Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

 ΑΓΙΟΣ ΠΑϊΣΙΟΣ: «Δάσκαλε, έχεις πιστολάκι;» «Κρητικός εσύ, επιτρέπεται να μην έχεις πιστόλι;»

 

«Χαίρε Παΐσιε! Χαίρε παιδί μου, γιατί δεν δέχεσαι ούτε χρήματα, ούτε επιταγές...» |Δες γιατί είπε αυτήν την κουβέντα ο Γέροντας και νονός του Αγίου Παϊσίου, ο Άγιος Αρσένιος στο ... Άγιο Βαφτιστήρι του...
~ μας αφηγείται ο κ.Μανώλης Καπετανάκης.
«Η πρώτη γνωριμία έγινε το 1977,
είχα πάει στο Άγιο Όρος με μία παρέα,
ο ένας ήταν ο πατήρ Ευδόκιμος,
ιερομόναχος των Σαββαθιανών
και οι άλλοι 5 αδελφοί.

 

Τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ χορτάσουν στὸ σπίτι στοργὴ καὶ ἀγάπη.
Τὸ παιδὶ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ πολλὴ ἀγάπη καὶ στοργὴ καὶ ἀπὸ πολλὴ
καθοδήγηση. Θέλει νὰ καθήσης κοντά του, νὰ σοῦ πῆ τὰ προβλήματά του, νὰ τὸ
χαϊδέψης, νὰ τὸ φιλήσης. Ὅταν τὸ μικρὸ παιδὶ εἶναι καμμιὰ φορὰ ἀνήσυχο καὶ κάνη
σκανταλιές, ἂν τὸ πάρη ἡ μάνα στὴν ἀγκαλιά, τὸ χαϊδέψη καὶ τὸ φιλήση, ἠρεμεῖ,
γαληνεύει. Ἂν χορτάση στοργὴ καὶ ἀγάπη, ὅταν εἶναι μικρό, ὕστερα ἔχει δύναμη νὰ
ἀντιμετωπίση τὰ προβλήματα τῆς ζωῆς.
Σήμερα ὅμως τὰ περισσότερα παιδιὰ βλέπουν τοὺς γονεῖς τους γιὰ λίγο τὸ
βράδυ καὶ δὲν χορταίνουν ἀγάπη. Πολλὲς φορὲς οἱ γονεῖς ποὺ εἶναι ἐκπαιδευτικοὶ ἢ
γιατροὶ καὶ ἀσχολοῦνται στὴν δουλειά τους μὲ παιδιὰ δίνουν τὴν στοργή τους στὰ
ξένα παιδιὰ καί, ὅταν γυρίζουν στὸ σπίτι, δὲν ἔχουν στοργὴ γιὰ τὰ δικά τους παιδιά.
Εἶναι κουρασμένοι. Ἔχει τελειώσει πιὰ ἡ μπαταρία. Ὁ πατέρας ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ
ξαπλώνει στὴν πολυθρόνα, παίρνει καὶ τὴν ἐφημερίδα νὰ διαβάση κανένα νέο καὶ δὲν
ἀσχολεῖται καθόλου μὲ τὰ παιδιά· πάει κοντά του τὸ παιδάκι καί, ἀντὶ νὰ τοῦ μιλήση,
ἀντὶ νὰ τὸ χαϊδέψη λίγο, τὸ διώχνει. Ἡ μάνα ἀπὸ τὴν ἄλλη πάει νὰ ἑτοιμάση κάτι γιὰ
φαγητό, ὁπότε οὔτε αὐτὴ δὲν εὐκαιρεῖ νὰ ἀσχοληθῆ μὲ τὰ παιδιά, κι ἔτσι τὰ καημένα
μεγαλώνουν στερημένα ἀπὸ ἀγάπη. Ἢ μερικοὶ δικαστικοί, ὅταν τὸ παιδὶ κάνη καμμιὰ
ζημιά, κάνουν καὶ στὸ σπίτι δικαστήριο. Δὲν φέρονται στὰ παιδιὰ μὲ στοργὴ καὶ
ἀγάπη, γι ̓ αὐτὸ μετὰ καὶ αὐτὰ ἔχουν ψυχολογικὰ προβλήματα.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οἰκογενειακή Ζωή» ‐
 
 
Πῶς λύνονται τὰ μάγια
– Ἂν πιάσουν, Γέροντα, τὰ μάγια, πῶς λύνονται;
– Μὲ τὴν μετάνοια καὶ τὴν ἐξομολόγηση. Γι᾿ αὐτὸ πρέπει πρῶτα νὰ βρεθῆ ἡ
αἰτία, γιὰ τὴν ὁποία ἔπιασαν τὰ μάγια, νὰ καταλάβη ὁ ἄνθρωπος τὸ σφάλμα του, νὰ
μετανοήση καὶ νὰ ἐξομολογηθῆ. Πόσοι ἔρχονται ἐκεῖ στὸ Καλύβι ποὺ
ταλαιπωροῦνται, ἐπειδὴ τοὺς ἔχουν κάνει μάγια, καὶ μοῦ λένε: «Κάνε προσευχή, γιὰ
νὰ ἀπαλλαγῶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ βάσανο»! Μοῦ ζητοῦν βοήθεια, χωρὶς νὰ ψάξουν νὰ βροῦν
ἀπὸ ποῦ ξεκίνησε τὸ κακό, γιὰ νὰ τὸ διορθώσουν. Νὰ βροῦν δηλαδὴ σὲ τί ἔφταιξαν
καὶ ἔπιασαν τὰ μάγια, νὰ μετανοήσουν, νὰ ἐξομολογηθοῦν, γιὰ νὰ σταματήση ἡ
ταλαιπωρία τους.

 

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

 

 Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΙΣΧΥΣ ΤΩΝ ΔΕΗΣΕΩΝ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ!!!

  Ο κ. Θεόδωρος Χατζηπατέρας, παντοπώλης από την Ξάνθη, μαρτυρεί: 

«Άκουσα γιά τον π. Παΐσιο από ένα φοιτητή και τον επισκέφθηκα στο Κελλί του.

Φεύγοντας τού ανέφερα και γιά το πρόβλημα που είχα στο παντοπωλείο:

“Γέροντα, έχω πολλά ποντίκια, στενοχωριέμαι και δεν μπορώ να κάνω τίποτε...

Σε παρακαλώ προσευχήσου εις τον Θεόν να φύγουν”.

 Τoν παρακαλούσα με πόνο ψυχής, γιατί κυκλοφορούσαν ελεύθερα μέσα στο κατάστημα, μού έκαναν ζημιές και ακούγονταν συνέχεια πάνω από το ταβάνι. Ακόμη και την ημέρα πετάγονταν μπροστά στους πελάτες… Είχα ένα ραδιόφωνο μεγάλο, που το έφερα από την Γερμανία, τα ποντίκια μπήκαν μέσα, έκαναν φωλιά, γέννησαν, έφαγαν τα πηνία, μού το κατέστρεψαν...

ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ " ΓΡΑΜΜΑ ", ΕΙΣ ΒΑΡΕΩΣ ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΑ!!!

 Ο κ. Θεόδωρος Χατζηπατέρας, παντοπώλης από την Ξάνθη, μαρτυρεί:

«Κάποτε άρχισα να αισθάνωμαι κούρασι μεγάλη, οι δυνάμεις μου με εγκατέλειπαν και αδυνάτισα πολύ. Έκανα εξετάσεις και τρείς γιατροί απεφάσισαν να μου δώσουν θεραπεία, διότι κάποιο μικρόβιο ταλαιπωρούσε τον οργανισμό μου.

Ήμουν στο κρεββάτι, ανίκανος γιά εργασία... Τότε απεφάσισα να γράψω στον γέροντα Παΐσιο γιά την κατάστασί μου. Τόν παρακαλούσα να μου γράψη, εάν έπρεπε να φύγω από την Ξάνθη ή να εμπιστευθώ την Πρόνοια του Θεού και τους τοπικούς ιατρούς.

Την δεύτερη ημέρα της θεραπείας μ’ έπιασε δυνατός πόνος στο στομάχι.

“Πηγαίνεις γιά γαστρορραγία”, είπε o γιατρός, “να σταματήσης τα φάρμακα”, και έτσι μπήκα στην Κλινική. Τα μεσάνυχτα σηκώθηκα και έπεσα στο πάτωμα λιπόθυμος. Η όρεξί μου είχε κοπεί τελείως. Έλειωνα σαν το κερί... Οι ιατροί μ’ έβλεπαν και δεν έλεγαν τίποτε…  Ήταν Πέμπτη απόγευμα, όταν εισήλθα στην Κλινική και ως το Σάββατο το βράδυ η κατάστασί μου χειροτέρευε...

Την Κυριακή το πρωΐ ξύπνησα και αισθάνθηκα μιά απερίγραπτη δύναμι στο σώμα και στην ψυχή! Σηκώθηκα από το κρεββάτι και πήρα τηλέφωνο την γυναίκα μου να έλθη μ’ ένα γνωστό μας ιατρό, να με βγάλουν από την Κλινική, γιά να μη φύγω μόνος μου σαν κλέπτης!

Ο ιατρός μου είπε:

“Μα εχθές ήσουν χάλια… Αλλά όντως κάτι έχει αλλάξει. Δεν καταλαβαίνω τίποτε, δεν μπορώ να εξηγήσω τίποτε”.

 

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ!!!

 «Προσηύξατο και ο ουρανός υετόν έδωκε» 

«Επισκέφθηκε τον Γέροντα Παΐσιο ένας νέος Μοναχός από Αγιορείτικο Μοναστήρι. Αφού συζήτησαν, όταν έφευγε, είπε ο Γέροντας στον Μοναχό:

“Απόψε το βράδυ να κάνουμε προσευχή γιά να βρέξη, διότι γίνεται μεγάλη ζημιά έξω στον κόσμο και καταστρέφονται τα σπαρτά από την ανομβρία”!