Του.Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Γέροντα, δέν βλέπω τά σφάλματα μου καί ή καρδιά μου είναι πέτρα.

-Μερικές φορές επιτρέπει ό Θεός νά μή βλέπουμε τά σφάλματα μας καί νά είναι ή καρδιά μας πέτρα, γιατί μπορεί ό διάβολος νά μάς ρίξη στήν απελπισία.
Ό άνθρωπος πρέπει νά σκέφτεται τήν άμαρτωλότητά του μέ διάκριση. Ή μετάνοια πού έχει μέσα της άγχος καί απελπισία δέν είναι άπό τόν Θεό έχει βάλει καί τό ταγκαλάκι τήν ουρίτσα του. Πρέπει νά προσέξη κανείς, γιατί μπορεί ό διάβολος νά τόν πιάση άπό τά δεξιά, άπό τήν μετάνοια, καί νά τόν πετάξη στά αριστερά, στήν θλίψη καί στήν απογοήτευση, ώστε νά τόν τσάκιση ψυχικά καί σωματικά καί νά τόν άχρηστέψη.
Φέρνει δηλαδή τήν άλλη συντριβή, πού έχει άγχος, γιά νά τόν κάνη συντρίμμια. Μπορεί λ.χ. νά τοϋ πή: ¨Είσαι πολύ αμαρτωλός, δέν θά σωθής.
Δήθεν ενδιαφέρεται γιά τήν ψυχή του, καί τοϋ δημιουργεί άγχος καί απελπισία!
Μά δέν θά αφήσω τόν διάβολο νά κάνη ό,τι θέλει. Όταν ό διάβολος σοϋ λέη: ¨είσαι αμαρτωλή, νά τοϋ λές: ¨Τί σέ ενδιαφέρει εσένα; Όταν θέλω έγώ, θά πώ ότι είμαι αμαρτωλή, όχι όταν θέλης εσύ.

Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτη.