Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Μερικά παιδιά, Γέροντα, ρωτοῦν: «Γιατί ἔπρεπε νὰ σταυρωθῆ ὁ Χριστός;
Δὲν μποροῦσε νὰ σώση ὁ Θεὸς τὸν κόσμο μὲ ἄλλον τρόπο;».
–Ἐδῶ τὸν ἔσωσε μὲ τέτοιο τρόπο καὶ δὲν συγκινοῦνται οἱ ἄνθρωποι, ποῦ νὰ τὸν ἔσωζε μὲ ἄλλον τρόπο! Εἶναι καὶ μερικοί ποὺ λένε: «Ὁ Θεὸς δὲν ἔπαθε τίποτε. Ὁ Υἱός θυσιάστηκε». Ἕνας πατέρας, γιὰ μένα, θὰ προτιμοῦσε νὰ θυσιασθῆ ὁ ἴδιος, παρά νὰ θυσιασθῆ τὸ παιδί του. Πιὸ ὀδυνηρό εἶναι γιὰ ἕναν πατέρα νὰ θυσιασθῆ τὸ παιδί τοῦ παρά ὁ ἴδιος. Ἀφοῦ δὲν καταλαβαίνουν τί θὰ πῆ ἀγάπη, τί νὰ πῆς;Ἄλλος μου εἶπε: «Ὁ Ἀδάμ εἶχε δύο παιδιά, τὸν Ἄβελ καὶ τὸν Κάιν. Μετά ποῦ βρέθηκε ἡ γυναίκα γιὰ τὸν Κάιν;». Ἄν διαβάση ὅμως κανεὶς στὴν Παλαιά Διαθήκη, θὰ δή ὅτι ὁ Ἀδάμ «ἐγέννησεν υἱούς καὶ θυγατέρας»141μετά τὸν Σήθ. Ὁ Κάιν εἶχε φύγει στὰ βουνά μετά τὸν φόνο τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ δὲν ἤξερε ὅτι ἡ γυναίκα ποὺ πῆρε ἦταν ἀδελφή του. Τὰ οἰκονόμησε ἔτσι ὁ Θεός, νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ μία φυλή, γιὰ νὰ μήν ὑπάρχη ἡ κακία καὶ τὸ ἔγκλημα. Νὰ λένε: «Ἀπὸ τούς ἴδιους γονεῖς εἴμαστε, τὸν Ἀδάμ καὶ τὴν Εὕα», γιὰ νὰ φρενάρεται ἡ κακία ἡ ἀνθρώπινη. Πάρ ́ ὅλα αὐτά, βλέπεις τί κακία ὑπάρχει σήμερα!Τί τραβάω μὲ μερικούς τέτοιους ποὺ ἔρχονται στὸ Καλύβι! Τούς λέω: «Μὲ πονάει τὸ κεφάλι καὶ δὲν ἔχω ἀσπιρίνη». Μετά φεύγουν καὶ στενοχωρημένοι. Δὲν καταλαβαίνουν γιατί τούς λέω ὅτι μὲ πονάει τὸ κεφάλι μου καὶ λένε: «Τόσο κόπο κάναμε καὶ μᾶς λέει ὅτι πονάει τὸ κεφάλι του!».Ἄλλοι μὲ ρωτοῦν: «Νὰ σοῦ φέρουμε μία ἀσπιρίνη;».
Χρειάζεται πολλή προσοχή. Ἡ ἄτακτη καὶ ἀπρόσεκτη συμπεριφορά εἶναι ἐμπόδιό της θείας Χάριτος. Ἡ ἔλλειψη τοῦ σεβασμοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἐμπόδιο γιὰ νὰ πλησιάση ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Ὅσο ἀτίθασα εἶναι τὰ παιδιά, τόσο ἐγκαταλείπονται ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἡ κοσμική ἐλευθερία ἐδίωξε ὄχι μόνον τὴν εὐλάβεια ἀλλὰ καὶ τὴν κοσμική εὐγένεια. Ἔρχονται ἐκεῖ στὸ Καλύβι μερικά παιδιά καὶ φωνάζουν στὸν πατέρα τους: «Ἔ, πατέρα, ἔχεις τσιγάρα; τελείωσαν τὰ δικά μου». Ποῦ πρῶτα; Καὶ νὰ κάπνιζε κανένα, θὰ κάπνιζε κρυφά. Τώρα σάν νὰ μή συμβαίνη τίποτε! Πῶς νὰ μήν ἀπογυμνωθοῦν μετά τελείως ἀπὸ τὴν θεία Χάρη; Σήμερα κοπέλες βρίζουν τὰ ἀδέλφια τους, ἐπειδή θρησκεύουν, μπροστὰ στὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μὲ τόσο βρώμικες κουβέντες, καὶ ὁ πατέρας δὲν λέει τίποτε. Σηκώθηκαν τὰ μαλλιά μου, ὅταν τὸ ἄκουσα. Παραμιλοῦσα, ὅταν ἔμεινα μόνος.
Δὲν μποροῦσε νὰ σώση ὁ Θεὸς τὸν κόσμο μὲ ἄλλον τρόπο;».
–Ἐδῶ τὸν ἔσωσε μὲ τέτοιο τρόπο καὶ δὲν συγκινοῦνται οἱ ἄνθρωποι, ποῦ νὰ τὸν ἔσωζε μὲ ἄλλον τρόπο! Εἶναι καὶ μερικοί ποὺ λένε: «Ὁ Θεὸς δὲν ἔπαθε τίποτε. Ὁ Υἱός θυσιάστηκε». Ἕνας πατέρας, γιὰ μένα, θὰ προτιμοῦσε νὰ θυσιασθῆ ὁ ἴδιος, παρά νὰ θυσιασθῆ τὸ παιδί του. Πιὸ ὀδυνηρό εἶναι γιὰ ἕναν πατέρα νὰ θυσιασθῆ τὸ παιδί τοῦ παρά ὁ ἴδιος. Ἀφοῦ δὲν καταλαβαίνουν τί θὰ πῆ ἀγάπη, τί νὰ πῆς;Ἄλλος μου εἶπε: «Ὁ Ἀδάμ εἶχε δύο παιδιά, τὸν Ἄβελ καὶ τὸν Κάιν. Μετά ποῦ βρέθηκε ἡ γυναίκα γιὰ τὸν Κάιν;». Ἄν διαβάση ὅμως κανεὶς στὴν Παλαιά Διαθήκη, θὰ δή ὅτι ὁ Ἀδάμ «ἐγέννησεν υἱούς καὶ θυγατέρας»141μετά τὸν Σήθ. Ὁ Κάιν εἶχε φύγει στὰ βουνά μετά τὸν φόνο τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ δὲν ἤξερε ὅτι ἡ γυναίκα ποὺ πῆρε ἦταν ἀδελφή του. Τὰ οἰκονόμησε ἔτσι ὁ Θεός, νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ μία φυλή, γιὰ νὰ μήν ὑπάρχη ἡ κακία καὶ τὸ ἔγκλημα. Νὰ λένε: «Ἀπὸ τούς ἴδιους γονεῖς εἴμαστε, τὸν Ἀδάμ καὶ τὴν Εὕα», γιὰ νὰ φρενάρεται ἡ κακία ἡ ἀνθρώπινη. Πάρ ́ ὅλα αὐτά, βλέπεις τί κακία ὑπάρχει σήμερα!Τί τραβάω μὲ μερικούς τέτοιους ποὺ ἔρχονται στὸ Καλύβι! Τούς λέω: «Μὲ πονάει τὸ κεφάλι καὶ δὲν ἔχω ἀσπιρίνη». Μετά φεύγουν καὶ στενοχωρημένοι. Δὲν καταλαβαίνουν γιατί τούς λέω ὅτι μὲ πονάει τὸ κεφάλι μου καὶ λένε: «Τόσο κόπο κάναμε καὶ μᾶς λέει ὅτι πονάει τὸ κεφάλι του!».Ἄλλοι μὲ ρωτοῦν: «Νὰ σοῦ φέρουμε μία ἀσπιρίνη;».
Χρειάζεται πολλή προσοχή. Ἡ ἄτακτη καὶ ἀπρόσεκτη συμπεριφορά εἶναι ἐμπόδιό της θείας Χάριτος. Ἡ ἔλλειψη τοῦ σεβασμοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἐμπόδιο γιὰ νὰ πλησιάση ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Ὅσο ἀτίθασα εἶναι τὰ παιδιά, τόσο ἐγκαταλείπονται ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἡ κοσμική ἐλευθερία ἐδίωξε ὄχι μόνον τὴν εὐλάβεια ἀλλὰ καὶ τὴν κοσμική εὐγένεια. Ἔρχονται ἐκεῖ στὸ Καλύβι μερικά παιδιά καὶ φωνάζουν στὸν πατέρα τους: «Ἔ, πατέρα, ἔχεις τσιγάρα; τελείωσαν τὰ δικά μου». Ποῦ πρῶτα; Καὶ νὰ κάπνιζε κανένα, θὰ κάπνιζε κρυφά. Τώρα σάν νὰ μή συμβαίνη τίποτε! Πῶς νὰ μήν ἀπογυμνωθοῦν μετά τελείως ἀπὸ τὴν θεία Χάρη; Σήμερα κοπέλες βρίζουν τὰ ἀδέλφια τους, ἐπειδή θρησκεύουν, μπροστὰ στὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μὲ τόσο βρώμικες κουβέντες, καὶ ὁ πατέρας δὲν λέει τίποτε. Σηκώθηκαν τὰ μαλλιά μου, ὅταν τὸ ἄκουσα. Παραμιλοῦσα, ὅταν ἔμεινα μόνος.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «ΜὲΠόνο καὶἈγάπη»-146
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Φθάνουν νὰ κρίνουν καὶ τὸν Θεό.
