Ο Όσιος Παΐσιος μιλώντας πάντα τα λόγια του Θεού, μας δίνει συμβουλές για την ανατροφή των παιδιών μας τις οποίες αν ακολουθήσουμε δεν θα έχουμε ποτέ πρόβλημα με τα παιδία μας. Ο θεόπνευστος αυτός Άγιος Γέροντας θεωρούσε πιο αποδοτικό να προσευχόμαστε για τα παιδιά μας, παρά να τα μαλώνουμε και να τα γκρινιάζουμε όταν κάνουν κακές πράξεις, θεωρούσε επίσης ότι ο σημαντικότερος παράγοντας για την πνευματική και σωματική υγεία των παιδιών είναι η θετική οικογενειακή ατμόσφαιρα. Λέει ο Όσιος Παϊσιος για την ανατροφή των παιδιών:

• «Με το ζόρισμα οι γονείς δεν βοηθάνε τα παιδιά τα πνίγουν». «Οι γονείς πρέπει να ελέγχουν με τρόπο τα παιδιά τους γιά να τα φέρνουν σε λογαριασμό, αλλά να μην δημιουργούν χάσματα μεταξύ τους». «Οι γονείς πρέπει να προσπαθούν να βοηθούν τα παιδιά με τον αρχοντικό τρόπο, ο οποίος καλλιεργεί το φιλότιμο στις ψυχές τους, ώστε να καταλάβουν το καλό ως ανάγκη». Τον τρόπο αυτό προσπάθησε όλη του τη ζωή να με διδάξει ο πατέρας μου, πάντα με τον καλό τρόπο, πάντα με έριχνε στο φιλότιμο κι εγώ έκανα ότι ήθελε.

«Η μετάνοια, η εξομολόγηση κόβει το δικαίωμα του διαβόλου», έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος. Επίσης για την εξομολόγηση μας λέγει να μην δικαιολογούμαστε: «Όποιος εξομολογείται και δικαιολογεί τον εαυτό του, δεν έχει ανάπαυση εσωτερική, όσο ασυνείδητος και αν είναι. Τά ελαφρυντικά πού χρησιμοποιεί στην εξομολόγηση του γίνονται επιβαρυντικά για τήν συνείδηση του. Ενώ, όποιος υπερβάλλει τά σφάλματα του, γιατί έχει λεπτή συνείδηση, και δέχεται και μεγάλο κανόνα από τον πνευματικό, αυτός νιώθει ανέκφραστη αγαλλίαση.

Έχω παρατηρήσει ότι όσοι εκθέτουν τα σφάλματα τους ταπεινά στον πνευματικό και εξευτελίζονται, λάμπουν, γιατί δέχονται τήν Χάρη τού Θεού». «Έτσι, και όταν αγαπάς τον πλησίον σου με ΑΓΑΠΗ ΜΗΤΡΙΚΗ, δικαιολογείς τις αδυναμίες του και δεν βλέπεις τα σφάλματά του, μα κι αν τα δεις, τα συγχωρείς. Τότε η καρδιά σου πλημμυρίζει από αγάπη, γιατί γίνεσαι μιμητής του Χριστού που μας ανέχεται όλους».
Γέροντα, πώς θα πλατύνει η καρδιά μου; «Για να πλατύνει η καρδιά σου, πρέπει να αφαιρέσεις κάτι από μέσα της… να πετάξεις την φιλαυτία σου. Αν ξεραθεί ο κισσός της φιλαυτίας και της στενής λογικής που σε πνίγει, θα αναπτυχθεί ελεύθερα πια το πνευματικό σου δένδρο. Θα εύχομαι γρήγορα να ελευθερωθεί τελείως η καρδιά σου, για να αναπτυχθεί και να πλατυνθεί.
Εγώ τώρα ξέρετε πώς νιώθω; Νιώθω τέτοια ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, τέτοια στοργή καί τρυφερότητα, που δεν είχα πρώτα.
Χωράει μέσα μου όλος ο κόσμος. Θέλω να αγκαλιάσω όλους τους ανθρώπους, για να τους βοηθήσω. Γιατί η αγάπη δεν μπορεί να μείνει κλεισμένη στην καρδιά.

