Τρίτη 6 Αυγούστου 2019

«Αν φύγω, το θεωρώ σαν να φεύγω από την πρώτη γραμμή, σαν να οπισθοχωρώ. Το θεωρώ προδοσία.»


Πριν τρεις ημέρες έφτασα στα όριά μου. Μια σταγόνα στο ποτήρι ακόμη και ξεχείλισε... Κι έχω το εγωιστικό χούι όταν αυτό ξεχειλίζει, να είμαι αυτοκαταστροφικός. Ίσως κι από αυταρέσκεια. Σε μια τέτοια στιγμή πάνω έσβησα το blog.
Τρεις ημέρες μετά, πιο ψύχραιμα σκεπτόμενος κι ενθυμούμενος τα παρακάτω λόγια του Οσίου Παϊσίου, αναθεώρησα:
Τώρα έχουμε πόλεμο, πνευματικό πόλεμο.
Πρέπει να είμαι στην πρώτη γραμμή.
Τι μαρξιστές υπάρχουν, τι μασόνοι, τι σατανιστές και τόσοι άλλοι! Πόσοι δαιμονισμένοι, πόσοι αναρχικοί, πόσοι πλανεμένοι έρχονται, για να τους επισφραγίσω την πλάνη τους!
Και πόσους μου τους στέλνουν, χωρίς να τους προβληματίσουν, άλλοι για να τους ξεφορτωθούν, άλλοι για "να μη βγάλουν αυτοί το φίδι από την τρύπα..." Να ξέρατε πόσο στριμώχνομαι και από πόσες μεριές! Πίκρα το στόμα μου από τον πόνο των ανθρώπων.
Μέσα μου όμως νιώθω παρηγοριά. Αν φύγω, το θεωρώ σαν να φεύγω από την πρώτη γραμμή, σαν να οπισθοχωρώ. Το θεωρώ προδοσία. Έτσι το νιώθω».

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου.

 
Εννοείται, καμία σχέση ο υποφαινόμενος, με αυτόν τον γίγαντα της σύγχρονης Ορθοδοξίας αλλά όσο λίγος κι ανεπαρκής κι αν είναι ο καθένας ας κάνουμε αυτό που μπορούμε ...κι έχει ο Θεός... Έτσι, εν' όψει της τελικής μάχης για την Κάρτα του Πολίτη ή όπως αλλιώς ονομάσουν τις νέες ταυτότητες, αισθάνθηκα ως προδοσία  την αποχώρηση...
Εύχεσθε ο Θεός να συμπληρώνει τις ανεπάρκειες, να δίνει φώτιση, υπομονή και κυρίως μετάνοια.
 
 https://topothoumeno.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου