνο.
Καὶ ἄλλος μπορεῖ νὰ μὴν προσεύχεται πολύ, ἀλλὰ ἡ προσευχή του νὰ ἔχη ποιότητα, γιατὶ γίνεται μὲ συντριβὴ καὶ ταπείνωση.
Ὅταν βέβαια ὑπάρχη καὶ ποσότητα καὶ ποιότητα, τότε ἡ φιλότιμη ψυχὴ λαμβάνει διπλὴ Χάρη καὶ εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής»
Ἡ θεία παρηγοριὰ .
– Γέροντα, ὅταν πονῶ γιὰ τοὺς ἄλλους, μὲ πιάνει ἄγχος καὶ δὲν μπορῶ νὰ προσευχηθῶ.
– Τὸ ὅτι ἔχεις ἄγχος εἶναι δεῖγμα ὅτι ὑπάρχει ἀνθρώπινο στοιχεῖο μέσα σου.Ἐγώ, ὅσο πιὸ πολὺ πονῶ τὸν κόσμο, τόσο περισσότερο προσεύχομαι καὶ χαίρομαι πνευματικά, γιατὶ τὰ λέω ὅλα στὸν Χριστὸ καὶ Ἐκεῖνος τὰ τακτοποιεῖ. Καὶ βλέπω ὅτι ὅσο περνάει ὁ καιρός, ἐνῶ τὸ σωματικὸ κουράγιο ἐλαττώνεται, τὸ ψυχικὸ αὐξάνει,γιατὶ ἡ ἀγάπη, ἡ θυσία, ὁ πόνος γιὰ τὸν ἄλλο δίνουν πολλὴ ψυχικὴ δύναμη. Καὶ νὰ δῆς, ἀπόψε ποὺ εἴχατε ἀγρυπνία εἶχα λιγοστὸ κουράγιο· ὅμως ἀπὸ τὸν πόνο τῶν ἄλλων πῆρα δύναμη. Καὶ ἤμουν ὄρθιος ὅλη τὴν νύχτα μέχρι τὴν Θεία Λειτουργία ποὺ ἔβλεπα τὸν κόσμο7.
Καλλιεργημένος άνθρωπος». Πάντοτε έτσι είναι;
-Οταν λέμε, «αυτός είναι καλλιεργημένος άνθρωπος»,εννοούμε καλλιεργημένο πνευματικά, ώριμο πνευματικά. Έχω παρατηρήσει πως υπάρχει και αγράμματος πολύ υπερήφανος και αγράμματος πολύ ταπεινός, και μορφωμένος πολύ υπερήφανος και μορφωμένος πολύ ταπεινός. Δηλαδή, η εσωτερική καλλιέργεια είναι όλη η βάση. Γι΄ αυτό λέει και Μ. Βασίλειος:
«Το σπουδαιότερο είναι να έχης υψηλή θέση και ταπεινό φρόνημα».
Ένας που έχει μια θέση, και να έχη και λίγο υπερηφάνεια, δικαιολογείται κάπως. Άλλά ένας που δεν έχει θέση, αν έχη υπερηφάνεια, είναι τελείως αδικαιολόγητος. Ολη η βάση είναι η καλλιέργεια του εαυτού μας, η εσωτερική καλλιέργεια. Ών είναι καλλιεργημένος κανείς, είναι και μορφωμένος, έχει και ταπεινό φρόνημα, αυτό είναι το πιο καλό. Για έναν όμως που δεν έχει μεγάλη μόρφωση, όταν έχη πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, είναι πολύ βαρύ.
ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
«Η χαρά είναι του Χριστού, η λύπη είναι του διαβόλου. Όποιος έχει
μέσα του φαρμάκι σημαίνει ότι δεν ακουμπάει στον Χριστό. Ο εγωισμός
φέρνει απελπισία και λύπη. Όποιος στεναχωριέται από φιλότιμο, ρίχνει το
βάρος στον εαυτό του κι έχει παρηγοριά και ανάπαυση από τον Θεό. Όποιος
στεναχωριέται από εγωισμό, ρίχνει το βάρος στους άλλους.»
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)