Σοφία Κανλή μαζί με Dimitra Poseidon.

– Γέροντα, ὅταν εἴσαστε στὸ μοναστήρι, αἰσθάνομαι μεγάλη ἀσφάλεια. Ὅταν λείπετε καὶ συμβῆ κάποιος πειρασμός, δειλιάζω. – Μὴ φοβᾶσαι, ἔχετε Προστάτες μεγάλους κοντά σας· νὰ μὴν τοὺς ἀφήνετε, νὰ τοὺς ἐνοχλῆτε συνέχεια. Ὅταν θὰ χρειάζεται καὶ ἡ δική μου σκιὰ γιὰ ἀνθρώπινη βοήθεια, εἴτε ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος εἴτε ἀπὸ κοντά, θὰ ὑπάρχη. Ἐὰν στὴν κοσμικὴ ζωὴ τὰ καλὰ ἀδέλφια [//111] φροντίζουν τὶς ἀδελφές τους, πόσο μᾶλλον στὴν πνευματικὴ ζωή, ποὺ εἶναι ἀνώτερη. Γι’ αὐτὸ καὶ σᾶς ἔχω ἀφήσει τὸν θησαυρὸ ποὺ εἶχα, τὸν Ἅγιο Ἀρσένιο, καὶ ἑπόμενο εἶναι νὰ εἶναι ἐδῶ καὶ ἡ καρδιά μου, γιατὶ «ὅπου ὁ θησαυρός, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία»68. Ἄλλωστε σᾶς τὸ εἶχα πεῖ: «Ὅ,τι πολύτιμο κι ἂν ἔχω, θὰ τὸ ἀφήσω στὴν Μονή σας, ὅπου μένει καὶ ὁ Ἅγιός μου», ὁ ὁποῖος σὲ κάποιον εἶπε: «Ἐγὼ μένω ἔξω ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη». Γι’ αὐτό, ἀφοῦ καὶ ὁ ἴδιος εἶπε ὅτι μένει ἐδῶ, νὰ τὸν παρακαλᾶς ἐκ μέρους μου – ἐὰν διστάζης –, νὰ παίρνη τὴν πατερίτσα του καὶ νὰ βολεύη μὲ τὸν τρόπο του τὰ ταγκαλάκια.

Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ δουλειὰ ὅλων γενικὰ τῶν Ἁγίων· νὰ βοηθοῦν καὶ νὰ προστατεύουν ἐμᾶς τοὺς ταλαίπωρους ἀνθρώπους ἀπὸ τοὺς ὁρατοὺς καὶ ἀοράτους πειρασμούς. Δική μας δουλειὰ εἶναι, ὅσο μποροῦμε, νὰ ζοῦμε πνευματικά, νὰ μὴ στενοχωροῦμε τὸν Χριστό, νὰ ἀνάβουμε τὸ καντηλάκι στοὺς Ἁγίους καὶ νὰ τοὺς παρακαλοῦμε νὰ μᾶς βοηθοῦν. Σὲ αὐτὴν τὴν ζωὴ ἔχουμε ἀνάγκη βοηθείας, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ πᾶμε κοντὰ στὸν Χριστό. Στὴν ἄλλη ζωή, ἐὰν ὁ Θεὸς μᾶς ἀξιώση καὶ πᾶμε κοντά Του, οὔτε καὶ τοὺς Ἁγίους θὰ «κουράζουμε», ἀλλὰ οὔτε καὶ θὰ ὑπάρχη λόγος νὰ τοὺς παρακαλοῦμε νὰ μᾶς βοηθήσουν.
γ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής»