Για την άσκηση των Ινδουιστών

- Γέροντα,  οί  Ινδουιστές  φθάνουν  σέ  κάποια  αυτοκυριαρχία,  γιατί  τούς  βοηθάει  ή
μεγάλη άσκηση πού κάνουν μέ τήν γιόγκα;
- Κάνουν καί κάνουν καί τί πετυχαίνουν μέ όλα αυτά; Ή ορθόδοξη εγκράτεια, καί γενικά ή
πνευματική  άσκηση,  αποβλέπει  πάντα  σέ  ανώτερο  πνευματικό  σκοπό,  στον  αγιασμό  τής
ψυχής. Ή δική τους σατανική κοσμική άσκηση γίνεται,  γιά  νά κάνουν ευλύγιστο κορμί,  νά
γυρίζουν  χέρια  καί  πόδια  σαν  τόν  χάρτινο  Καραγκιόζη,  νά  τούς  καμαρώνουν  μερικοί
ανόητοι  άνθρωποι  καί  νά  τούς  κοροϊδεύουν  οί  γελοίοι  δαίμονες.  Άπό  μικρά  παιδάκια
στραβώνουν τά πόδια, βάζουν τό ένα πόδι πάνω στον έναν ώμο καί τό άλλο στον άλλον, καί
έτσι προσεύχονται. Ασκούνται χτυπώντας πολλή ώρα τό χέρι τους πάνω σέ ένα τσουβάλι μέ
χαλίκι, μέχρι νά κάνη κάλο, καί μετά μπορούν νά σπάσουν πέτρες, ξύλα κ.λπ.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΑΓΑΠΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ

Γέροντα, πώς θα δείξω αγάπη;

- Να δείξω αγάπη; Δεν το καταλαβαίνω. Αυτό είναι κάτι ψεύτικο, υποκριτικό. Να υπάρχη η αγάπη μέσα μας και να μας προδώση, ναι. Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Αγάπη είναι να ακούσης με πόνο την στενοχώρια του άλλου. Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πης με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζη κάποια δυσκολία.

Αγάπη είναι να συμμερισθής την λύπη του, να τον αναπαύσης στην δυσκολία του. Αγάπη είναι να σηκώσης έναν βαρύ λόγο που θα σου πη. Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.

Περισσότερα...

Σπουδές και αποκατάσταση Από το βιβλίο Οικογενειακή Ζωή Τόμος Δ'

Γέροντας Παΐσιος

-Γέροντα,πολλά παιδιά δυσκολεύονται να προχωρήσουν τις σπουδές τους,όταν δεν έχουν αποφασίσει ποια ζωή θα ακολουθήσουν.Τους απασχολεί συνέχεια αυτό το θέμα και δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο διάβασμά τους. -Εγώ,όταν κάποιος νέος έχει τέτοια προβλήματα,του λέω:<<Ξέρεις ότι σήμερα υπάρχουν κάτι μεγάλα ψυγεία;Να βάλεις λοιπόν αυτό το θέμα σε ένα τέτοιο ψυγείο,μέχρι να τελειώσεις τις σπουδές σου.Δε σου λέω να πετάξεις αυτά που σε απασχολούν,αλλά να τα φυλάξεις εκεί μέχρι να τελειώσεις.Αν δεν προσέξεις τώρα την μελέτη σου,τις σπουδές σου,οι φίλοι σου θα τακτοποιηθούν,θα ηρεμήσουν και μετά θα κάνουν κομποσχοίνι για σένα,για να τακτοποιηθείς.>>Χρειάζεται πολύ να προσέξουν,γιατί αυτό είναι τέχνασμα του εχθρού(διαβόλου),για να τους δημιουργεί περισπασμούς. -Γέροντα είπα σε κάποια κοπέλα:<<Αν σκέφτεσαι να παντρευτείς,να μή σπουδάσεις>> -Και,μέχρι να παντρευτή τί θα κάνει;Θα πουλάει καραμέλες;Καλύτερα να τελειώσει μια επιστήμη ή να μάθει μια τέχνη,γιατί κάτι μπορεί να παρουσιασθεί στη ζωή της και να της χρειασθούν αυτά που θα μάθει.Μου είπε κάποτε μια κοπέλα:<<Σκέφτομαι τον Μοναχισμό,αλλά συνέχεια αλλάζω γνώμη>>.<<Τί τάξη πάς;>> την ρωτάω.<<Δευτέρα λυκείου μου λέει,αλλά δεν θέλω να σπουδάσω>>.<<Δεν θέλεις να σπουδάσεις;της λέω.Τότε να πώ στον πατέρα σου να σου αγοράσει κατσίκια,να σου πάρει και ένα τσοπανόσκυλο να τα φυλάει,να σου δώσει και μια φλογέρα να παίζεις και να τα βόσκεις.Σου αρέσει αυτό; Κοίταξε να σπουδάσεις ή να μάθεις μια τέχνη>>.<<Τότε,Γέροντα,μου λέει,ώσπου να αποφασίσω αν γίνω μοναχή ή αν παντρευτώ,να μένω στο μοναστήρι ως προδόκιμη,ώστε να μάθω την τέχνη της ταπεινοφροσύνης>>.<<Αυτήν την τέχνη,της λέω,μπορείς να τη μάθεις και στο σπίτι σου,αν δέχεσαι με χαρά ότι σου λένε οι δικοί σου.Θα τελειώσεις πρώτα το σχολείο,θα δώσεις εξετάσεις για το πανεπιστήμιο και όταν τελειώσεις θα δούμε τί θα κάνεις>>.<<Πέντε χρόνια όμως,Γέροντα,δεν είναι πολλά για να αποφασίσω;>>.<<Πολλά είναι,αλλά τί να κάνουμε,αφού ακόμη δεν έχεις κατασταλάξει κάπου;>>.<<Φταίω εγώ γι'αυτό επειδή είμαι ασταθής;>>,με ρωτάει.<<Οχι,αλλά η ζυγαριά προς το παρόν δεν κλίνει ούτε προς το ένα μέρος,ούτε προς τα άλλο.>> Σε τέτοιες περιπτώσεις να τονίζουμε στα παιδιά να προσέξουν να μή χάνουν άσκοπα το χρόνο τους.Να ζήσουν όσο πιο πνευματικά γίνεται στη διάρκεια των σπουδών τους,να πάρουν σύντομα το πτυχίο τους,που είναι απαραίτητο,και ύστερα έχει ο Θεός.Στο διάστημα αυτό να βρούν έναν καλό πνευματικό να τους βοηθάει,για να μην ενθουσιάζονται έυκολα με την μιά ζωή ή με την άλλη,αλλά και να μήν απελπίζονται.Να κάνουν υπομονή να τελειώσουν τις σπουδές τους και τότε θα μπορούν να αποφασίσουν,ώριμα πλέον και με τις περισσότερες προ'υ'ποθέσεις που θα έχουν,για τη μια ή για την άλλη ζωή,και να κάνουν ότι νομίζουν καλύτερο εις δόξαν Θεού. Ετσι που είναι σήμερα ο κόσμος,όσο ωριμάζουν,τόσο καλύτερα είναι.Ξέρετε τί παρατράγουδα συμβαίνουν;Ιδίως όταν κάποιος έχει ενθουσιασμό,πρέπει πολύ να προσέχει να μην παίρνει ανώριμες αποφάσεις. -Γέροντα,υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν όρεξη να διαβάσουν τα μαθήματά τους,γιατί προτιμούν την πνευματική μελέτη και την προσευχή. -Οχι,να μήν αφήνουν το διάβασμα.Ας διαβάσουν παράλληλα με τα μαθήματά τους κάτι δυνατό από κάποιο πατερικό βιβλίο,ας προσεύχονται λίγο,ας κάνουν καμία μετάνοια,για να συντηρούνται λίγο πνευματικά.Οταν έχουν πολύ διάβασμα μπορούν να κάνουν διαλλείματα και να λένε την ευχή ή να ψάλλουν.Γιατί αν θέλουν να κάνουν κάτι άλλο που είναι για αργότερα,ούτε εκείνο θα μπορούν να το κάνουν σωστά,επειδή θα σκέφτονται το διάβασμα,ούτε τις σπουδές τους θα προχωρούν και τελικά δε θα κάνουν τίποτα.Ενώ αν διαβάζουν,θα πάρουν γρήγορα το πτυχίο τους και μετά θα κάνουν αυτό που θέλουν.Εγώ όταν ήμουν στο Σανατόριο(Το 1966 στο Σανατόριο ο Γέροντας έκανε εγχείρηση στους πνεύμονες),για λίγες μέρες ούτε κομποσχοίνια ούτε μετάνοιες ούτε νηστείες έκανα.Ετρωγα ότι μου έδιναν.<<Να βοηθήσω τώρα λίγο τους γιατρούς,έλεγα,για να με βοηθήσουν κι εκείνοι να γίνω καλά και ύστερα θα κάνω αυτό που θέλω>>. Ερχονται παιδιά και μου παραπονούνται ότι οι γονείς τους τα ζορίζουν πολύ για να διαβάσουν.Αν τα ζορίσω και εγώ δεν θα τα βοηθήσω.Για να καταλάβουν ότι πρέπει να μην αφήνουν το διάβασμά τους,τους λέω παραδείγματα από παιδιά που δεν διάβαζαν και ταλαιπωρήθηκαν,και από παιδιά που πρόκοψαν,επειδή διάβαζαν.Να θυμάμαι μια περίπτωση:Ηταν σε μια πόλη δύο γειτονόπουλα.Ο ένας ήταν πανέξυπνος.Με λίγο διάβασμα έπαιρνε συνέχεια άριστα,από το δημοτικό ως το γυμνάσιο.Ο άλλος με λιγότερο μυαλό και με πολλή επιμέλεια τον ακολουθούσε.Τελικά ο πρώτος μόλις τέλειωσε την πρώτη λυκείου,έμπλεξε με παρέες,άφησε το σχολείο,και τελικά αναγκάστηκε να εργαστεί σε μια επιχείρηση ως καθαριστής.Παντρέυτηκε κι όλας,απέκτησε και δυο παιδιά,και δύσκολα τα έβγαζε πέρα.Ο άλλος τέλειωσε την νομική,πήγε και στην Ευρώπη για ανώτατες σπουδές και πήρε πτυχίο για επιχειρήσεις.Μια μέρα στην επιχείρηση που εργαζόταν ο πρώτος,περίμεναν νέο διευθυντή.Ολοι έλεγαν ότι έχει ανώτερη μόρφωση.Και τελικά ο νέος διευθυντής ήταν εκείνος ο συμμαθητής του!Μόλις τον είδε,τον γνώρισε.Τον έπιασε τέτοια απελπισία που έκανε δυο-τρεις απόπειρες αυτοκτονίας.Κάποιος του είπε να έρθει στο Αγιον Ορος να με βρεί.Αφού μου μίλησε για τη ζωή του μου λεει πάνω στη συζήτηση:<<Ακούς εκεί,να έχω αυτόν διευθυντή>>.Του δίνω τότε ένα ξεσκόνισμα γερό.<<Βρε,του λέω,εσύ θα γινόσουν ανώτερος από αυτόν.Θα περνούσες και εσύ καλά και τα παιδιά σου καλά και θα έκανες και καλωσύνες!Δεν φτάνει που έγινες αιτία και ταλαιπωρείται η οικογένειά σου,τώρα θέλεις να αυτοκτονήσεις για να τους δώσεις τη χαριστική βολή και να μείνουν ορφανά τα παιδιά σου;Εσένα δε σε λυπάμαι,γιατί από το κεφάλι σου έπαθες ότι έπαθες.Τα παιδιά σου λυπάμαι.Το καταλαβαίνεις;Κοίταξε τώρα να κάνεις υπομονή και πιστεύω ότι με τη βοήθεια του Θεού και ο νέος διευθυντής θα σου φερθεί καλά.Μπορεί να σε βάλει και σε καλύτερη θέση.Και αν τυχόν δεν αναπαυθείς,να βρεις μια άλλη δουλειά να μήν αφήσεις τα παιδιά σου στο δρόμο>>.Ετσι συμμαζεύτηκε. Γι'αυτό λέω,αν τα παιδά σπουδάζουν διαβάσουν και κουραστούν λίγο στη διάρκεια των σπουδών τους,δεν θα χρωστούν μαθήματα,θα τελειώσουν γρήγορα και δεν θα έχουν αργότερα στενοχώριες.Βλεπω πως όσα παιδιά χρωστούν μαθήματα κατά τη διάρκεια των σπουδών τους,όταν τελειώσουν και διορισθούν,πάλι χρωστούν στον έναν,στον άλλον και έχουν όλο προβλήματα. -Γέροντα,άν ένας νεος έχει κάποια ενδιαφέρουσα γνωριμία κατά τη διάρκεια των σπουδών του,συμφέρει να δημιουργήσει οικογένεια,ενω ακόμη σπουδάζει; -Νομίζω,όσο καλή και αν είναι η γνωριμία,θα είναι εις βάρος των σπουδών του.Ακόμη και αν βρή την καλύτερη σύντροφο και παντρευτεί,θα είναι μια ταλαιπωρία και για τη γυναίκα του και για τα παιδιά του.Καλύτερα ας συγκεντρώσει όλες τις ψυχικές και σωματικές του δυνάμεις στην επιστήμη του,για να τελειώσει ξεκούραστα τις σπουδές του και ύστερα τακτοποιεί αυτό το θέμα.Γιατί αν έχει τις δυνάμεις του σκορπισμένες,θα είναι συνέχεια ψυχικά και σωματικά τσακισμένος. http://clubs.pathfinder.gr/Sei_Rai

Γέροντας Πα'ί'σιος

Η γυναίκα έχει λιγότερη λογική και περισσότερη καρδιά. Ό άντρας έχει περισσότερη λογική και λιγότερη καρδιά. Το ευαγγέλιο μόνο τη γυναίκα λέει «πόρνη» και όχι τον άντρα, διότι η γυναίκα στον έρωτα δίνει και την καρδιά της, ενώ ό άντρας δίνει μόνο το σώμα του, συνήθως για να ικανοποιήσει τις ορμές του. Η γυναίκα θέλει αγάπη και πρέπει να της δίνουμε αγάπη. Ό άντρας πρέπει να δίνει αγάπη στη γυναίκα του, γιατί τα σούπερ-μάρκετ δεν πουλάνε αγάπη.

Ο αχάριστος είναι πάντα λυπημένος

Γέροντας Παΐσιος

-         Γέροντα, γιατί πολλοί άνθρωποι , ενώ τα έχουν όλα ,νιώθουν άγχος και στενοχώρια; -         Όταν βλέπετε έναν άνθρωπο να έχη μεγάλο άγχος, στενοχώρια και λύπη, ενώ τίποτε δεν του λείπει, να ξέρετε ότι του λείπει ο Θεός. Όποιος τα έχει όλα, και υλικά αγαθά και υγεία, και, αντί να ευγνωμονή τον Θεό , έχει παράλογες απαιτήσεις και γκρινιάζει, είναι για την κόλαση με τα παπούτσια. Ο άνθρωπος, όταν έχη ευγνωμοσύνη, με όλα είναι ευχαριστημένος. Σκέφτεται τί του δίνει ο Θεός   κάθε μέρα και χαίρεται τα πάντα. Όταν όμως είναι αχάριστος, με τίποτε δεν είναι ευχαριστημένος∙ γκρινιάζει και βασανίζεται με όλα. Αν, ας πούμε, δεν εκτιμάη την λιακάδα και γκρινιάζει, έρχεται ο Βαρδάρης και τον παγώνει… Δεν θέλει την λιακάδα∙ θέλει το τουρτούρισμα που προκαλεί ο Βαρδάρης. -         Γέροντα, τί θέλετε να πήτε μ’ αυτό; -         Θέλω να πω ότι, αν δεν αναγνωρίζουμε τις ευλογίες που μας δίνει ο Θεός και γκρινιάζουμε, έρχονται οι δοκιμασίες  και μαζευόμαστε κουβάρι. Όχι, αλήθεια σας λέω, όποιος έχει αυτό το τυπικό , την συνήθεια της γκρίνιας, να ξέρη ότι θα του έρθη σκαμπιλάκι από τον Θεό, για να ξοφλήση τουλάχιστον λίγο σ’ αυτήν την ζωή. Και αν δεν του έρθη σκαμπιλάκι , αυτό θα είναι χειρότερο, γιατί τότε θα τα πληρώση όλα μια και καλή στην άλλη ζωή. -         Δηλαδή , Γέροντα, η γκρίνια μπορεί να είναι συνήθεια; -         Γίνεται συνήθεια, γιατί η γκρίνια φέρνει γκρίνια και η κακομοιριά φέρνει κακομοιριά. Όποιος σπέρνει  κακομοιριά, θερίζει κακομοιριά και αποθηκεύει άγχος. Ενώ , όποιος σπέρνει δοξολογία, δέχεται την θεϊκή χαρά και την αιώνια ευλογία. Ο γκρινιάρης, όσες ευλογίες κι αν του δώση ο Θεός, δεν τις αναγνωρίζει. Γι’ αυτό απομακρύνεται η Χάρις του Θεού και τον πλησιάζει ο πειρασμός∙ τον κυνηγάει συνέχεια ο πειρασμός και του φέρνει όλο αναποδιές, ενώ τον ευγνώμονα τον κυνηγάει ο Θεός με τις ευλογίες Του. Η αχαριστία είναι μεγάλη αμαρτία, την οποία ήλεγξε ο Χριστός. «Ουχ οι δέκα εκαθαρίσθησαν; οι δε εννέα πού», είπε στον λεπρό που επέτρεψε να Τον ευχαριστήση . Ο Χριστός ζήτησε την ευγνωμοσύνη από τους δέκα λεπρούς όχι για τον εαυτό Του αλλά για τους ίδιους, γιατί η ευγνωμοσύνη εκείνους θα ωφελούσε. Από το βιβλίο: «ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ» ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄ ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2007

Να μην ανοίγουμε πολλά μέτωπα.

Άγιος Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης

Οι άνθρωποι σήμερα, επειδή δεν ζουν απλά, έχουν πολύ περισπασμό. Ανοίγουν πολλά μέτωπα και χάνονται με την πολλή μέριμνα. Εγώ ένα-δύο πράγματα τα τακτοποιώ και μετά σκέφτομαι άλλα. Ποτέ δεν έχω να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Τώρα σκέφτομαι να κάνω αυτό, το τελειώνω και μετά σκέφτομαι να κάνω κάτι άλλο. Γιατί, αν δεν τελειώσω το ένα και αρχίσω το άλλο, δεν έχω ανάπαυση. Όταν έχη κανείς πολλά μαζί να κάνη, παλαβώνει. Και μόνο να τα σκέφτεται, παθαίνει σχιζοφρένεια.

 Είχε έρθει στο Καλύβι ένας νέος που είχε ψυχολογικά προβλήματα. Μου έλεγε ότι ταλαιπωρείται, γιατί έχει μια κληρονομική ευαισθησία από τους γονείς κ.λπ. “Τι κληρονομικά μου λες; του είπα. Πρώτα, χρειάζεσαι ξεκούραση. Μετά να πάρης το πτυχίο σου, μετά να πας στον στρατό, μετά να κοιτάξης για διορισμό”. Με άκουσε ο καημένος και βρήκε τον δρόμο του. Έτσι βρίσκουν και τον εαυτό τους οι άνθρωποι.

 - Γέροντα, κι εγώ κουράζομαι εύκολα, όταν δουλεύω. Δεν καταλαβαίνω τι φταίει.

 - Αυτό που σου λείπει εσένα είναι η υπομονή. Και αιτία που δεν μπορείς να κάνης υπομονή είναι που καταπιάνεσαι με πολλά. Σκορπάς σε πολλές μεριές και κουράζεσαι. Αυτό και νευρικότητα σου δημιουργεί, γιατί έχεις και φιλότιμο και αγωνιάς.

 Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, είχα έναν διακονητή στο μαραγκούδικο, τον Γερο-Ισίδωρο. Ο καημένος δεν είχε καθόλου υπομονή. Άρχιζε ένα παράθυρο, στενοχωριόταν, έπιανε να κάνη πόρτες, στενοχωριόταν και τα άφηνε, έπιανε να κάνη μετά στέγες. Όλα στην μέση τα άφηνε, χωρίς να τελειώνη τίποτε. Άλλα ξύλα χάνονταν, άλλα κόβονταν λάθος. Έτσι σκοτώνεται κανείς, χωρίς να κάνη τίποτε.

 Είναι μερικοί που, ενώ έχουν περιορισμένες δυνάμεις και μπορούν να κάνουν μόνον ένα-δύο πράγματα, καταπιάνονται και μπερδεύονται με πολλά και μετά δεν κάνουν τίποτε σωστό και σέρνουν και τους άλλους. Όσο μπορεί κανείς, να κάνη ένα-δυό πράγματα μόνο, να τα τελειώνη σωστά και να έχη το μυαλό του καθαρό και ξεκούραστο και μετά να αρχίζη κάτι άλλο. Γιατί, άμα ο νους του σκορπίση, τι πνευματικά θα κάνη μετά; Πώς να θυμηθή τον Χριστό;

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ)

Όπου πολύς περισπασμός,εκεί πολλά πνευματικά παράσιτα.

Άγιος Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης

- Γέροντα, δεν στενοχωριόσασταν, όταν ύστερα από τόσο κόπο που καταβάλατε, για να φτιάξετε ένα Κελλί, το αφήνατε και πηγαίνατε αλλού;

 - Για να φύγω, κάποιος σοβαρός λόγος θα υπήρχε.

 - Και παντού κάνατε μόνον τα απαραίτητα;

 - Ναι, έκανα μόνον τα απαραίτητα για εδώ, για να μπορώ να κάνω τα απαραίτητα για πάνω, για τον Ουρανό. Αν χαθής με τα επίγεια, χάνεις τον δρόμο σου για τον Ουρανό. Κάνεις το ένα, μετά θέλεις και το άλλο. Και αν μπης σ’ αυτό το γρανάζι, χάθηκες! Αν χαθής με τα επίγεια, χάνεις τα ουράνια. Όπως τα ουράνια δεν έχουν τελειωμό, έτσι και τα επίγεια δεν έχουν τελειωμό. Ή θα χαθής εδώ ή θα… “χαθής” εκεί. Ξέρεις τι είναι να “χάνεσαι” εκεί πάνω! Ω, έλεγα την ευχή και βυθιζόμουν! Βυθίσθηκες καμμιά φορά στην ευχή;

 Η πολλή δουλειά με την κόπωσή της και τον περισπασμό, ιδίως όταν γίνεται με βιασύνη, δεν βοηθάει. Παραμερίζει την νήψη και αγριεύει την ψυχή. Δεν μπορεί όχι μόνο να προσευχηθή κανείς, αλλά ούτε να σκεφθή. Δεν μπορεί να ενεργήση με σύνεση, και έτσι οι ενέργειες του δεν είναι σωστές.

 Γι’ αυτό προσέξτε, μη σπαταλάτε τον χρόνο σας άσκοπα, χωρίς να τον αξιοποιήτε στα πνευματικά, γιατί θα φθάσετε σε σημείο να αγριέψετε πολύ και να μην μπορήτε πλέον να κάνετε πνευματικά. Θα θέλετε να ασχολήσθε με δουλειές ή να συζητάτε ή θα επιδιώκετε να υπάρχουν θέματα, για να βρίσκεσθε σε δουλειά. Με την παράλειψη της ευχής και των πνευματικών καθηκόντων ο εχθρός καταλαμβάνει τα πνευματικά μας υψώματα και μας πολεμάει και με την σάρκα και με λογισμούς. Μας αχρηστεύει όλες τις δυνάμεις, τις ψυχικές και σωματικές, και κόβει την επικοινωνία μας με τον Θεό, οπότε είναι επόμενο να αιχμαλωτισθή η ψυχή μας στα πάθη.

 Ο Παπα-Τύχων έλεγε στους μοναχούς ότι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »