Όταν στην προσευχή δεν νιώθουμε παρηγοριά και χαρά, όπως το μικρό παιδί που πηγαίνει στην αγκαλιά της μάννας του, τότε ή κάποιον έχουμε πληγώσει με την συμπεριφορά μας και την σκληρότητα ή υπάρχει υπερηφάνεια.

Ο άνθρωπος που έχει ταπείνωση, και να ξεκλίνη κάποτε, τον σκεπάζει η χάρις του Θεού, ενώ ο υπερήφανος είναι σαν το χαλασμένο τιμόνι που πάντα βαδίζει στραβά, ή σαν ένα πριόνι τροχισμένο από την μία πλευρά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ο διάβολος έπεσε από την υπερηφάνειά του. Πα, πα, φοβερό πράγμα! Ο πρώτος Άγγελος, και έγινε εχθρός του Θεού και των ανθρώπων. Δεν πρέπει να αισθάνεται κανείς μίσος, αλλά συμπάθεια, οίκτο για το κατάντημά του.

 

 Από το βιβλίο: Από την ασκητική και ησυχαστική Αγιορειτική παράδοση εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Μεταμόρφωση Χαλκιδικής  σελ 246

 

ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ

Γέροντα, μπορούμε να λέμε για τους διάφορους πειρασμούς που συμβαίνουν στην ζωή μας ότι αυτό ήταν το θέλημα Του Θεού;