Γέροντας Πα'ί'σιος

Ο μακαριστός γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ, κατά κόσμος Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννήθηκε στις 25-7-1924, στα Φάρασα της Αγιοτόκου Καπαδοκίας. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, η οικογένεια του Γέροντα, πρόσφυγες διωγμένοι από τους Τούρκους, εγκαθίσταται τελικά στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου μεγάλωσε ο π. Παΐσιος. Αφού υπηρέτησε για 5 περίπου χρόνια στον Ελληνικό Στρατό (έλαβε μέρος σε πολλές επικίνδυνες μάχες) αποστρατεύεται με την λήξη του πολέμου έχοντας εκπληρώσει στο ακέραιο το χρέος του απέναντι στην πατρίδα.

Σε ώριμη ηλικία (πάνω από τα τριάντα) αποφασίζει να εκπληρώσει τον παιδικό του πόθο και κείρεται μοναχός στο Άγιον Όρος, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Υπάρχουν πολλές εκατοντάδες μαρτυρίες για θαύματα που επιτέλεσε. Δεκάδες άνθρωποι τον επισκέπτονταν καθημερινά στο ασκητήριό του για να τον συμβουλευθούν και να βοηθηθούν από την σοφία και την θαυματουργική δύναμη της προσευχής του. Όταν έβγαινε στον κόσμο (δύο φορές τον χρόνο) χιλιάδες άνθρωποι πλημμύριζαν και στριμώχνονταν στην μεγάλη πλατεία του μοναστηριού, ξενυχτούσαν κυριολεκτικά, για να πάρουν την ευχή του και να συνομιλήσουν ένα λεπτό μαζί του. Κι όμως, αυτό το συντομότατο χρονικό διάστημα υπήρξε καθοριστικό για την ζωή πολλών ανθρώπων. Πολλοί άκουγαν έκπληκτοι την λύση σε ένα πρόβλημα που δεν είχαν προλάβει να αναφέρουν, άλλοι βίωναν πνευματικά γεγονότα με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος  που κατοικούσε μέσα του, άλλοι έβλεπαν να υπερπηδούνται θαυματουργικά μεγάλα προβλήματα που βασάνιζαν τις ζωές τους, άλλοι θεραπεύονταν από αρρώστιες και σε άλλους συνέβαιναν διάφορες ενέργειες της Θείας Χάριτος που είναι δύσκολο να περιγραφούν.

Ο π. Παΐσιος δεν δοξάστηκε από τους ανθρώπους αλλά από τον ίδιο τον Θεό που τον στόλισε με τόσα χαρίσματα και τέτοιες Θεϊκές δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις και αυτά τα χαρίσματα μάζευαν τους πονεμένους ανθρώπους γύρω του. Ήταν ένα δώρο του Θεού στους πονεμένους και δύσπιστους ανθρώπους της εποχής μας. Στο πρόσωπό του απεδεικνύετο η αλήθεια και το μεγαλείο της ορθόδοξης πίστης. Υπήρξε πνευματικός οδηγός και πηγή έμπνευσης πάρα πολλών ανθρώπων. Μοναστήρια βρίσκονταν κάτω από την πνευματική του καθοδήγηση. Ενώ ακόμη ζούσε, θεωρείτο Άγιος από πολλούς.

Κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 και ενταφιάστηκε στην αυλή του ησυχαστηρίου του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στην Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Οι λόγοι του και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και γνωρίζουν καταπληκτική διάδοση. Ο τάφος του σήμερα είναι λαϊκό προσκύνημα. Εξακολουθεί να θαυματουργεί και μετά την κοίμησή του. Την ευχή του να έχουμε.