Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017

Τί σημαίνει, Γέροντα, αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ψαλμωδός: «Ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε»11;
–Ἐννοεῖ ὅτι ὁ Θεὸς βοηθάει καὶ τὰ ζῶα. Πόσοι Ἅγιοι εἶναι προστάτες τῶν ζώων! Ἀλλὰ καὶ τί τραβᾶνε τὰ καημένα! Ἐμεῖς οὔτε μιὰ ἑβδομάδα δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ κάνουμε τὴν ὑπακοὴ ποὺ κάνουν αὐτὰ στὸν ἄνθρωπο. Ἂν τὰ ταΐσουν, τὰ τάισαν· διαφορετικὰ μένουν νηστικά. Ἂν δὲν κάνουν αὐτὸ ποὺ θέλει τὸ ἀφεντικό τους, τὰ χτυποῦν. Καὶ τί κόπο κάνουν, χωρὶς νὰ περιμένουν κανέναν μισθό. Ἐμεῖς ἕνα «Κύριε ἐλέησον» νὰ ποῦμε, Παράδεισο ἔχουμε νὰ λάβουμε. Μικρὸ πράγμαεἶναι αὐτό;
Μᾶς πέρασαν ἑπομένως καὶ στὴν ἀκτημοσύνη καὶ στὴν ὑπομονὴ καὶ στὴν ὑπακοή. Ὅλα νὰ τὰ παρακολουθῆτε, γιατὶ ὅλα βοηθοῦν. Παρατηρῶ τὰ μυρμήγκια πόσο φιλότιμα ἐργάζονται, χωρὶς νὰ ἔχουν ἐπιστάτη. Ἐγὼ δὲν βρῆκα σὲ κανέναν ἄνθρωπο τὴν λεπτότητα ποὺεἶδα στὰ μυρμήγκια. Τὰ νέα μυρμηγκάκια πᾶνε καὶ κουβαλοῦν στὴν φωλιὰ ξυλάκια καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα ἄχρηστα πράγματα, ἐπειδὴ ἀκόμη δὲν ξέρουν τί πρέπει νὰ φέρουν.
Τὰ παλιὰ μυρμήγκια τὰ ἀφήνουν νὰ τὰ κουβαλήσουν, χωρὶς νὰ τοὺς κόβουν τὴν προθυμία, καὶ μετὰ τὰ βγάζουν ἔξω ἀπὸ τὴν φωλιά.
Ὕστερα, σιγὰ-σιγὰ τὰ νέα βλέπουν τί κουβαλοῦν τὰ παλιὰ καὶ μαθαίνουν τί πρέπει νὰ φέρνουν. Ἂν ἤμασταν ἐμεῖς, θὰ λέγαμε: «Ἔλα ἐδῶ ἐσύ, τί εἶναι αὐτὰ ποὺ κουβαλᾶς; Πέταξέ τα γρήγορα ἔξω!».Τὰ ζῶα τὰ ἔκανε ὁ Θεός, γιὰ νὰ ἐξυπηρετῆταιὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ παραδειγματίζεται. Ὁ ἄνθρωπος, ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀπὸ ὅλα ὠφελεῖται.

1Ψαλμ. 35, 7.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Ε’ «Πάθη καὶ Ἀρετὲς» -125-



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου