Νυψίστας Δημήτριος, Δάσκαλος, Πτολεμαΐδα.

Το 1990 μετά τον 15αύγουστο πήγαμε στην Ουρανούπολη με μια παρέα φίλων με σκοπό να επισκεφθούμε το Άγιον Όρος, το οποίο καιγόταν και δεν επιτρεπόταν η είσοδος.

Κάποιος από εμάς έπρεπε να παραδώσει σε μια μονή ένα χρηματικό ποσό για ιεραποστολή.

Σ’ αυτόν επιτράπηκε η είσοδος και κοντά σ’ αυτόν και σε εμάς. Οι φωτιές στα μοναστήρια είχαν φτάσει μέχρι τα 20 μ. και όχι παραπάνω.

Γυρίσαμε πολλές μονές και ακούσαμε για έναν φωτισμένο παππούλη, τον Γέροντα Παΐσιο και αποφασίσαμε ένα απόγευμα να τον επισκεφτούμε στο καλύβι του στην «Παναγούδα».

Χτυπήσαμε το κουδούνι και έπειτα από μισή ώρα βγήκε ο γέροντας και μας κέρασε λουκούμια και μας πρόσφερε νερό.

Ήταν και κάποιοι άλλοι κύριοι εκτός από την δική μας παρέα και καθίσαμε στα παγκάκια και ανάμεσά μας σε ένα κούτσουρο ο γέροντας.

Τότε κάποιος από τους παρευρισκομένους τον ρώτησε γιατί καίγεται το Άγιον Όρος και αυτός χαριτολογώντας του απάντησε: «Γιατί πυροσβέστης είσαι;». Απάντηση με την οποία χαμογελάσαμε όλοι.

Μετά ρωτήσαμε για την «Πόλη» αν αληθεύει ότι θα γίνει Ελληνική και μας είπε ότι οι Τούρκοι θα φθάσουν μέχρι τα εξαμίλια και θα επέμβει ο «Κόκκινος στρατός» και για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες θα επέμβουν οι μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες θα δώσουν την «Πόλη» σε μας.

Τότε κάποιος είπε στον γέροντα: άρα θα επαληθευθεί η ρήση: «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θα είναι». Και μας είπε ότι θα έρθει ο καιρός για όλα αυτά.

Κάποιος άλλος το ρώτησε για τα χρόνια του Αντιχρίστου και ο γέροντας απάντησε:

Οι Χριστιανοί θα βρουν τον τρόπο και ο Θεός δεν θα τους αφήσει αβοήθητους. Όπως ο Αντίχριστος θα προσπαθήσει να επιβληθεί έτσι και ο Θεός έχει το σχέδιό του και μας συμβούλεψε να ακούμε τους Πνευματικούς μας, για να μας καθοδηγούν.

Φεύγοντας απευθύνθηκε σ’ έναν νεαρό, τον οποίο προσφώνησε με το όνομά του «Φώτη να μείνεις» καθώς και σ’ έναν φιλόλογο να μείνει κι αυτός.

Τον Φώτη τον συναντήσαμε 10 λεπτά αργότερα και μας εμπιστεύτηκε ότι είχε ένα πρόβλημα υγείας (Μεσογειακή αναιμία) και ο γέροντας του είπε ότι θα πάει καλά.

Στα καράβι από την Δάφνη για την Ουρανούπολη συναντήσαμε και το φιλόλογο που κράτησε ο γέροντας, όταν φεύγαμε, στο κελλί του και μας είπε ότι ο γέροντας του αποκάλυψε ένα προσωπικό γεγονός που μόνον αυτός ήξερε και τον παρότρυνε να είναι κοντά στην Εκκλησία, που είχε 20 χρόνια απομακρυνθεί.