«Όλα τα πράγματα της πνευματικής ζωής εξωτερικά φαίνονται ανάποδα» - Γέροντας Παΐσιος

Όταν ξεκίνησα να διαβάσω τα βιβλία των Λόγων του γέροντα, από την μια είχα την διαίσθηση ότι αυτά που έλεγε αυτός ο άνθρωπος αντιπροσώπευαν την Αλήθεια αλλά από την άλλη το μυαλουδάκι μου και η στενή μου καρδιά δεν μπορούσαν να χωρέσουν την «παράλογη» λογική του...

Έτσι μετά από καιρό τα ξανάπιανα τα βιβλία, ξέροντας κατά βάθος ότι το πρόβλημα ήταν σε μένα...

Μετά από πολλά χρόνια κατάλαβα...

Περισσότερα

"Η αμαρτία φέρνει τις συμφορές" - Γέροντας Παΐσιος

...

Έρριξες φάρμακο για τις κάμπιες;

- Έρριξα, Γέροντα.

Τόσες καλόγριες ούτε μια κάμπια δεν μπορείτε να σκοτώσετε!

Στην Κατοχή, όταν είχε πέσει ακρίδα, είχαν βγάλει εδώ στην Χαλκιδική την Αγία Ζώνη από την Μονή Βατοπεδίου και η ακρίδα έπεφτε σύννεφα-σύννεφα στην θάλασσα.

Στην Ήπειρο, θυμάμαι, ήταν σαν το χιόνι.

Κάναμε όλοι προσωπική εργασία, με τα σεντόνια την μαζεύαμε και μετά την πετούσαμε.

Ήταν και η πείνα..., μην τα ρωτάς! Τι σιτάρια είχαν ξαναδώσει, αλλά είχαν σακατευθή.

Οι ακρίδες, οι πόλεμοι, η ανομβρία, οι αρρώστιες είναι μάστιγα.

Όχι ότι ο Θεός θέλει να παιδαγωγήση έτσι τον άνθρωπο, αλλά είναι συνέπεια της απομακρύνσεως του ανθρώπου από τον Θεό.

Όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί ξεφεύγει ο άνθρωπος από τον Θεό.

Έρχεται η οργή του Θεού, για να θυμηθή ο άνθρωπος τον Θεό και να ζητήση βοήθεια.. δεν είναι ότι ο Θεός τα κανονίζει έτσι και βγάζει μια διαταγή να έρθη κάποια συμφορά στον άνθρωπο, αλλά ο Θεός βλέπει μέχρι που θα φθάση η κακία των ανθρώπων και ότι δεν θα αλλάξουν, και γι' αυτό επιτρέπει να συμβή μια συμφορά, για να συνετισθούν.

Όχι ότι τα κανόνισε έτσι ο Θεός.

Στον Ιησού του Ναυή (1) είχε πει ο Θεός να μην εξαφανίσουν μια φυλή, τους Φιλισταίους, γιατί αυτή θα ήταν μάστιγα για τους Εβραίους, όταν θα ξεχνούσαν τον Θεό.

Όταν λοιπόν οι Εβραίοι απομακρύνονταν από τον Θεό, είχε δικαιώματα ο διάβολος και έβαζε τα "ξαδέρφια" του, τους Φιλισταίους, και ορμούσαν στους Εβραίους.

Έπαιρναν τα παιδιά των Εβραίων και τα χτυπούσαν πάνω στην πέτρα, για να τα σκοτώσουν.

Κάποτε όμως που οι εχθροί ήρθαν, χωρίς να φταίνε οι Ισραηλίτες, πολέμησε γι' αυτούς ο Θεός.

Έρριξε χαλάζι σαν πέτρες (2) και τους εξόντωσε, γιατί τότε οι Ισραηλίτες δικαιούνταν την θεία επέμβαση.

Πόσες υποσχέσεις είχε δώσει ο Θεός για τον Ναό του Σολομώντος, και όμως πόσες φορές κάηκε, ρήμαξε.

Όταν ξέφευγε ο λαός του Ισραήλ, οι Προφήτες φώναζαν-φώναζαν, οι Ισραηλίτες τίποτε!

Ανέπαυαν τον λογισμό τους: "Αφού, όταν έκτισε ο Σολομών τον Ναό, έδωσε τόσες ευλογίες ο Θεός και είπε ότι από εδώ θα ευλογούνται και θα αγιάζωνται όλοι οι άνθρωποι (3), άρα θα μείνουν όλα αυτά, και τα τείχη μας και ο Ναός μας.

Τέτοια υπόσχεση έδωσε ο Θεός"! Ο θεός έδωσε τέτοια υπόσχεση, αλλά εφόσον και οι Ισραηλίτες θα ζούσαν σωστά.

Είχε δώσει Χάρη στον Ναό του Σολομώντος, αλλά, όταν οι Ισραηλίτες δεν τηρούσαν τις εντολές, επέτρεπε και καιγόταν ή καταστρεφόταν ο Ναός και, όταν μετανοούσαν, πάλι τον έχτιζαν.

Όταν λ.χ. ξέφυγαν επί βασιλέως Σεδεκίου, έρχεται ο Ναβουχοδονόσορ, βάζει φωτιά στον Ναό του Σολομώντος, γκρεμίζει και τα τείχη, τους δένει και τους πηγαίνει στην Βαβυλώνα αιχμάλωτους (4).

Φυσικά, πήγαν και αυτοί που δεν έφταιγαν, αλλά αυτοί είχαν καθαρό μισθό.

Οι άλλοι που έφταιγαν πολύ, ξόφλησαν.

Όσοι έφταιγαν λίγο και ταλαιπωρήθηκαν, είχαν και λιγάκι μισθό.

Όταν ένας γίνεται αιτία να έρθη η οργή του Θεού και να ταλαιπωρηθούν και άλλοι που δεν έφταιγαν, ακόμη και μισθό να έχουν, αυτό είναι εγκληματικό, γιατί οι άλλοι θα κληρονομούσαν την Ουράνια Βασιλεία χωρίς να βασανισθούν, ενώ τώρα βασανίζονται.

Πρέπει να ξέρουμε ότι οι πιστοί που τηρούν τις εντολές του Θεού δέχονται την Χάρη του Θεού, και ο Θεός -πώς να πη κανείς;- είναι υποχρεωμένος να τους βοηθάη μέσα σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια.

Στην Αμερική είχα ακούσει πως παρουσιάσθηκε μια νέα αρρώστια (5).

Πολλοί που ζουν μια αφύσικη, αμαρτωλή ζωή, μολύνονται από αυτήν και πεθαίνουν.

Τώρα έμαθα ότι παρουσιάσθηκε και εδώ αυτή η αρρώστια.

Βλέπετε, δεν καταστρέφει ο Θεός τους ανθρώπους, μόνοι τους εξαφανίζουν το σόι τους και καταστρέφονται.

Δεν είναι δηλαδή ότι τους τιμωρεί ο Θεός, αλλά την τιμωρία την δημιουργούν μόνοι τους με την αμαρτωλή ζωή τους.

Και βλέπει κανείς να εξαφανίζωνται εκείνοι οι άνθρωποι που δεν έχει νόημα η ζωή τους.


- Γέροντα, γιατί δεν βρίσκεται το φάρμακο του καρκίνου; Δεν επιτρέπει ο Θεός ή οι άνθρωποι δεν επικαλούνται την θεία βοήθεια;

Το κακό είναι ότι και να βρεθή το φάρμακο για τον καρκίνο, θα βγη άλλη αρρώστια.

Ήταν η φυματίωση, βρήκαν το φάρμακο για την φυματίωση, παρουσιάσθηκε τώρα αυτή.

Και αν βοηθήση σ' αυτή, θα βγη άλλη αρρώστια.

Οι ίδιοι οι άνθρωποι θα γίνουν αιτία να παρουσιασθή κάποια άλλη μετά, και δεν έχει τελειωμό!



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ A'

1) Βλ. Ι. Ναυή 13, 1-2 και Κριτ. 3, 1-4
2) Βλ. Ι. Ναυή 10, 11
3) Γ. Βασ. 9, 1-9
4) Βλ. Δ' Βασ. 24 κ.ε.
5) Ο Γέροντας εννοεί το έιτζ. (Ειπώθηκε τον Νοέμβριο του 1984).

"Μην τυχόν πεις ότι θα γίνει πόλεμος" - Γ. Παΐσιος

                                                                                                                                                                                                                                            Κοιμίζουν τον κόσμο                                                                                          
                                                                                       

- Γέροντα, πώς θα βοηθηθούν οι άνθρωποι με τόσα πού γίνονται στον κόσμο;   
-Εκείνος πού θέλει να βοηθηθεί, βοηθιέται με τιποτένια πράγματα. Π.χ. κουνιέται ένα κανδήλι ή κουνιέται ό ίδιος ολόκληρος με έναν σεισμό και συνέρχεται. Όσοι δεν πιστεύουν, γίνονται χειρότεροι, όταν ακούν ότι θα γίνει πόλεμος ή κάποια καταστροφή. «Δώσ' του, σού λέει, να γλεντήσουμε, γιατί χάνουμε την ζωή», οπότε το ρίχνουν τελείως έξω. Άλλοτε ακόμη και οι αδιάφοροι, όταν άκουγαν λ.χ. ότι θα γίνει πόλεμος, συνέρχονταν και άλλαζαν ζωή.

Τώρα είναι πολύ λίγοι αυτοί. Παλιά το έθνος μας ζούσε πνευματικά, γι' αυτό και ό Θεός το ευλογούσε και οι Άγιοι μάς βοηθούσαν με θαυμαστό τρόπο, και νικούσαμε τους εχθρούς μας, οι όποιοι πάντοτε ήταν περισσότεροι από εμάς. Σήμερα λέμε πώς είμαστε Ορθόδοξοι, άλλα δυστυχώς συχνά μόνον το όνομα «Ορθόδοξος» έχουμε και όχι ζωή ορθόδοξη.
Ρώτησα έναν Πνευματικό με κοινωνική δράση, με ένα σωρό πνευματικοπαίδια κ.λπ.: «Τι ξέρεις για μία βλάσφημη ταινία;». «Δεν ξέρω τίποτε», μού είπε. Δεν ήξερε τίποτε και είναι σε μεγάλη πόλη. Κοιμίζουν τον κόσμο. Τον αφήνουν έτσι, για να μη στενοχωριέται και να διασκεδάζει.
Μην τυχόν πεις ότι θα γίνει πόλε΅ος ή ότι θα γίνει ή ευτέρα Παρουσία και γι' αυτό πρέπει να ετοιμασθούμε, μην τυχόν στενοχωρηθούν οι άνθρωποι.
Σαν μερικές γριές πού λένε «μη μιλάς για θάνατο· Μόνο για χαρές και για βαφτίσια να μιλάς», σαν να μην τις περιμένει θάνατος. Έτσι νιώθουν μία ψεύτικη χαρά. Ενώ, αν σκέφτονταν ότι το τάδε γεροντάκι πού έμενε λίγο πιο κάτω πέθανε χθες, ό άλλος είναι στα τελευταία του και θα πεθάνει, μεθαύριο θα γίνει τού τάδε το μνημόσυνο πού ήταν και πολύ νεότερος από αυτές, θα σκέφτονταν τον θάνατο και θα έλεγαν: «Πρέπει να εξομολογηθώ, να ετοιμασθώ πνευματικά, γιατί μπορεί κι εμένα σε λίγο να με καλέσει ό Χριστός για την άλλη ζωή». Διαφορετικά, έρχεται ύστερα ο θάνατος και τις παίρνει ανέτοιμες.

Άλλοι πάλι από... «καλωσύνη» λένε: «Στους αιρετικούς μη λέτε ότι είναι στην πλάνη, για να δείξουμε αγάπη». Και έτσι τα ισοπεδώνουν όλα. Αν ζούσαν αυτοί στα πρώτα χρόνια τού Χριστιανισμού, δεν θα είχαμε ούτε έναν Άγιο. Έλεγαν τότε στους Χριστιανούς: «Ρίξε μόνο λιβάνι στην φωτιά και μην αρνήσαι τον Χριστό». Δεν το δέχονταν. «Κάνε μόνον πώς ρίχνεις». Δεν το δέχονταν. «Μη μιλάς για τον Χριστό και πήγαινε ελεύθερος σε άλλο μέρος», και δεν το δέχονταν. Σήμερα βλέπεις έναν νερόβραστο κόσμο.

-Γέροντα, όταν λέει ό Απόστολος Παύλος «Ό καρπός τον Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά»[1], εννοεί ότι ή χαρά είναι τεκμήριο σωστής ζωής;

- Ναι, γιατί υπάρχει κοσμική χαρά και θεϊκή χαρά. Όταν κάτι δεν είναι πνευματικό, καθαρό, δεν μπορεί να υπάρχει αληθινή χαρά και ειρήνη στην καρδιά. Η χαρά πού αισθάνεται ένας πνευματικός άνθρωπος δεν είναι ή κοσμική χαρά πού επιζητούν πολλοί σήμερα. Να μην τα μπλέκουμε τα πράγματα. Οι Άγιοι είχαν τέτοιου είδους χαρά πού ζητάμε εμείς; Η Παναγία είχε τέτοια χαρά; Ό Χριστός γελούσε; Ποιος Άγιος πέρασε από αυτήν την ζωή χωρίς πόνο; Ποιος Άγιος είχε τέτοια χαρά πού επιδιώκουν πολλοί Χριστιανοί της εποχής μας, πού δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε δυσάρεστο, για να μη στενοχωρηθούν, να μη χάσουν την ηρεμία τους;
Αν θέλω να μη στενοχωρηθώ, για να είμαι χαρούμενος, να μη χαλάσω την ησυχία μου, για να είμαι πράος, τότε είμαι αδιάφορος!
Άλλο πραότητα πνευματική και άλλο πραότητα από αδιαφορία. Λένε μερικοί: «Πρέπει να είμαι χαρούμενος, γιατί είμαι Χριστιανός. Να είμαι ήρεμος, γιατί είμαι Χριστιανός». Αυτοί δεν είναι Χριστιανοί. Το καταλάβατε; Αυτό είναι αδιαφορία, είναι κοσμική χαρά.
Όποιος έχει αυτά τα κοσμικά στοιχεία, δεν είναι πνευματικός άνθρωπος. Ο πνευματικός άνθρωπος είναι όλος ένας πόνος. Πονάει δηλαδή για καταστάσεις, για ανθρώπους, αλλά ανταμείβεται γι' αυτόν τον πόνο με θεία παρηγοριά. Νιώθει πόνο, αλλά νιώθει μέσα του θεία παρηγοριά, γιατί κάνει ρίψεις με ευλογίες ό Θεός από τον Παράδεισο στην ψυχή και αγάλλεται ο άνθρωπος από την θεϊκή αγάπη. Αυτή είναι η χαρά, η πνευματική χαρά, πού δεν εκφράζεται και πλημμυρίζει την καρδιά.

Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ : ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ! (βίντεο)

...

Περισσότερα

Σκεύος Εκλογής.

Έκτακτο Παράρτημα

Επίγειος Άγγελος, που ζούσε στον κόσμο ανάμεσά μας. Από τους 100, που έμπαιναν στο Όρος κάθε μέρα, οι 99 πήγαιναν στον Γέροντα.

Πολλοί που τον γνώρισαν λένε,
ότι αυτό που τραβούσε όλον αυτόν τον κόσμο στην Παναγούδα, δεν ήταν ούτε οι γνώσεις, ούτε η μόρφωση, ούτε τα ωραία εντυπωσιακά λόγια, ούτε το όμορφο περιβάλλον, αλλά η μεγάλη και απερίγραπτη Αγάπη, που σε έκανε να θέλεις να πέσεις κάτω και να δακρύζεις συγκλονισμένος.

Ευλογημένοι όσοι τον γνωρίσατε! Αντικρίσατε σκεύος εκλογής πλημμυρισμένο από τον Κύριό μας και Θεό μας.

Κάθε χρόνο στο μνημόσυνό του χιλιάδες κόσμου σε ουρά χιλιομέτρων περιμένουν να προσκυνήσουν τον ταπεινό (σαν και την επίγεια ζωή του) τάφο του σαν ελάχιστο δείγμα της αγάπης τους.

Σχεδόν όλοι οι προσκυνητές γονατίζοντας πάνω από τον τάφο του παίρνουν με ευλάβεια μια χουφτίτσα από το χώμα του τάφου για ευλογία. Χωρίς υπερβολές για να αναπληρωθεί το χώμα από το τάφο, οι μοναχές της Σουρωτής φέρνουν φορτηγά με χώμα!

Άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών.

yiorgosthalassis.blogspot.com

Γ.Θ

Οι «συναντήσεις» του π. Παϊσίου.

Η συνάντηση με τον Κύριο
«Ήταν βράδυ του Τιμίου Προδρόμου.
Θα ξημέρωνε του αγίου Κάρπου. Νοιώθω ανάλαφρος, πούπουλο. Καμιά όρεξη να κοιμηθώ.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο γέροντας Πορφύριος διαβεβαίωσε ότι τον πλούτο του Αιγαίου θα το εκμεταλλευτεί η Ελλάδα!

Όσοι τον γνώρισαν έχουν να πουν για μια από τις κορυφαίες μορφές της Ορθοδοξίας διαχρονικά!

Ένας γέροντας που έφυγε παιδάκι να ασκητέψει στο Άγιον Όρος και κατέληξε στην ...Ομόνοια (Πολυκλινική Αθηνών) για να γιατρέψει τις ψυχές των πονεμένων ανθρώπων.

Έμπλεος της Θείας Χάριτος, με τα όσα θαυμαστά έπραξε έκανε ακόμη και τον γέροντα Παΐσιο να πει γι' αυτόν ότι "σαν κι αυτόν βγαίνουν κάθε 300-400 χρόνια"... Αν και δεν τον είχε συναντήσει δια ζώσης, καταλαβαίνουμε ότι η πνευματική τους επικοινωνία ήταν συνεχής. Έλεγε με τον γνωστό του τρόπο ο γέροντας Παΐσιος για τον γέροντα Πορφύριο...

Περισσότερα