ἔχουν ὠφέλεια καί οὐράνιο μισθό, ὅταν τίς ὑπομένουμε"

 

ἔχουν ὠφέλεια καί οὐράνιο μισθό, ὅταν τίς ὑπομένουμε"

Κάποιος Γέροντας πρίν ἀπό λίγα χρόνια εἶχε ταλαιπωρηθῆ πολύ ἀπό ἀρρώστιες καί τελικά πέθανε, χωρίς νά γογγύση καθόλου.

Μετά ἀπό λίγο διάστημα ἀρρώστησε καί ὁ ὑποτακτικός του καί, ἐπειδή δέν εἶχε ξαναρρωστήσει, εἶχε πανικοβληθῆ καί ἑτοιμάσθηκε νά πάη στόν κόσμο σέ γιατρούς, γιά νά θεραπευθῆ. Τό βράδυ ὅμως βλέπει στόν ὕπνο του τόν Γέροντά του, καί τοῦ λέει:

- Τέκνον μου, ἐάν θέλης, ἄκουσέ με καί μήν πᾶς πουθενά• κᾶνε ὑπομονή. Ἐγώ ἐδῶ δέν βρῆκα καμιά ὠφέλεια ἀπό τά ἔργα μου, μόνο ἡ ἀρρώστια μέ ὠφέλησε. Μεῖνε λοιπόν στό Περιβόλι τῆς Παναγίας καί κᾶνε λίγο ὑπομονή στούς πόνους, καί πολλή...

Διαβάστε περισσότερα » 

 

 

 

 

 

 

Ἅγιος Παΐσιος: «Τῆς… κακοφάνηκε τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, γιατί εἶπα κανα - δυὸ λόγια μὲ παράπονο!»

Φωτογραφία Ρωμαίικου: Τὸ ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας στὴν Κόνιτσα

ὅπου ὁ Ἅγιος εἶχε τὴν πρώτη του θεοπτία σὲ παιδικὴ ἡλικία...

Καθένας ἀπὸ κάποιο γεγονὸς ποὺ τοῦ ἔχει συμβῆ μὲ τὴν βοήθεια ἐνός Ἁγίου, ἔχει καὶ μία ἰδιαίτερη ἀγάπη στὸν Ἅγιο αὐτόν. Μπορεῖ νὰ εἶναι σοβαρὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἁπλό. Νά, ἐγὼ ἐπειδὴ ἀπὸ μικρὸς πήγαινα στὸ Ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, ἐκεῖ στὴν Κόνιτσα, ἔχω σὲ μεγάλη εὐλάβεια τὴν Ἁγία Βαρβάρα. Ἡ Ἁγία μὲ βοήθησε καὶ στὸν στρατό, ὅταν μὲ πῆραν στοὺς ἀσυρματιστές, ἐνῶ ἤμουν ἀγράμματος μὲ βοήθησε ὕστερα καὶ στὸ Σανατόριο μετὰ τὴν ἐγχείριση στοὺς πνεύμονες. Τότε οἱ γιατροί μοῦ εἶχαν πεῖ ὅτι, μόλις θὰ καθάριζε ὁ πνεύμονας, θὰ ἀφαιροῦσαν τὰ λάστιχα καὶ τὸ μηχάνημα. Καὶ ἐνῶ θὰ τὰ ἔβγαζαν σέ πέντε μέρες, εἶχαν περάσει εἴκοσι πέντε μέρες καὶ δὲν τὰ εἶχαν ἀφαιρέσει, καὶ ὑπέφερα πολύ. Τὸ Σάββατο 3 Δεκεμβρίου περίμενα τοὺς γιατρούς, γιὰ νὰ μὲ ἐλευθερώσουν ἀπὸ τὸ μαρτύριο αὐτό, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν φάνηκαν.
Τὴν Κυριακὴ τὸ πρωί, ποὺ ἦταν ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας…

Δεῖτε καὶ ἄλλες ἀποκλειστικὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὸ ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας 
στὴν Κόνιτσα τὴν πόλη τοῦ Ἁγίου Παϊσίου

Τὸ παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου γιὰ τὶς προγαμιαῖες σχέσεις

Διαβάστε περισσότερα »

 

 

 

 

 

Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος: Θέλουμε ἀνθρώπους πύρινης προσευχῆς. Ταπείνωση, μετάνοια κι ὅλα θά τακτοποιηθοῦν

Θά σᾶς πῶ καί κάτι πού πιέζει τό μυαλό μου νά σᾶς τό πῶ. Τό 1990, ὅταν ἤμουν προϊστάμενος καί ἀντιπρόσωπος στήν Ἱερά κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὅρους, γέμισε τό Ἅγιο Ὅρος ἀπό λύκους. Κατά ἕναν παράδοξο τρόπο, παρά πολλοί λύκοι μπῆκαν στό Ἅγιο Ὅρος. 

Ὅσοι ἀπό σᾶς, ἄντρες, ἔρχονταν τότε στό Ἅγιον Ὅρος, θυμοῦνται ὅτι ἦταν ἐπικύνδυνα τά πράγματα. Οἱ λύκοι ἔφαγαν πολλά ἄλλα ζῶα, πολλά μουλάρια καί ζῶα πού χρησίμευαν στούς πατέρες. Καί κινδύνεψαν καί ἄνθρωποι καί μοναχοί. 

Τότε λοιπόν πήγαμε στόν πατέρα Παΐσιο, στόν ἅγιο Παΐσιο, κάποιοι πατέρες καί τοῦ εἴπαμε ὅτι ξέρεις γέροντα, ἔχει μεγάλο πρόβλημα μέ τούς λύκους, θά φᾶνε κανέναν ἄνθρωπο στό τέλος. Κι ἦταν ὄντως μεγάλο τό πρόβλημα. Θά δοῦμε νά κάνουμε καμιά ἐκστρατεία, νά φέρουμε κυνηγούς νά τούς κυνηγήσουν. Λέει, δέν ντρέπεστε; θά φέρετε κυνηγούς.. Θά κάνετε προσευχή, θά φύγουν οἱ λύκοι! Μά πῶς...

Διαβάστε περισσότερα »