Ο Όσιος Παΐσιος μας ξεκαθαρίζει ότι κανένας ψαλμός δεν λέει ότι οι άδικοι έκαναν προκοπή, χειρότερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει. Οτιδήποτε κάνετε να έχει την ευλογία του Θεού. Ότι κάνει ο άνθρωπος σύμφωνα με το Θέλημα και την ευλογία πετυχαίνει, ότι κάνει με πονηρίες δεν ευδοκιμεί. Όταν ο άνθρωπος είναι δίκαιος έχει το Θεό με το μέρος του, όταν έχει την παρρησία του Θεού γίνονται θαύματα. Η τιμιότης του ανθρώπου είναι ανώτερη από το Τίμιο ξύλο.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι κάνουμε να το κάνουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και τότε θα έχουμε το Θεό με το μέρος μας.
Όλο το μυστικό είναι η φώτιση, το Άγιο Πνεύμα έχει τη θεία ενέργεια και κατεβαίνει μόνο του όταν βρει τις πνευματικές προϋποθέσεις στον άνθρωπο. Για να ανέβουμε στον ουράνιο Παράδεισο μας λέει ο ένας άγιος Γέροντας είναι απαραίτητη η πίστη στον Νοικοκύρη του Παραδείσου, για Τον αγαπήσουμε, να αναγνωρίσουμε την αμαρτωλότητα μας, να ταπεινωθούμε για να Τον γνωρίσουμε και να συνομιλούμε μαζί Του προσευχόμενοι και να Τον δοξάζουμε και όταν μας βοηθά και όταν μας δοκιμάζει. ¨Όταν ο άνθρωπος παραμένει στην φυσική του γνώση, παραμένει στην φύση και δεν ανεβαίνει στον Ουρανό. Όταν ο άνθρωπος ταπεινωθεί και φωτιστεί τότε αγιάζεται και το μυαλό, ενώ πριν φωτιστεί η ενέργεια του μυαλού είναι σαρκική. Το σοφότερο πράγμα που θα σκεφτώ, η πιο σοφή λύση που θα βρω είναι η πιο μεγάλη ανοησία, όταν έχει εγωισμό μέσα της, ενώ η ταπείνωση είναι πραγματική σοφία. Η ταπείνωση βοηθά σε όλα, θέλει αγώνα . Οι πνευματικοί άνθρωποι μερικές φορές κάνουμε σαν να μην υπάρχει Θεός, δεν αφήνουµε τον Θεό να ενεργήσει. Ο Θεός ξέρει πως δουλεύει. Ενώ υπάρχουν δηλαδή πνευματικά μέσα για να τακτοποιούνται οι δύσκολες καταστάσεις µέ πνευματικό τρόπο, εμείς πάμε να ενεργήσουμε κοσµικά. Όλο το μυστικό για να έχουμε σύνδεση με τον Δημιουργό, να έχουμε τα πάντα, είναι να δοξολογούμε το Θεό. Αυτό μας έλεγε ο πατέρας Παΐσιος «Δε νιώθεις τον Ουρανό, γιατί δεν δοξολογείς τον Θεό, όταν ο άνθρωπος κινείται στον χώρο της δοξολογίας… χαίρεται με όλα, όταν ο άνθρωπος ευχαριστεί τον Θεό ακόμη και για τα λίγα, τότε έρχεται πλούσια η ευλογία του Θεού ». Άρα λέμε δόξα σοι ο Θεός για ότι μας συμβαίνει.

Ο Όσιος Παΐσιος γνήσιος εκφραστής του Χριστού θεωρεί ότι για να είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι, θα πρέπει να κρατάμε αγνή την καρδιά μας, να μην κάνουμε κακούς λογισμούς (σκέψεις). Μόνο αν το Θεϊκό Πνεύμα εγκατασταθεί μόνιμα στην καρδιά μας και νοιώθουμε την παρουσία του Θεού θα είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι. «Το Άγιο Πνεύμα όταν δει την καρδιά μας αγνή έρχεται και κατοικεί μέσα μας, γιατί αγαπάει την αγνότητα. Όλη η βάση είναι ο καλός λογισμός. Αυτό είναι που ανεβάζει τον άνθρωπο, τον αλλοιώνει προς το καλό. Πρέπει να προσέχουμε να μην δεχόμαστε τα τηλεγραφήματα του διαβόλου (αρνητικές σκέψεις) για να μην μολύνουμε «τον Ναόν του Αγίου Πνεύματος» και απομακρυνθεί η Χάρις του Θεού, με αποτέλεσμα να σκοτιστούμε». 

Μόνο αν ακολουθούμε τον Κύριο, σώζουμε την ψυχή μας. Αν ακολουθούμε το «εγώ» μας, τη χάνουμε. Είναι τόσο φυσικό να συμβαίνει πάντα αυτό που μας είπε ο άγιος Παΐσιος: αν δεν έχουμε τον Θεό μέσα στην καρδιά μας, τότε μέσα μας μπαίνει ο διάβολος και φουντώνει μέσα μας τα πάθη, που είναι η επικέντρωση στην εξυπηρέτηση του γήινου οχήματός μας κι όχι της ψυχής μας που είναι ο πραγματικός μας εαυτός.

Η αιτία της αποτυχίας όλων των γάμων είναι η φιλαυτία, ο εγωισμός. Όταν υπάρχει έντονη φιλαυτία δεν μπορούμε να χωρούμε με κανένα. Γάμος σημαίνει ενώνομαι σε ένα σώμα, σβήνω το «εγώ» μου, δέχομαι τον άλλο όπως είναι. Δεν του επιβάλλω αυτά που θέλω, δεν επιθυμώ να τον αλλάξω. Από την άλλη βέβαια δεν είναι ανάγκη να του επιτρέπω να με «ισοπεδώνει». Αυτό βέβαια επιτυγχάνεται όχι με επιβολή του «εγώ», αλλά με άκρα ταπείνωση. Στον ταπεινό άνθρωπο υποτάσσεται όλη η κτίση, ακόμη και τα άγρια ζώα, μας λέγει ο άγιος Παΐσιος.

Όσο το σώμα μας, το δερμάτινο σαρκίο που έχουμε ενδυθεί, δοκιμάζεται, τόσο η ψυχή αγιάζεται, μας λέγει ο άγιος Παΐσιος, και συνεχίζει: «όσο ωφελήθηκα από την αρρώστια, δεν ωφελήθηκα από όλες τις ασκήσεις και τις προσευχές που έκανα σε όλη μου τη ζωή».

Όταν η σάρκα μας ταπεινώνεται, με αγρυπνία, νηστεία, προσευχή, τότε ταπεινώνεται η ψυχή μας και τότε την επισκέπτεται η Χάρη του Θεού και σωζόμαστε.

Η ασθένεια τελικά είναι επίσκεψη Θεού, γιατί με την ασθένεια ταπεινώνεται όλο μας το είναι, τότε μας επισκέπτεται η θεία Χάρη και γεμίζουμε πληρότητα και χαρά.

Ο διάβολος είναι πολυμήχανος, έχει άπειρες πονηριές και σκοπός του είναι η καταστροφή μας: «πάσα μηχανή επιβουλεύεται προς ημετέρα απώλεια». (άγιος Νείλος) Ο άγιος Παΐσιος μας λέγει ότι υπάρχουν δαιμόνια με ειδικότητα, διαφορετικά πολεμούν κάθε άνθρωπο, διότι οι άνθρωποι έχουν διαφορετικό χαρακτήρα. Γι’ αυτόν τον λόγο σε αυτούς που ξεκινούν να ζουν πνευματική ζωή τους κάνει μεγάλη επίθεση και τους φέρνει μεγάλες κακοτυχίες για να τους απογοητεύσει, για να σταματήσουν την πνευματική ζωή.

Τους εγωιστές τους χτυπούν στον εγωισμό, τους φιλάργυρους τους χτυπά με το χρήμα, τους φιλήδονους με το φαγητό και την επιθυμία της σαρκικής επαφής με κάθε άτομο του αντίθετου φύλου που συναντά. Στον σεβάσμιο ταπεινό άνθρωπο βάζει λογισμούς υπεροψίας, ότι είναι καλός, είναι τέλειος, αξίζει πολλά. Ο διάβολος καταλαβαίνει σε ποιο από τα τρία πάθη που κυριαρχούν τον άνθρωπο, τη φιλαργυρία, τη φιληδονία και τη φιλοδοξία, υπάρχει αδυναμία και τον χτυπά.

https://afotopoulos.gr