Παρασκευή 1 Μαΐου 2026
ΕΛΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ...
<<Την χαρά της θυσίας δεν την γεύονται σήμερα οι άνθρωποι και γι’ αυτό είναι βασανισμένοι...
Δεν έχουν ιδανικά μέσα τους και βαριούνται που ζουν...
Η λεβεντιά, η αυταπάρνησι, είναι η κινητήρια δύναμι στον άνθρωπο!
Εάν δεν υπάρχη αυτή η δύναμι, ο άνθρωπος είναι βασανισμένος. Παλαιά στα χωριά πήγαιναν την νύκτα ν’ ανοίξουν αθόρυβα κανέναν δρόμο, χωρίς να τους δη κανείς, γιά να τους συγχωράνε, όταν πεθάνουν!
Τώρα σπάνια συναντάς αυτό το πνεύμα της θυσίας...
Έβλεπα και εκεί εις το Άγιον Όρος, σε μία λιτανεία, τους Μοναχούς, περνούσαν κοντά από μία βάτο και σκάλωναν τα επανωκαλύμμαυχά τους σ’ ένα κλωνάρι... Κανείς δεν το έσπασε, γιά να διευκολύνη και τους άλλους· όλοι έσκυβαν, γιά να μην σκαλώσουν... Μετάνοια στην βάτο έβαζαν...;;; Να ήταν τουλάχιστον η Αγία Βάτος, θα ταίριαζε...
Άλλα καθένας λέει:
Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΣ, ΤΟ ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗΝ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ!!!
«Οι κοσμικοί άνθρωποι, κοιτάζουν η αυλή τους να είναι καθαρή.
Το σπίτι μέσα, δεν τους ενδιαφέρει αν έχη σκουπίδια... Σκουπίζουν την αυλή και πετούν τα σκουπίδια μέσα στο σπίτι…
Σου λέει: “Οι άλλοι την αυλή βλέπουν, δεν βλέπουν μέσα το σπίτι…”.
Μέσα μου, δηλαδή, ας έχω σκουπίδια, όχι όμως έξω…
Τους ενδιαφέρει, να τους καμαρώνουν οι άλλοι…
Αντίθετα, οι πνευματικοί άνθρωποι, κοιτάζουν το σπίτι μέσα να είναι καθαρό! Δεν τους ενδιαφέρει τί θα πή ο κόσμος, διότι ο Χριστός κατοικεί στο σπίτι, στην καρδιά, δεν κατοικεί στην αυλή...»!!!
Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΥΦΟΕΙΔΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ...
ΠΕΡΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ!!!
Ένας μπορεί να διαβάζη Πατέρες, να γνωρίζη σωστά ωρισμένα πράγματα, να αγωνίζεται και να προσεύχεται, η διάκρισι όμως έρχεται με τον Θείο Φωτισμό, που είναι άλλο πράγμα!
Η διάκρισι δεν είναι απλώς μία αρετή, είναι η κορωνίδα και το άλας των αρετών!
Ο Θεός προσφέρει το στεφάνι της διακρίσεως εις τους αγωνιστάς, στο τέλος των αγώνων. Ανάλογη με την πνευματική μας κατάστασι, ανάλογη με την ποιότητα των αρετών μας και την πνευματική μας υγεία, είναι και η διάκρισί μας.
Στα όπλα στα όπλα, έρχεται... σεισμός!
Η εκπομπή του ΔΙΟΝΥΣΗ ΜΑΚΡΗ 'ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ'
από το κανάλι του ΣΤΥΛΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 30/04/2026«ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ!!!» (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)!!!
<<Χρειάζεται μητρική αγάπη!
Η μητέρα, αγαπά τα παιδιά της, περισσότερο από τον εαυτό της!
Αυτήν την αγάπη αν αποκτήση κανείς, αγαπάει όχι μόνο όσους τον αγαπούν, αλλά και εκείνους που τον βλάπτουν, γιατί όπως η μάνα όλα τα δικαιολογεί, έτσι και αυτός πάντα βρίσκει ελαφρυντικά γιά τους άλλους και ρίχνει το βάρος στον εαυτό του! Ακόμη και να τον κλέψουν, νοιώθει τύψεις, αν πιάσουν τον κλέφτη και τον βάλουν στη φυλακή.
«Εξ αιτίας μου φυλακίσθηκε…», θα λέη. «Αν εύρισκα τρόπο να του δώσω τα χρήματα που του χρειάζονταν, δεν θα έκλεβε και δεν θα ήταν τώρα στην φυλακή».
Έτσι γίνεται μιμητής του Χριστού, που μας ανέχεται όλους!
Ο ΚΑΛΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΙΔΕΙ ΧΑΡΑΝ, ΕΙΣ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΕΝΤΙΜΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ!!!
Ερώτησε κάποιος τον Άγιο Παΐσιο:
«Γέροντα, όταν κάποιος ζορίζεται σε μία εργασία, τί φταίει;».
Και απήντησε ο Άγιος Γέροντας:
«Μήπως δεν την αντιμετωπίζει με καλούς λογισμούς; Αν την αντιμετωπίζη όμορφα, τότε όποια εργασία και αν κάνη, θα είναι πανηγύρι»!
Και ξαναερώτησε τον Άγιο:
Η ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, ΟΔΗΓΕΙ ΕΙΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΝ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΝ, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!
Βαριέται να έχη παιδιά…
Όταν μία μητέρα σκέπτεται έτσι, είναι ένα άχρηστο πράγμα, γιατί οι μανάδες κανονικά έχουν αγάπη.
Μπορεί μία κοπέλα, πριν να κάνη οικογένεια, να την ξυπνά η μητέρα της στις δέκα η ώρα το πρωΐ… Από την στιγμή όμως που θα γίνη μάνα και θα έχη να ταΐζη το παιδί της, να το πλένη, να το καθαρίζη, δεν κοιμάται ούτε την νύκτα, διότι παίρνη εμπρός η μηχανή!
Όταν ο άνθρωπος έχη θυσία, δεν γκρινιάζει, δεν βαριέται· χαίρεται!
Όλη η βάσι εκεί είναι. Να υπάρχη πνεύμα θυσίας!!
Αυτή η γυναίκα εάν έλεγε:
Η ΑΓΙΑ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ, ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΓΙΟΥ!!!
Καταλαβαίνω ή ξέρω τί έχει κάνει…
Όμως από σεβασμό δεν του λέω τίποτε, αν δεν μου το πή ο ίδιος. Το θεωρώ εκβιασμό, ατιμία, να του το πω, την στιγμή που εκείνος δεν θέλει μόνος του να το φανερώση.
Είναι λεπτό το θέμα, διότι θα τον ρεζιλέψης…
Πώς να βιάσης τον άλλον;
ΤΟ ΕΚ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΟΦΕΛΟΣ!!! (3/3)
«Πέστε μας Γέροντα, τότε που είχατε πρόβλημα με τα πόδια σας!».
Kαι απήντησε ο Άγιος Γέροντας:
«Εκείνο ήταν άλλο.
Δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος...
Όταν ερχόταν κόσμος, ζοριζόμουν.
Πέρασε εκείνο, μετά άρχισε η αιμορραγία... “Ελκώδη κολίτιδα”, μου είπαν. Άλλη ιστορία... Πάνε επτά χρόνια με αιμορραγίες, με πόνους... Αλλά μη στεναχωριέσθε· μόνο να εύχεσθε γιά την υγεία της ψυχής μου!!
Εγώ χαίρομαι που με τίμησε ο Θεός και μου έδωσε αυτό το δώρο και δεν θέλω να μου το στερήση. Δόξα τω Θεώ! Ο Θεός το επιτρέπει, γιά να βοηθηθώ κατ’ αυτόν τον τρόπο. Έτσι δίνουμε εξετάσεις στην υπομονή.
Τώρα αυτό, ύστερα το άλλο...
“Ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν” (Εβρ.Ι΄36΄)!!!
Γιατί, αν εμείς που έχουμε λίγο φόβο Θεού, δεν κάνουμε υπομονή, τί θα κάνουν οι κοσμικοί; Αν και βλέπω ότι πολλοί λαϊκοί μας ξεπερνούν στην αρετή! Μου έλεγαν οι γονείς μου ότι οι Φαρασιώτες, όταν αρρώσταιναν, δεν έτρεχαν αμέσως στον Χατζεφεντή να τους θεραπεύση. Υπέμεναν πρώτα τους πόνους, όσο μπορούσαν, ανάλογα με το φιλότιμο και την υπομονή τους, διότι θεωρούσαν ευλογία να υποφέρουν.
Έλεγαν μάλιστα:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)