Γιώργος Σκαρπαθιωτάκης

Ο Άγιος Παΐσιος ήθελε ο τάφος του να αντικατοπτρίζει την απόλυτη ταπεινότητα που χαρακτήριζε όλη του τη ζωή. Είχε αφήσει μάλιστα σαφείς και συγκεκριμένες οδηγίες στις μοναχές της Σουρωτής, τις οποίες μάλιστα είχε καταγράψει και σε ένα ιδιόχειρο ποίημα-διαθήκη.
​Οι επιθυμίες του για τον τάφο του ήταν οι εξής:
​Όχι μάρμαρα και πολυτέλειες: Ζήτησε ρητά να μην μπει μάρμαρο ή κάποια άλλη ακριβή κατασκευή.
​Ένας απλός ξύλινος σταυρός: Ήθελε στο κεφάλι του να τοποθετηθεί μόνο ένας λιτός, ξύλινος σταυρός.
​Χώμα και χαλίκι: Ζήτησε γύρω-γύρω να υπάρχει μόνο χώμα και ψιλό χαλίκι, όπως ταιριάζει σε έναν απλό μοναχό.
​Το ιδιόχειρο ποίημα της διαθήκης του
​Στο ποίημα που άφησε, περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο πώς έβλεπε τον θάνατο και πώς ήθελε την τελευταία του κατοικία:
​«Εδώ τελειώνει η ζωή, εδώ και η πνοή μου,
εδώ το σώμα θα θαφτεί, θα χαίρει η ψυχή μου.
Ο Άγιος μου, ο Θεολόγος, δίπλα να με βάλουν,
να με σκεπάσει μαύρη γη, μάρμαρα να μην βάλουν.
Ένας σταυρός ξύλινος, να λέει: "Εδώ ένας δούλος του Θεού"
και οι περαστικοί χριστιανοί να λένε: "Ο Θεός σχωρέστον"».
​Οι μοναχές στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή τήρησαν την επιθυμία του στο ακέραιο, και έτσι ο τάφος του παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο λιτούς και συγκινητικούς τόπους προσκυνήματος.