–Γέροντα, στὴν νέα γενιά ὑπάρχει αὐτή ἡ τάση νὰ κρίνουν τούς πάντες καὶ τὰ πάντα ἤ ἔτσι ἦταν πάντοτε;
–Ὄχι, παλιά δὲν ἦταν ἔτσι· αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Τώρα δὲν φθάνει ποὺ κρίνουν λαϊκούς, ὅλους τους πολιτικούς καὶ τούς ἐκκλησιαστικούς, ἀλλὰ κρίνουν καὶ Ἁγίους καὶ φθάνουν νὰ κρίνουν καὶ τὸν Θεό. «Ὁ Θεός, λένε, στὸ τάδε θέμα ἔτσι ἔπρεπε νὰ ἐνεργήση· δὲν ἐνήργησε σωστὰ. Αὐτὸ ὁ Θεὸς δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνη»!
Ἀκοῦς κουβέντα;
«Βρέ, παιδί μου, ἐσύ θὰ πῆς;».
«Γιατί;
Λέω τὴν γνώμη μου», σοῦ λέει καὶ δὲν καταλαβαίνει πόση ἀναίδεια ἔχει αὐτό. Τὸ κοσμικό πνεῦμα ἔχει καταστρέψει πολλά καλά πράγματα. Προχωράει τὸ κακό σὲ ἄσχημη κατάσταση, σὲ βλασφημία. Κρίνουν τὸν Θεό καὶ οὔτε τούς πειράζει ὁ λογισμός ὅτι εἶναι βλασφημία. Εἶναι καὶ μερικοί ποὺ ἔχουν μπόι καὶ, ἄν ἔχουν καὶ λίγη λογική, ἀρχίζουν: «Αὐτός εἶναι γιὰ μία χούφτα, ἐκεῖνος περπατάει στραβά, ὁ ἄλλος κάνει ἔτσι»καὶ δὲν ὑπολογίζουν κανέναν.Ἦρθε μία φορά στὸ Καλύβι ἕνας καὶ μοῦ λέει: «Ὁ Θεὸς δὲν ἔπρεπε αὐτὸ νὰ τὸ κάνη ἔτσι». «Ἐσύ, τοῦ λέω, μπορεῖς νὰ κρατήσης μία πετρούλα στὸν ἀέρα; Αὐτὰ τὰ ἀστέρια ποὺ βλέπεις, δὲν εἶναι μπίλιες ποὺ γυαλίζουν. Εἶναι ὁλόκληροι ὄγκοι ποὺ κινοῦνται ἰλιγγιωδῶς καὶ συγκρατοῦνται, χωρίς νὰ ἐκτροχιάζωνται». «Αὐτό, κατὰ τὴν γνώμη μου, δὲν ἔπρεπε νὰ γίνη ἔτσι», ξαναλέει. Ἀκοῦς κουβέντα! Μά ἐμεῖς θὰ κρίνουμε τὸν Θεό;
Μπῆκε ἡ λογική καὶ ἔλειψε ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Καὶ ἄν τοῦ πῆς τίποτε, σοῦ λέει: «Μὲ συγχωρῆς, τὴν γνώμη μου εἶπα· δὲν μπορῶ νὰ πῶ τὴν γνώμη μου;».
Τί ἀκούει ὁ Θεὸς ἀπὸ ἐμᾶς! Εὐτυχῶς ποὺ δὲν μᾶς παίρνει τοῖς μετρητοῖς.Στὴν Παλαιά Διαθήκη ἀναφέρεται ὅτι εἶπε ὁ Θεὸς στούς Ἰσραηλίτες «Διῶξτε τούς Χαναναίους ἀπὸ τὴν χώρα τελείως».
Γιὰ νὰ τὸ πῆ ὁ Θεός, κάτι ἤξερε. Ἀλλά αὐτοί εἶπαν: «Δὲν εἶναι πολύ φιλάνθρωπο αὐτό. Ἄς τούς ἀφήσουμε· ἄς μήν τούς ἐξοντώσουμε». Μετά ὅμως παρασύρθηκαν στὴν ἀνηθικότητα, στὴν εἰδωλολατρία, καὶ
θυσίαζαν τὰ παιδιά τους στὰ εἴδωλα, ὅπως λέει στὸν Ψαλμό140. Ὁ Θεὸς γιὰ ὅ,τι κάνει κάτι ξέρει. Καὶ λένε μερικοί μὲ ἀναίδεια: «Γιατί νὰ κάνη τὴν κόλαση ὁ Θεός;».Ἀρχίζει ἡ κρίση καὶ ἀπὸ ́κεῖ καὶ πέρα δὲν ἔχει κανεὶς πνευματική κατάσταση, δὲν ἔχει λίγη Χάρη Θεοῦ, γιὰ νὰ καταλάβη λίγο πιὸ βαθιά, νὰ καταλάβη δηλαδή γιὰ ποιό λόγο ὁ Θεὸς ἔκανε κάτι. Τὸ «γιατί;»εἶναι κρίση, ὑπερηφάνεια, ἐγωισμός.
–Γέροντα, στὴν νέα γενιά ὑπάρχει αὐτή ἡ τάση νὰ κρίνουν τούς πάντες καὶ τὰ πάντα ἤ ἔτσι ἦταν πάντοτε;
–Ὄχι, παλιά δὲν ἦταν ἔτσι· αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Τώρα δὲν φθάνει ποὺ κρίνουν λαϊκούς, ὅλους τους πολιτικούς καὶ τούς ἐκκλησιαστικούς, ἀλλὰ κρίνουν καὶ Ἁγίους καὶ φθάνουν νὰ κρίνουν καὶ τὸν Θεό. «Ὁ Θεός, λένε, στὸ τάδε θέμα ἔτσι ἔπρεπε νὰ ἐνεργήση· δὲν ἐνήργησε σωστὰ. Αὐτὸ ὁ Θεὸς δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνη»!
Ἀκοῦς κουβέντα;
«Βρέ, παιδί μου, ἐσύ θὰ πῆς;».
«Γιατί;
Λέω τὴν γνώμη μου», σοῦ λέει καὶ δὲν καταλαβαίνει πόση ἀναίδεια ἔχει αὐτό. Τὸ κοσμικό πνεῦμα ἔχει καταστρέψει πολλά καλά πράγματα. Προχωράει τὸ κακό σὲ ἄσχημη κατάσταση, σὲ βλασφημία. Κρίνουν τὸν Θεό καὶ οὔτε τούς πειράζει ὁ λογισμός ὅτι εἶναι βλασφημία. Εἶναι καὶ μερικοί ποὺ ἔχουν μπόι καὶ, ἄν ἔχουν καὶ λίγη λογική, ἀρχίζουν: «Αὐτός εἶναι γιὰ μία χούφτα, ἐκεῖνος περπατάει στραβά, ὁ ἄλλος κάνει ἔτσι»καὶ δὲν ὑπολογίζουν κανέναν.Ἦρθε μία φορά στὸ Καλύβι ἕνας καὶ μοῦ λέει: «Ὁ Θεὸς δὲν ἔπρεπε αὐτὸ νὰ τὸ κάνη ἔτσι». «Ἐσύ, τοῦ λέω, μπορεῖς νὰ κρατήσης μία πετρούλα στὸν ἀέρα; Αὐτὰ τὰ ἀστέρια ποὺ βλέπεις, δὲν εἶναι μπίλιες ποὺ γυαλίζουν. Εἶναι ὁλόκληροι ὄγκοι ποὺ κινοῦνται ἰλιγγιωδῶς καὶ συγκρατοῦνται, χωρίς νὰ ἐκτροχιάζωνται». «Αὐτό, κατὰ τὴν γνώμη μου, δὲν ἔπρεπε νὰ γίνη ἔτσι», ξαναλέει. Ἀκοῦς κουβέντα! Μά ἐμεῖς θὰ κρίνουμε τὸν Θεό;
Μπῆκε ἡ λογική καὶ ἔλειψε ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Καὶ ἄν τοῦ πῆς τίποτε, σοῦ λέει: «Μὲ συγχωρῆς, τὴν γνώμη μου εἶπα· δὲν μπορῶ νὰ πῶ τὴν γνώμη μου;».
Τί ἀκούει ὁ Θεὸς ἀπὸ ἐμᾶς! Εὐτυχῶς ποὺ δὲν μᾶς παίρνει τοῖς μετρητοῖς.Στὴν Παλαιά Διαθήκη ἀναφέρεται ὅτι εἶπε ὁ Θεὸς στούς Ἰσραηλίτες «Διῶξτε τούς Χαναναίους ἀπὸ τὴν χώρα τελείως».
Γιὰ νὰ τὸ πῆ ὁ Θεός, κάτι ἤξερε. Ἀλλά αὐτοί εἶπαν: «Δὲν εἶναι πολύ φιλάνθρωπο αὐτό. Ἄς τούς ἀφήσουμε· ἄς μήν τούς ἐξοντώσουμε». Μετά ὅμως παρασύρθηκαν στὴν ἀνηθικότητα, στὴν εἰδωλολατρία, καὶ
θυσίαζαν τὰ παιδιά τους στὰ εἴδωλα, ὅπως λέει στὸν Ψαλμό140. Ὁ Θεὸς γιὰ ὅ,τι κάνει κάτι ξέρει. Καὶ λένε μερικοί μὲ ἀναίδεια: «Γιατί νὰ κάνη τὴν κόλαση ὁ Θεός;».Ἀρχίζει ἡ κρίση καὶ ἀπὸ ́κεῖ καὶ πέρα δὲν ἔχει κανεὶς πνευματική κατάσταση, δὲν ἔχει λίγη Χάρη Θεοῦ, γιὰ νὰ καταλάβη λίγο πιὸ βαθιά, νὰ καταλάβη δηλαδή γιὰ ποιό λόγο ὁ Θεὸς ἔκανε κάτι. Τὸ «γιατί;»εἶναι κρίση, ὑπερηφάνεια, ἐγωισμός.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «ΜὲΠόνο καὶἈγάπη»-145
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Γέροντα,
Όταν λέμε «αμέριμνο», τί εννοούμε ακριβώς;
– Όταν δουλεύης, να μην ξεχνάς τον Χριστό.
Να κάνης την δουλειά με χαρά, αλλά ο νούς και η καρδιά να είναι στον Χριστό.
Τότε και δεν θα κουράζεσαι, και πνευματικά θα μπορής να κάνης.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου:
Όταν λέμε «αμέριμνο», τί εννοούμε ακριβώς;
– Όταν δουλεύης, να μην ξεχνάς τον Χριστό.
Να κάνης την δουλειά με χαρά, αλλά ο νούς και η καρδιά να είναι στον Χριστό.
Τότε και δεν θα κουράζεσαι, και πνευματικά θα μπορής να κάνης.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου:
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
-Γέροντα, πολύ παιδεύομαι μέ κάτι λογισμούς...
-Είναι τοϋ πειρασμού.
Ειρήνευε και μήν τους άκοϋς.
Έσύ είσαι ευαίσθητη.
Ό διάβολος εκμεταλλεύεται τήν ευαισθησία σου, σέ κάνει νά λεπτολογής μερικά πράγματα, κολλάει τό μυαλό σου έκεϊ και βασανίζεσαι άδικα. Μπορεί νά σοϋ φέρη άσχημους λογισμούς λ.χ. γιά τήν Γερόντισσα ή και γιά μένα τον ϊδιο. Μήν τους δίνης σημασία.
Ένας βλάσφημος λογισμός, αν τοϋ δώσης λίγη σημασία, μπορεί νά σέ ταλαιπωρήση, νά σέ τσακίση. Σοϋ χρειάζεται λίγη καλή αδιαφορία.
Μέ βλάσφημους λογισμούς βασανίζει ό διάβολος συνήθως τους πολύ ευλαβείς και πολύ ευαίσθητους.
Μεγαλοποιεϊ τήν πτώση τους, γιά νά τους θλίβη, και εάν δέν κατορθώση νά τους φέρη σέ απόγνωση, ώστε νά αυτοκτονήσουν, προσπαθεί τουλάχιστον νά τους τρελλάνη και νά τους άχρηστέψη. Καί εάν δέν μπόρεση νά κάνη ούτε καί αυτό, τον ευχαριστεί νά τους φέρη έστω μία μελαγχολία.
Γέροντα, μερικές φορές δέχομαι τους βλάσφημους λογισμούς, συγκατατίθεμαι, καί μετά τό καταλαβαίνω, άλλα δέν μπορώ νά τους διώξω.
-Έσύ ξέρεις τί παθαίνεις; Κάποια στιγμή έχεις άλλου τόν νοϋ σου, εϊσαι αφηρημένη καί χαζεύεις μέ ανοιχτό τό στόμα. Έρχεται τότε τό ταγκαλάκι, σού ρίχνει μέσα μιά καραμέλα κι έσύ αρχίζεις νά τήν πιπιλίζης. Νιώθεις τήν γεύση της καί μετά δυσκολεύεσαι νά τήν πετάξης. Πρέπει, μόλις σέ γλυκάνη λίγο, αμέσως νά τήν πετάξης.
-Καί όταν, Γέροντα, περνάη ένας βλάσφημος λογισμός, τόν δέχωμαι λίγο καί μετά τόν διώχνω; -Τότε είναι σάν νά σού έδωσε ό διάβολος μιά καραμέλα, τήν πιπίλισες λίγο καί μετά τήν έφτυσες.
Πρέπει νά τήν φτύσης αμέσως. Διαφορετικά, στην αρχή θά σέ ξεγελάη μέ μιά καραμέλα καί ύστερα θά σέ ποτίζη φαρμάκι καί θά σέ κοροϊδεύη
-Είναι τοϋ πειρασμού.
Ειρήνευε και μήν τους άκοϋς.
Έσύ είσαι ευαίσθητη.
Ό διάβολος εκμεταλλεύεται τήν ευαισθησία σου, σέ κάνει νά λεπτολογής μερικά πράγματα, κολλάει τό μυαλό σου έκεϊ και βασανίζεσαι άδικα. Μπορεί νά σοϋ φέρη άσχημους λογισμούς λ.χ. γιά τήν Γερόντισσα ή και γιά μένα τον ϊδιο. Μήν τους δίνης σημασία.
Ένας βλάσφημος λογισμός, αν τοϋ δώσης λίγη σημασία, μπορεί νά σέ ταλαιπωρήση, νά σέ τσακίση. Σοϋ χρειάζεται λίγη καλή αδιαφορία.
Μέ βλάσφημους λογισμούς βασανίζει ό διάβολος συνήθως τους πολύ ευλαβείς και πολύ ευαίσθητους.
Μεγαλοποιεϊ τήν πτώση τους, γιά νά τους θλίβη, και εάν δέν κατορθώση νά τους φέρη σέ απόγνωση, ώστε νά αυτοκτονήσουν, προσπαθεί τουλάχιστον νά τους τρελλάνη και νά τους άχρηστέψη. Καί εάν δέν μπόρεση νά κάνη ούτε καί αυτό, τον ευχαριστεί νά τους φέρη έστω μία μελαγχολία.
Γέροντα, μερικές φορές δέχομαι τους βλάσφημους λογισμούς, συγκατατίθεμαι, καί μετά τό καταλαβαίνω, άλλα δέν μπορώ νά τους διώξω.
-Έσύ ξέρεις τί παθαίνεις; Κάποια στιγμή έχεις άλλου τόν νοϋ σου, εϊσαι αφηρημένη καί χαζεύεις μέ ανοιχτό τό στόμα. Έρχεται τότε τό ταγκαλάκι, σού ρίχνει μέσα μιά καραμέλα κι έσύ αρχίζεις νά τήν πιπιλίζης. Νιώθεις τήν γεύση της καί μετά δυσκολεύεσαι νά τήν πετάξης. Πρέπει, μόλις σέ γλυκάνη λίγο, αμέσως νά τήν πετάξης.
-Καί όταν, Γέροντα, περνάη ένας βλάσφημος λογισμός, τόν δέχωμαι λίγο καί μετά τόν διώχνω; -Τότε είναι σάν νά σού έδωσε ό διάβολος μιά καραμέλα, τήν πιπίλισες λίγο καί μετά τήν έφτυσες.
Πρέπει νά τήν φτύσης αμέσως. Διαφορετικά, στην αρχή θά σέ ξεγελάη μέ μιά καραμέλα καί ύστερα θά σέ ποτίζη φαρμάκι καί θά σέ κοροϊδεύη
Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτη.
13 Έτσι αποκαλούσε ό Γέροντας τόν διάβολο.
13 Έτσι αποκαλούσε ό Γέροντας τόν διάβολο.
Οι καλοί λογισμοί φέρνουν τήν πνευματική υγεία
- Γέροντα, ποια είναι τά χαρακτηριστικά τού αδύνατου λογισμού;
-Τί εννοείς;
Πρώτη φορά το ακούω αυτό.
-Είχατε πει, το να βάλη κανείς αριστερό λογισμό, να παρεξήγηση μια συμπεριφορά...
-Καί το είπα αδύνατο λογισμό αυτό;
-Θυμήθηκα εκείνον πού ήθελε να μείνη κοντά σας ως υποτακτικός καί τοϋ είπατε: ¨Δέν σέ κρατώ, γιατί έχεις αδύνατο λογισμό.
-Όχι, δέν το είπα έτσι.
¨Δέν σέ παίρνω, τοϋ είπα, για υποτακτικό, γιατί δέν έχεις υγεία πνευματική. ¨
Τί θά πή υγεία πνευματική;, μέ ρωτάει.
¨Δέν έχεις καλούς λογισμούς, τοϋ λέω.
Σάν άνθρωπος θά έχω τά κουσούρια μου, καί σάν καλόγερος τόσα χρόνια θά έχω καί μερικές αρετές.
Αν δέν έχης καλό λογισμό, θά βλάπτεσαι καί από τά κουσούρια μου καί από τις αρετές μου
. Γιά ένα μικρό παιδί μπορεί νά πή κανείς ότι έχει αδύνατο λογισμό, γιατί είναι ακόμη ανώριμο, όχι όμως γιά έναν μεγάλο. -Όλοι οί μεγάλοι, Γέροντα, είναι ώριμοι;
-Μερικοί άπό το κεφάλι τους δέν ωριμάζουν. Άλλο, αν δέν τους κόβη. Όταν κάποιος δέν κινήται απλά, ό λογισμός του πηγαίνει στο κακό καί όλα τά παίρνει στραβά.
Αυτός δέν έχει υγεία πνευματική καί δέν βοηθιέται ούτε άπό το καλό βασανίζεται καί μέ το καλό.
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου.!
ΓΕΡΟΝΤΑ, πῶς θὰ βοηθηθῶ στὸν ἀγώνα κατὰ τῶν κακών ἀριστερῶν λογισμῶν;
– Μὲ τὴν ἐγρήγορση καὶ τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή. Ἂν βρίσκεσαι σὲ ἐγρήγορση, προσέχεις καὶ φέρνεις καλοὺς λογισμούς. Π.χ. βλέπεις ἕνα ποτήρι καὶ σκέφτεσαι τὸ Ἅγιο Ποτήριο, τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο, τὸν Χριστὸ κ.λπ. Ἐνῶ, ἂν δὲν βρίσκεσαι σὲ ἐγρήγορση, μπορεῖ ὁ νοῦς σου νὰ πάη σὲ διάφορα μὴ πνευματικὰ πράγματα ἢ ἀκόμη καὶ σὲ ἐλεεινά. Γι᾿ αὐτὸ προσπάθησε νὰ μὴ μαζεύης σαβούρα λογισμῶν καὶ ὕστερα παλεύης νὰ τοὺς διώξης.
Νὰ λὲς τὴν εὐχὴ"Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον"
με καὶ νὰ συγκεντρώνεσαι.
Καὶ ἂν φεύγη ὁ νοῦς σου, πάλι νὰ τὸν ἐπαναφέρης καὶ συνέχεια νὰ κάνης τὸ ἴδιο. Μὴν ἀφήνης τὸν νοῦ σου νὰ γυρίζη. Γιατί, ἀκόμη κι ἂν ὁ νοῦς δὲν βρίσκεται πάντοτε σὲ ἄσχημα πράγματα ἀλλὰ σὲ οὐδέτερα, ὡστόσο καὶ αὐτὰ τὸν ἐξουδετερώνουν μὲ τὸν περισπασμό, καὶ γίνεται σπατάλη. Οἱ λογισμοὶ μάλιστα ποὺ δημιουργεῖ ὁ περισπασμὸς εἶναι πιὸ ὕπουλοι ἀπὸ τοὺς κακούς, ἐπειδὴ δὲν τοὺς καταλαβαίνουμε, γιὰ νὰ τοὺς πετάξουμε.
– Μὲ τὴν ἐγρήγορση καὶ τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή. Ἂν βρίσκεσαι σὲ ἐγρήγορση, προσέχεις καὶ φέρνεις καλοὺς λογισμούς. Π.χ. βλέπεις ἕνα ποτήρι καὶ σκέφτεσαι τὸ Ἅγιο Ποτήριο, τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο, τὸν Χριστὸ κ.λπ. Ἐνῶ, ἂν δὲν βρίσκεσαι σὲ ἐγρήγορση, μπορεῖ ὁ νοῦς σου νὰ πάη σὲ διάφορα μὴ πνευματικὰ πράγματα ἢ ἀκόμη καὶ σὲ ἐλεεινά. Γι᾿ αὐτὸ προσπάθησε νὰ μὴ μαζεύης σαβούρα λογισμῶν καὶ ὕστερα παλεύης νὰ τοὺς διώξης.
Νὰ λὲς τὴν εὐχὴ"Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον"
με καὶ νὰ συγκεντρώνεσαι.
Καὶ ἂν φεύγη ὁ νοῦς σου, πάλι νὰ τὸν ἐπαναφέρης καὶ συνέχεια νὰ κάνης τὸ ἴδιο. Μὴν ἀφήνης τὸν νοῦ σου νὰ γυρίζη. Γιατί, ἀκόμη κι ἂν ὁ νοῦς δὲν βρίσκεται πάντοτε σὲ ἄσχημα πράγματα ἀλλὰ σὲ οὐδέτερα, ὡστόσο καὶ αὐτὰ τὸν ἐξουδετερώνουν μὲ τὸν περισπασμό, καὶ γίνεται σπατάλη. Οἱ λογισμοὶ μάλιστα ποὺ δημιουργεῖ ὁ περισπασμὸς εἶναι πιὸ ὕπουλοι ἀπὸ τοὺς κακούς, ἐπειδὴ δὲν τοὺς καταλαβαίνουμε, γιὰ νὰ τοὺς πετάξουμε.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας» - 33
Ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν λογισμὸεἶναι ἀρχὴ πλάνης
Γέροντα, ὅταν θυμώνω, γίνομαι σὰν χείμαρρος· δὲν μπορῶ νὰ συγκρατηθῶ.
– Γιατί νὰ μὴν μπορῆς νὰ συγκρατηθῆς;
– Γιατὶ πιστεύω στὸν λογισμό μου.
– Ἔ, τότε ἔχεις δικό σου πιστεύω, δικό σου σύμβολο πίστεως!... Ὁ ἐγωισμὸς φταίει.
Νὰ μὴ δικαιολογῆς τὸν λογισμό σου. Ἕναν μπανταλὸ1 λογισμό, μόνη σου νὰ τὸν πετᾶς, νὰ μὴν τὸν δέχεσαι.
– Καὶ πῶς θὰ καταλάβω ὅτι ἕνας λογισμὸς εἶναι μπανταλός; – Ἔ, ἂν δὲν καταλαβαίνης, νὰ τὸν λὲς στὴν Γερόντισσα καί, τάκ, νὰ τὸν πετᾶς, κάνοντας ὑπακοὴ σὲ ὅ,τι σοῦ πῆ. Τὸ νὰ ἐμπιστεύεται ἕνας πνευματικὸς ἄνθρωπος στὸν λογισμό του εἶναι ἀρχὴ πλάνης. Σκοτίζεται τὸ μυαλό του ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια καὶ μπορεῖ νὰ πλανηθῆ. Καλύτερα νὰ τρελλαθῆ, γιατὶ τότε θὰ ἔχη ἐλαφρυντικά.
– Δὲν χωράει βοήθεια, Γέροντα, ἀπὸ τοὺς ἄλλους;
– Γιὰ νὰ βοηθηθῆ, στὴν κατάσταση ποὺ βρίσκεται, πρέπει καὶ ὁ ἴδιος νὰ βοηθήση. Νὰ καταλάβη ὅτι τὸ νὰ πιστεύη στὸν λογισμὸ ποὺ τοῦ λέει λ.χ. πὼς εἶναι ὁ καλύτερος ἀπὸ ὅλους, ὅτι εἶναι ἅγιος κ.λπ., αὐτὸ εἶναι πλάνη.
Οὔτε μὲ τὸ πυροβόλο δὲν φεύγει αὐτὸς ὁ λογισμός, ἂν ὁ ἴδιος τὸν κρατάη. Πρέπει νὰ ταπεινωθῆ, γιὰ νὰ φύγη. Μερικὲς φορὲς μοῦ ζητοῦν νὰ προσευχηθῶ γιὰ τέτοιες περιπτώσεις.
Τί προσευχὴ νὰ κάνω; Ἀφοῦ ἐκεῖνος ἔχει μέσα του τὸ φιτίλι τοῦ διαβόλου, πάλι θὰ τιναχθῆ. Σὰν νὰ κρατάη κάποιος στὰ χέρια του φιτίλια ἀπὸ φουρνέλα καὶ ζητάη νὰ τὸν βοηθήσης, γιὰ νὰ μὴν ἀνατιναχθῆ.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας» - 27 -
1 Ὁ Γέροντας χρησιμοποιοῦσε αὐτὴν τὴν λέξη μὲ τὴν σημασία τοῦ «χαζούλικος
1 Ὁ Γέροντας χρησιμοποιοῦσε αὐτὴν τὴν λέξη μὲ τὴν σημασία τοῦ «χαζούλικος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου